Ultra montes

Pro defensione papatus et infallibilitatis Ecclesiae Romanae


ARTICULI ET LIBRI IN FORMATO PDF | LIBRI IN FORMATO DJVU | VERBA CITATA ULTRA MONTES


*   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *
Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
(Hebr. IV, 14)



"De sapientia Dei, et suiipsius contemplatione. I. Omnia nuda et aperta sunt oculis ejus. (Hebr. 4, 13). Scit enim quidquid sciri potest; quidquid in Deo est, quidquid extra Deum conditum est, aut condi potest, et ipsa cordium secreta; sapientia inventrix omnium, quae in mundo fiunt, disponens omnia in numero, pondere et mensura: in cujus comparatione omnis Angelorum scientia est mera ignorantia. Crede, aestima, lauda, ama, spera in omni casu adinventuram tibi remedium: consigna te illius sapientissimae dispositioni. Imitare nihil agendo temere, sed adhibita consideratione. Attende quid agas, quia Deus videt". (P. Nicolaus Avancinus SI, Vita et doctrina Jesu Christi ex quatuor Evangelistis collecta et in meditationum materiam ad singulos totius anni dies distributa. Barcinone 1895, p. 242)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

NOVITATES

(16 VI, 30, 23 IV, 4 II, 7 I 2022, 1 XII, 31 VIII, 20 I 2021, 25 XII 2020, et 27 VI 2019)

Sac. Cyriacus Michael Petroccia. Lux et Pax in Synthesy Dogmatica. Lectiones resumptae in Tractatus: De Deo Uno - De Deo Trino - De Deo creante et elevante - De Novissimis - De Verbo Incarnato - De Gratia Christi - De Virtutibus infusis et donis Spiritus Sancti. ("De Gratia Christi. Caput IV. De gratia in ordine ad agentem. 1. – Contra Novatores, qui, procedentes ex errore destructionis liberi arbitrii quoad res spirituales, a peccato originali peractae, consequenter docuerunt: hominem sub influxu gratiae nullam exercere libertatem sed necessario trahi; contra Iansenistas, qui ad eamdem conclusionem devenerunt asserentes: gratiam efficacem esse vehementem delectationem caelestem cui resisti non possit; contra quoslibet praedeterministas vel deterministas, qui nisi verbis, re profecto negant hominem sub influxu gratiae efficacis constitutum non posse non agere, quod idem est ac necessario agere; cum Conc. Trid. (Sess. VI can. 4) dicimus «Si quis dixerit liberum hominis arbitrium, a Deo motum et excitatum, nihil cooperari assentiendo Deo excitanti atque vocanti, quoad obtinendam iustificationis gratiam se disponat ac praeparet; neque posse dissentire si velit, sed veluti inanime quoddam nihil omnino agere, mereque passive se habere, anathema sit». Hic evidenter agitur de libertate hominis constituti sub influxu gratiae, in sensu composito cum ea «A Deo motum et excitatum» – et quidem gratiae efficacis, sub hac enim gratia libertatem negabant Novatores, contra quos Trid. decretum latum est; et praeterea constat ex verbis «cooperari assentiendo Deo» quod nonnisi de homine constituto sub influxu gratiae efficacis intelligi possunt. – Omnem autem dubii et discutiendi possibilitatem tollunt haec verba Eccl. (XXXI, 8-10). «Beatus vir qui inventus est sine macula, et qui post aurum non abiit, nec speravit in pecunia et thesauris... qui potuit transgredi, et non est transgressus, facere mala, et non fecit». Ubi agitur evidentissime de homine constituto sub influxu gratiae efficacis, qua sola fecit mirabilia in Ecclesia Sanctorum, ob quae laudatur ut beatus. Hic vir asseritur ita fecisse ut potuisset non facere, quod sine vero exercitio libertatis sub influxu gratiae efficacis nullimode intelligi potest; quemadmodum sine vero exercitio libertatis sub influxu gratiae nullimode intelliguntur «Ante hominem vita et mors, bonum et malum, quod placuerit ei, dabitur illi» (Eccl. XV, 18), et nullimode intelligitur ratio meriti vel demeriti in ordine salutis", – pp. 204-205) (novitas, djvu)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (suppletum)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Hora Completorii. (Post aliquam morulam, cum nox appropinquasset, rogat Joseph Dominam, ut permittat eum volvi linteaminibus, et sepeliri. Ipsa contendebat, dicens: Nolite, amici mei, tam cito filium meum accipere, vel mecum ipso sepelite. Flebat autem lacrymis irremediabilibus, aspiciebat vulnera manuum et lateris, modo unum, modo aliud; aspiciebat vultum ejus, et caput, et videbat spinarum puncturas, depilationem barbae, faciem et sputis et sanguine deturpatam, et caput tonsum; et de fletu et aspectu non poterat satiari. Legitur autem in quadam scriptura, quod Dominus devotae suae revelavit, quod ipse tonsus fuit capillis, et depilatus barba; sed Evangelistae non scripserunt omnia. Et quidem quod ipse fuit tonsatus, vel sicut est, nescio probare per scripturam, sed de depilatione barbae potest probari. Dicit enim Isaias in persona Domini (Isa. L, 6): Corpus meum dedi percutientibus, et genas meas vellentibus) (novitas)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio post Completorium. (Volens autem Joseph redire in civitatem post officium sic completum, dicit Dominae: Domina mea, ego vos deprecor propter Deum, et propter amorem filii vestri et magistri mei, si placet, ut divertatis in domum meam; scio enim, quod domum propriam non habetis; utamini mea ut vestra, quia omnia mea vestra sunt. Similiter et Nicodemus. O qualis compassio! Regina coeli non habet ubi caput suum reclinet; et hos dies lugubres et viduitatis suae sub alieno tecto ducere oportebit. Vere dies viduitatis sunt isti, quia Dominus Jesus erat ei filius et sponsus, pater et mater, et omne bonum; et omnia simul, eo mortuo, perdidit. Vere vidua est et derelicta, et, quo divertat, non habet. Tunc ipsa se inclinans humiliter, et gratias agens, respondit se esse commissam Joanni. Quibus Joannes adhuc eam rogantibus, respondit, quod volebat eam ducere in montem Sion, in domum in qua magister coenavit heri sero cum discipulis, et ibidem stare cum ea volebat. Illi vero inclinantes se Dominae, et adorantes sepulchrum, abierunt; et isti, ut Evangelium dicit (Matth. XXVII, 61), remanserunt sedentes contra sepulcrum. Appropinquante autem nocte, dicit Joannes Dominae: Non est honestum hic nimis morari, vel de nocte in civitatem redire. Et ideo, si vobis placet, Domina, recedamus. Tunc Domina surgens et genuflectens sepulcrum amplexatur, benedicensque sepulcrum, dicit: Fili mi, non possum amplius stare tecum; ego recommendo te Patri tuo. Sublevatis etiam oculis in coelum, dicit cum lacrymis et affectu magno: Pater aeterne, recommendo vobis filium, et meam animam, quam dimitto. Et recedere tunc coeperunt. Cum autem venerunt ad crucem, ibi genuflexit ipsa et adoravit crucem, dicens: Hic requievit filius meus, et hic est pretiosissimus sanguis ejus. Similiter et omnes fecerunt. Cogitare namque potes, quod ipsa prima fuit, quae crucem adoravit) (novitas)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio de Domina et sociabus; de sabbato. (Mane autem sabbati, stant in domo, januis clausis, Domina et aliae sociae una cum Joanne afflicte et dolorosae, tanquam orphanae et plenae moerore, non loquentes, sed memorantes sedebant simul, aspicientes se mutuo raptim, sicut contingere consuevit magna pressura et calamitate gravatis. Pulsatum autem fuit ad ostium, et timebant, quia omnia timuerunt; securitas enim eorum discesserat. Tamen Joannes ibat ad ostium, et aspiciens cognovit Petrum, et dixit: Petrus est. Et Domina: Aperias ei. Ingreditur igitur Petrus verecunde cum singultibus magnis, et fletibus; et tunc omnes plorare coeperunt, nec verbum loqui poterant prae moerore. Postea veniunt successim et alii discipuli etiam plorantes. Tandem cessantes a fletu, incipiunt de Domino suo loqui. Dicit ergo Petrus: Ego verecundor in meipso, nec deberem in conspectu vestro loqui, vel hominibus apparere, quia Dominum meum, qui me tantum diligebat, sic reliqui et negavi. Similiter et alii cum percussione palmarum, lacrymarumque effusione, seipsos redarguebant, quia Dominum suum dulcissimum sic reliquerant. Tunc dicit Domina: Magister bonus et pastor fidelis recessit a nobis, et nos remanemus velut orphani; sed spero firmiter, quod cito rehabebimus ipsum: et vos scitis, quia benignus est filius meus, et vos multum diligebat. Non dubitetis, quia bene reconciliabitur, et libenter remittet omnem offensam, sive culpam. Tantus autem fuit, permissione Patris, furor contra eum, et ita praevaluit malorum audacia, quod non potuissetis eum juvare, etiam existentes cum eo: et ideo nolite turbari) (novitas)

P. Anselmus Stolz OSB. Manuale Theologiae Dogmaticae. - De Ecclesia. Caput V. De civitate Dei. 1. De Ecclesiae catholicitate. 2. De Ecclesiae ad societatem civilem relationibus. PDF ) (Catholicitatem Ecclesiae intelligunt auctores moderniores multi de universalitate propagationis ad omnes populos. Ecclesia est catholica, "quoniam in omni gente, populo, natione, sexu, condicione longe lateque patet". De hac nota iam antiqui auctores egerunt, probantes contra haereticos (praesertim S. Augustinus contra Donatistas) Ecclesiam Christi debere esse universalem, cum apostoli ad omnes gentes missi sint; unde pars haeretica Donati – sic S. Augustinus – non potest esse vera Christi Ecclesia, cum in Africa tantum exsistat. Quomodo tamen catholicitas Ecclesiae salvaretur, si maior pars fidelium ab ea deficeret, immo si Ecclesia (quod absurdum forsitan non est) ad unam provinciam restringeretur? Respondet M. Cano (De locis theologicis, 4, 6, ad 13): "Satis est Ecclesiam semel in toto mundo esse fusam, ut etiam tum vere catholica dicatur. Nempe eadem Ecclesia est, eandemque fidem tenet, quam apostoli in universa terra vulgarunt". Similiter S. Robertus Bellarminus (De notis Ecclesiae, 4, 7). Alii respondent, hypothesim fidem christianam tali modo decrescere esse impossibilem. Alii loquuntur de universalitate spirituali Ecclesiae seu de universalitate iuris, quae nunquam deerit, et ex qua resultat universalitas extensionis, quae tamen deficere posset. Ad quaestionem solvendam recurrendum est ad significationem originalem vocis καθολικόϛ. Ad rem est textus S. Irenaei (Adversus haeraeses, 3, 11, 8): "Quoniam enim quattuor regiones mundi sunt, in quo sumus, et quattuor principales spiritus (καθολικα πνεύματα) et disseminata est Ecclesia super omnem terram, columna autem et firmamentum Ecclesiae est Evangelium et Spiritus vitae, consequens est, quattuor eam habere columnas undique flantes incorruptibilitatem et vivificantes homines.... Et propter hoc quattuor data sunt testamenta catholica (καθολικαι διαθηκαι) humano generi". Catholicus videtur hic significare id, quod totam speciem replet; praeter id, quod catholicum nominatur, aliud huius speciei non datur. Notio composita "Ecclesia catholica" prima vice adhibetur a S. Ignatio in Ep. ad Smyrnenses (8, 2): "Ubi comparuerit episcopus, ibi et multitudo sit, quemadmodum ubi fuerit Christus Jesus, ibi catholica est Ecclesia". Cf. inscriptionem Martyrii S. Polycarpi: "... omnibus ubique terrarum sanctae et catholicae Ecclesiae paroeciis". Terminus "Ecclesia catholica" primarie videtur hic significare Ecclesiam unice veram, unicam, quae omnibus patet. Unde significatio originalis sic explicari potest: Ecclesia catholica est Ecclesia, quae pro omnibus ut unica societas salutis exsistit; praeter eam alia non datur, et omnes homines eam sequi tenentur... Ecclesia universalis et visibilis, monarchice gubernata, relationem ad societatem civilem necessario habet; multa enim Ecclesiae praecepta vitam socialem et practicam tangunt. Intendens omnes homines ad unitatem regni Dei colligere, Ecclesia plurimum impeditur per maximas diversitates nationum et populorum, quae unitati hominum obsunt. Constitutio imperii alicuius universalis, in quo perfecta unitas generis humani, per peccatum amissa, restitueretur, est impossibilis et contra Dei voluntatem. Est impossibilis, quia exigeret destrui proprietates nationales multarum gentium; est contra Dei voluntatem, quia Deus hanc unitatem ut gratiam specialem regni Dei hominibus est collaturus. Haec gratia in unitate Ecclesiae quodammodo iam possidetur. Unde genus humanum in duas dividitur civitates: Dei nempe et mundi huius, quarum prima fideles, altera infideles omnium temporum continet. Ex dictis relationes Ecclesiae, in qua unitas generis humani quodammodo iam reparatur et homines ad civitatem Dei coguntur, ad societatem civilem diiudicari debent. Recentiores Romani Pontifices (imprimis Leo XIII in Litteris encyclicis "Immortale Dei") relationes inter Ecclesiam et societatem civilem sequenti modo magis determinant: 1. Ecclesia et societas civilis non sunt separandae; "constat quippe, pertimesci ab impudentissimae libertatis amatoribus concordiam illam, quae semper rei et sacrae et civili fausta exstitit et salutaris" (Dz 1867). Unde maxime in rebus mixti iuris concordia est appetenda (Dz 1870)) (novitas)

P. Fr. Carolus Thil OESA. Exercitatio theologica de locis, seu fontibus Theologiae Christianae. De Ecclesia Christi. De summa Catholicae Doctrinae circa veram Christi Ecclesiam. PDF ) (Ex his autem intelligitur primo, quomodo in particulari statuta et definitiones Conciliorum generalium vocantur statuta et definitiones Ecclesiae, tametsi, revera non procedant, nisi a Pastoribus Ecclesiarum particularium, idest ab Episcopis: nempe quia isti cum Romano Pontifice simul in Concilium congregati Ecclesiam universam repraesentant. Intelligitur secundo, quomodo ipsa singularia decreta de fide, et moribus Romanorum Pontificum dicuntur decreta Ecclesiae: nam cum Romano Pontifici in persona Petri, cujus ille successor est, a Christo singulariter collata fuerit potestas pascendi agnos et oves suas (Joan. cap. 21, vers. 15-17) et impositum onus generale confirmandi fratres (Lucae cap. 22, v. 32) propterea Romanus Pontifex repraesentat per se totam Ecclesiam, et potest sensu non malo etiam absolute Ecclesia nominari, ita quidem, ut quaecunque in scholis tradi solent de Ecclesia universim, singulari hoc titulo, nimirum propter plenitudinem potestatis Apostolicae, possint et debeant suo quaequae modo, etiam enuntiari de Romano Pontifice. Intelligitur tertio, quomodo Summus Pontifex, et reliqui inferiores Ecclesiarum Rectores universim vocantur, et vocandi sint Ministri Ecclesiae; nimirum ita vocantur non utique, quia sacramenta administrant, et reliqua perficiunt officia singulis propria, nomine, et auctoritate accepta ab Ecclesia, quatenus haec est societas fidelium, ut quidam falso arbitrantur, sed quia hanc ipsam fidelium societatem, sive Christi Ecclesiam docent, regunt, atque gubernant, nomine, et auctoritate accepta a Christo ipso, unusquisque in gradu suo, secundum propriam vocationem et ordinem, quem in Hierarchia Ecclesiastica tenet, et occupat. Quia autem diversae sunt sectae, et societates, quae se Christianas nominare amant: sicuti sunt primo haereticorum omnium v. g. Lutherana in Germania, Calvinistica in Helvetia, Protestantica in Anglia, Arminiana in Hollandia, et aliae alibi. Et secundo etiam illae Schismaticorum, ut Moscovitica, Rutena, et Graeca etc., hinc, ut vera Christi Ecclesia a societatibus istis discernatur, de fide tenendum est ex Concilio generali Constantinopolitano I cujus auctoritatem permulti etiam Pseudochristiani admittunt, quod nulla societas possit esse vera Ecclesia Christi, nisi fuerit una, Sancta, catholica, et Apostolica. Deinde de vera ista una, Sancta, catholica, et Apostolica Ecclesia de fide quoque tenendum est, quod extra illam salus aeterna obtineri nullo modo possit: unde S. P. Augustinus in sermone de gestis cum Emerito inquit: Salutem nemo habere potest nisi in Ecclesia catholica; extra Ecclesiam totum potest, praeter salutem; potest habere honorem, potest habere Sacramentum, potest cantare alleluja, potest respondere amen; potest Evangelium tenere; potest in nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti fidem habere, et praedicare, sed nusquam nisi in Ecclesia catholica potest salutem invenire. Praeterea de eadem Ecclesia credendum est, quod in fide et morum doctrina errare non possit, et quod usque ad mundi finem visibilis existere, et perdurare debeat... Tertio neque haeretici publici, neque schismatici manifesti, neque Apostatae a fide, sunt membra verae Ecclesiae Christi: nam de haereticis publicis ait Paulus in Epist. ad Titum cap. 3, v. 10: Haereticum hominem post unam, et secundam correptionem devita, sciens quia subversus est, qui ejusmodi est, et delinquit, cum sit proprio judicio condemnatus. Profecto autem vitandus ab Ecclesiae membris nullam potest habere cum illis communem societatem: ergo haeretici publici non sunt membra verae Ecclesiae: idem patet de schismaticis manifestis: siquidem manifesti dici non possunt, nisi quia in aperto charitatem scindunt, et detrectant legitimis Pastoribus debitam obedientiam: ex quo fit, quod hoc ipso ab Ecclesia separati existant; unde tam de istis, quam de haereticis S. P. Augustinus in lib. de Fide, et Symbolo cap. 10 pronuntiat dicens, Quapropter nec haeretici pertinent ad Ecclesiam catholicam, quae diligit Deum, nec schismatici, quoniam diligit proximum. Apostatae autem ejurant sua sponte, et abjiciunt ex animo deliberato, sicuti fidem, ita etiam omne vinculum Religionis, ac proinde ad Ecclesiam Christi, quae religionem nutrit, et fovet, tanquam membra ejus, pertinere amplius non possunt) (nowość)

P. Fr. Carolus Thil OESA. Exercitatio theologica de locis, seu fontibus Theologiae Christianae. De Ecclesia Christi. De Notis verae Ecclesiae Christi. Propositio IV. Nota quarta distinctiva verae Ecclesiae, est, quod sit Apostolica primo ratione doctrinae, et secundo ratione suae originis, id est in perpetua, et non interrupta Pastorum suorum successione ab Apostolis. PDF ) (Deinde nihil notius est, quam quod populis occidentalibus omnibus, sicuti Christus, ita etiam Evangelium ipsius, et cum Evangelio omnia Christianae fidei mysteria, cujusmodi sunt praesertim Missae sacrificium, et sacramenta, non in alia lingua primitus innotuerint, et annuntiata sint, quam in latina, ac propterea quod usus linguae latinae in illis celebrandis, et in Orationibus publicis universim absolvendis, in tota occidentali Ecclesia antiquissimus sit, et jam ab ipsis Apostolis atque ab immediatis illorum successoribus solemniter consecratus; ex quo manifeste consequitur, quod usus linguae vernaculae in Psalmodia, in Missa, in administratione Sacramentorum, et in publica oratione universim, non tam veram, quam falsam potius, ab Apostolis minime institutam, et propterea abortivam Christi Ecclesiam denotare videatur, eo ipso, quia in celebratione mysteriorum Ecclesiae, non antiquam, et a primitiva Ecclesia ex Apostolorum institutione derivatam, Sanctis Ecclesiae Patribus probatam, observantiam, sed novam, et primis Christianis non usitatam in Ecclesiam introducere convincitur: ac proinde adversus haereticos, qui usum istum in Ecclesiam, praesertim in Missae celebratione introducere pertentant, merito prorsus Concilium Tridentinum Sess. 22 definivit: Non esse conveniens, ut Missa lingua vernacula celebretur; quanquam etiam istud hic praetermittendum non est, quod lingua vernacula in celebratione mysteriorum potest esse aeque communis apud sectas omnes, quae falso verae Ecclesiae Christi nomine gloriantur; ut per se patet, ergo nota ista a Luthero excogitata est etiam indifferens ad quamvis Ecclesiam significandam, ut adeo non possit veram a falsis discernere. Itaque generatim notae caracteristicae, quae scilicet, et notiores sunt, quam Ecclesia, omnibus obviae, et manifestae, et a Christo ipso institutae, et quae propterea simul sumptae veram Christi Ecclesiam ab omni alia palam secernunt, aliae non sunt, quam illae superiori capite jam memoratae, nimirum quod vera Christi Ecclesia debeat esse simul, una, Sancta, Catholica, et Apostolica, et quidem eo sensu, quem mox declarabimus. Dictum est autem simul sumptae: nam licet nulla ex praedictis notis, maxime eo sensu, quo mox explicabimus, alicui ex falsis christianorum sectis vere, et proprie conveniat, ac proinde etiam quaelibet ex illis seorsim spectata, capax quoque sit veram Christi Ecclesiam certo quodam modo manifestare, eamque a falsis secernere, nihilominus ut eadem evidenter discernatur, necesse est, ut omnes simul concurrant; neque satis est ad concludendum, quod societas aliqua sit vera Christi Ecclesia, si ostendatur, v. g. quod sit una, sed requiritur, ut ostendatur etiam, quod simul sit Sancta, Catholica, et Apostolica... Quod vera Christi Ecclesia debeat esse Apostolica primo ratione suae doctrinae, evidens est, et consentiunt etiam haeretici: nam vera Christi Ecclesia stare non potest sine sincera doctrina Christi; atqui sincera doctrina Christi alia non est, neque esse potest quam illa, quae tradita fuit ab Apostolis, quibus munus docendi a Christo commissum fuit, dum eis dixit: docete omnes gentes (Math. cap. 28, v. 19); deinde quod debeat esse Apostolica ratione originis suae, idest in continuata, et non interrupta successione Pastorum suorum ab Apostolis manifestissimum est: nam vera Christi Ecclesia debet utique originem suam habere ab illis, quibus commissum, ac attributum fuit jus fundandi, et instituendi Ecclesias: atqui jus istud commissum, et attributum fuit solis Apostolis, nam illis solis dixit Christus: euntes in mundum universum praedicate Evangelium omni creaturae (Marci cap. 16, v. 15). Praeterea Christus Dominus ita instituit Ecclesiam suam, ut voluerit, quod eadem regeretur, et gubernaretur a Pastoribus, quos ipse constituerat usque ad consumationem saeculi: etenim ut ait Paulus in Epistola ad Ephes. cap. 4, v. 11, Christus, quosdam quidem dedit Apostolos... quosdam Pastores, et Doctores, ad consummationem sanctorum in opus ministerii, in aedificationem corporis sui, donec occurramus omnes in unitatem fidei, et agnitionis Filii Dei: quod autem in doctrina Apostolica, et in successione Pastorum non interrupta ab Apostolis collocari debeat ratio verae notae, seu signi distinctivi, quo vera Christi Ecclesia a falsis omnibus Christianorum sectis discerni valeat, evidentissimum est ex eodem Apostolo, nam loco modo laudato vers. 14 affirmat a Christo praeter Apostolos, et Prophetas atque Evangelistas datos esse Pastores, et Doctores, ut jam non simus parvuli fluctuantes, et circumferamur omni vento doctrinae in nequitia hominum, in astutia ad circumventionem erroris. Profecto enim si haec postrema Apostoli verba jungantur cum illis, quae supra protulimus, clare videbitur, Pastores, et Doctores datos a Christo, sicut Apostolos, Prophetas, et Evangelistas in opus ministerii, in aedificationem corporis Christi, et quidem eousque, donec occurramus omnes in unitatem fidei, quae manifeste ostendunt, et commendant non solum doctrinam Apostolicam, sed etiam continuatam successionem Pastorum in eo quod ait, donec occurramus omnes, et praeterea quoque rationem signi distinctivi in eo, quod inquit: ut jam non simus parvuli fluctuantes... deinde quod pertinet ad Lutherum, Calvinum, Zuvinglium, et si qui alii sunt hujus generis haeretici, qui scilicet in Ecclesia baptizati, et legitime ordinati, ad munus aliquod Ecclesiasticum in sinu illius obeundum charactere aliquo insigniti fuerunt, utique isti omnes habuerunt originem ab Apostolis, a quibus sacra ordinatio, et missio apostolica universim suum habet principium: verum sicut ex vi ordinationis eorum non acceperunt aliam missionem, et successionem, quam praedicandi, et docendi doctrinam Ecclesiae Christi ab Apostolis ipsis acceptam, ita etiam dum novam doctrinam ab Ecclesia damnatam, scienter, et pervicaciter spargere ausi sunt, et propterea anathemate damnati, et ab Ecclesia juxta praeceptum Domini (Math. cap. 18, v. 17) inter ethnicos, et publicanos rejecti, ad eandem redire noluerunt, amiserunt hoc ipso originem, et missionem illam, quam in sacra ordinatione per successionem Apostolicam acceperant: atque per novam doctrinam ab Apostolis minime acceptam fabricaverunt sibi novam originem, quae ab ipsis suum sumpsit exordium, ita ut merito de singulis dici possit, quod de Novatiano pronuntiat S. Cyprianus in Epist. ad Magnum dicens: exiit Novatianus, in Ecclesia non est, et apostolica traditione contempta, nemini succedens, a seipso ortus est: ex quibus etiam istud intelligitur quod ad salvandam successionem non interruptam ab Apostolis satis non est habuisse originem Apostolicam, sed requiritur etiam ut successio ista conjuncta semper maneat cum apostolica doctrina, ad hoc ut origo Apostolica haberi merito, valeat pro nota distinctiva verae Ecclesiae Christi) (nowość)

P. Anselmus Stolz OSB. Manuale Theologiae Dogmaticae. - De Ecclesia. ("Catholicitatem Ecclesiae intelligunt auctores moderniores multi de universalitate propagationis ad omnes populos. Ecclesia est catholica, «quoniam in omni gente, populo, natione, sexu, condicione longe lateque patet». De hac nota iam antiqui auctores egerunt, probantes contra haereticos (praesertim S. Augustinus contra Donatistas) Ecclesiam Christi debere esse universalem, cum apostoli ad omnes gentes missi sint; unde pars haeretica Donati – sic S. Augustinus – non potest esse vera Christi Ecclesia, cum in Africa tantum exsistat. Quomodo tamen catholicitas Ecclesiae salvaretur, si maior pars fidelium ab ea deficeret, immo si Ecclesia (quod absurdum forsitan non est) ad unam provinciam restringeretur? Respondet M. Cano (De locis theologicis, 4, 6, ad 13): «Satis est Ecclesiam semel in toto mundo esse fusam, ut etiam tum vere catholica dicatur. Nempe eadem Ecclesia est, eandemque fidem tenet, quam apostoli in universa terra vulgarunt". Similiter S. Robertus Bellarminus (De notis Ecclesiae, 4, 7)", – pp. 55-56) (novitas, djvu)

P. Giovanni Battista Lemius OMI. Catechismo sul modernismo secondo l'Enciclica "Pascendi Dominici gregis" di Sua Santità Pio X. ("D. Qual'è il primo dovere assegnato da N. S. al Sovrano Pontefice? R. S. S. Pio X ci risponde: «L'officio divinamente commessoci di pascere il gregge del Signore fra i primi doveri, imposti da Cristo, ha quello di custodire con ogni vigilanza il deposito della fede trasmesso ai santi, ripudiando le profane novita di parole e le opposizioni di una scienza di falso nome». D. Questa provvidenza fu sempre necessaria in ogni tempo? R. «Questa provvidenza del Supremo Pastore non vi fu tempo che non fosse necessaria alla Chiesa cattolica: stanteché, per opera del nemico dell'uman genere, mai non mancarono uomini di perverso parlare (Act. XX, 30), cianciatori di vanità e seduttori (Tit. I, 10), erranti e consiglieri agli altri di errore (II Tim. III, 13)»", – p. 13) (novitas, djvu)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis per omnes anni liturgici dies distributa seu Meditationes ex operibus S. Thomae depromptae (suppletum)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De sequendo Domino. (Christum sequi debemus propter tria: quia nihil facilius ante mortem, nihil securius in morte, nihil fructuosius post mortem. 1° Nihil facilius ante mortem, quia ipse docuit nos viam. I Petr. 2, 21: Christus passus est pro nobis, vobis relinquens exemplum, ut sequamini vestigia ejus. Et ecce via ejus. Qui peccatum non fecit: ecce via puritatis; nec inventus est dolus in ore ejus: ecce via veritatis; qui cum pateretur, non comminabatur: ecce via patientiae finalis. Parum enim esset ipsum sequi usque ad terminum viae per poenitentiam, et postmodum reverti per recidivationem. 2° Nihil securius in morte. Qui enim socii sui fuerunt dum viverent, in morte custodientur ab eo. Bonus enim et fidelis peregrinus socium suum in infirmitate non dimittit, sed diligenter custodit. Et propter hoc dicit Joan. 10, 27: Oves meae vocem meam audiunt et cognoscunt me et sequuntur me, et ego vitam aeternam do eis; et non peribunt in aeternum. Et non rapiet quisquam de manu mea. Diabolus enim est sicut lupus, qui ovibus a caulis exeuntibus et ingredientibus insidiatur; sed Dominus est tanquam bonus pastor, qui quando oves emisit, ante eas vadit, et oves eum sequuntur, et ducit ad pascua. Animas enim egredientes de mundo praecedit, ut aperiat eis januam, et introducat in vitam aeternam. Joan. 10, 4: Cum proprias oves emiserit ante eas vadit, et oves eum sequuntur, quia sciunt vocem ejus: Alienum autem non sequuntur, sed fugiunt ab eo) (novitas)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (suppletum)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De peccato veniali secundum se. (Utrum peccatum veniale causet maculam in anima. Co. – Peccatum veniale cum non tollat habitum charitatis neque aliarum virtutum, sed magis impediat actus illarum, non inducit maculam in anima, nisi inquantum nitorem qui est ex virtutum actibus impedit) (novitas)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De legibus (Utrum lex sit aliquid rationis. Co. – Cum lex sit quaedam regula, et humanorum actuum mensura, necesssario ad ipsam rationem spectat) (novitas)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De legum diversitate. (Utrum sit aliqua lex aeterna. Co. – Est aliqua lex aeterna, ratio videlicet gubernativa totius universi in mente divina existens) (novitas)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De effectibus legis. (Utrum effectus legis sit facere homines bonos. Co. – Sicut principis est bene imperare, sic subditorum propria virtus, quae eos bonos facit, est bene obedire, ad quod lex inducit; unde proprius legis effectus est homines vel secundum quid, vel simpliciter bonos efficere) (novitas)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae, sive Catechismus ad usum seminariorum (suppletum)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae... Pars I. Sectio II. Caput XI. De Confessione. (QUAESTIO. 1. Estne peccatorum confessio ex divino praecepto sacerdoti Jurisdictionem habenti facienda ab eo, qui post baptismum lapsus est? R. Est prorsus illi, qui baptismalem innocentiam lethali aliquo crimine perdiderit. Etenim Dominus noster Jesus Christus, ascensurus ad Patrem, sacerdotes sui vicarios reliquit, judicesque constituit, ut peccata lapsorum aut remitterent aut retinerent: hoc porro judicium sine causae cognitione exerceri non potest; neque in poenis injungendis servari posset aequitas, si in genere dumtaxat, et non potius in specie ac sigillatim sua ipsi peccata poenitentes declararent. Hanc autem confitendi necessitatem lapsos subire Christus voluit, tum ut humilientur, tum ut a sacerdotibus ceu animarum medicis, congrua malis suis remedia consequantur. Q. 2. Quaenam peccata in confessione necessario exprimenda sunt? R. Mortalia omnia, quorum post diligentem sui discussionem, conscientiam habet poenitens, etiamsi occultissima illa sint, et tantum adversus duo ultima decalogi praecepta commissa, quae nonnumquam animam gravius sauciant, et periculosiora sunt iis, quae in manifesto admittuntur) (novitas)

Sac. J.-B. Raulx (ed.). Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, Sermones et Opuscula concionatoria. ("MONITUM. Doctor ille mirabilis, «cujus, ad Catholicae fidei tutelam et decus, ad societatis bonum, scientiarum omnium incrementum, auream sapientiam restitui et quam latissime propagari» (In Encyc. Æterni Patris) enixe postulat sanctissimus, doctissimusque Pontifex noster, Leo XIII, cui omnia fausta precamur, non modo studiosam juventutem in academiis scholastice, verum etiam christianam plebem in templis concionatorie docuit. «Et quia sic erat elevatus ad Deum, sic caritate diffusus ad proximum», inquit Vitae ejus auctor, qui vidit ipsum audivitque, sive docentem, sive concionantem; «praedicationes suas quibus placeret Deo, prodesset populo, sic formabat, ut non essent in curiosis humanae sapientiae verbis, sed in spiritu et virtute sermonis... subtilitates quaestionum scholasticae disputationi relinquens: qui tam reverenter audiebatur a populo, quasi sua praedicatio prodiret a Deo» (Apud Boll., In Vit. S. Thomae Aquin). Illorum autem Angelici Doctoris sermonum quamplurima in ejus Operibus manent summaria, breviora vel fusiora, alia sparsa, alia in tractatus, qui concionatorii vocari possunt, collecta, utpote Symboli Apostolorum, Decalogi et Orationis Dominicae Expositio, de Christi humanitate, de venerabili altaris Sacramento, de ultimo Christi adventu Opuscula, et alia id genus. In Operum quidem divi Thomae editionibus completis, Sermones et Opuscula haec concionatoria inveniuntur. Omnia vero ejus Opera sibi comparare nequeunt omnes. Ut ergo in plurimorum, praesertim sacerdotum, manibus devenire possint Opuscula praedicatoribus sacris et pastoribus utiliora, ea separatim typis edere nobis animo fuit, et quidem titulis summariisque ornata, ubi deerant, necnon sollicito castigata. Tomi duo erunt, quorum: Primus Sermones complectetur omnes, videlicet: sermones anno MDLXX Romae primum editos et in Vaticana bibliotheca tunc repertos; necnon Sermones fusius tractatos, saeculo XIX primum ex Parisiensi, aliisque bibliothecis in lucem productos; Secundus, concionatoria dogmatica, videlicet, Symboli expositionem, de Christi humanitate et Adventu ultimo, quibus adjecimus de Beatitudine tractatum; et Opuscula ad mores et sacramenta magis attinentia: Decalogi, Orationis Dominicae, Angelicae Salutationis expositionem, de Moribus divinis, de venerabili altaris Sacramento. Utinam ex Angelico Doctore jugi et praedivite vena dimanantes (In Encyc. Æterni Patris), longe lateque rivuli isti diffundantur!", – Tomus primus. Sermones, pp. VII-VIII) (suppletum, djvu)

*   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *

Dr Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. Papa et Episcopi. An duo vel unum subiectum infallibilitatis et supremae potestatis sit in Ecclesia PDF ) (6 V 2019)
Doctorum: Angelici, Seraphici, Melliflui, Extatici in Orationem Dominicam et Salutationem Angelicam expositiones. Collegit ediditque Fr. I. C. Card. Vives OFMCap. (19 XI 2018)
Ioannes Hieronymus Cardinalis Albanus. Libri de potestate Papae et Concilii. Recapitulatio de Papa dubio, non legitime electo et haeretico (PDF) (30 X 2018)
Ecclesiae Magisterium. Pius Papa IXBulla convocationis "Aeterni Patris" (29 VI 1868). Litterae Apostolicae quibus indicitur Oecumenicum Concilium Romae habendum et die Immaculatae Conceptioni Deiparae Virginis Sacro an. 1869 incipiendum (PDF) (9 X 2018)
Ecclesiae Magisterium. Pius Papa XII. Litterae encyclicae "Mystici Corporis Christi". De Mystico Iesu Christi Corpore deque nostra in eo cum Christo coniunctione (2 X 2018)
P. Timotheus Zapelena SI. De Ecclesia Christi. Pars apologetica. Thesis IX. E Christi ipsius institutione Petrus habebit successores in primatu ad finem usque saeculorum PDF ) (10 IX 2018)
P. Vincentius Buczyński SI. Institutiones doctrinae religionis, in quibus principia philosophica ad veritates religionis applicantur (24 VIII 2018)
P. Joannes Crasset SI. 
Manuductio ad Coelum, per quinquaginta duas selectas Considerationes desumptas ex nova forma meditationum (31 VII 2018)
Joannes Cardinalis Bona OCist. Manuductio ad coelum, continens medullam Sanctorum Patrum, et veterum philosophorum (27 VII 2018)
Dr. Antonius Weiss. 
Lites anthropologicae. I. Pelagianismus. - Doctrina S. Augustini. II. Semipelagianismus PDF ) (15 VII 2018)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

TRADITIONIS TESTIMONIA CONTRA HAERESES MODERNAS

Codex Iuris Canonici. Pius Papa IV. Professio Catholicae Fidei ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. S. Pius Papa X. Iusiurandum contra errores modernismi ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Urbanus Papa VIII, Benedictus Papa XIV. Professio Fidei Orientalibus praescripta ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Pius Papa IXBulla convocationis "Aeterni Patris" (29 VI 1868). Litterae Apostolicae quibus indicitur Oecumenicum Concilium Romae habendum et die Immaculatae Conceptioni Deiparae Virginis Sacro an. 1869 incipiendum PDF )

Ecclesiae Magisterium. Pius Papa XII. Litterae encyclicae "Mystici Corporis Christi". De Mystico Iesu Christi Corpore deque nostra in eo cum Christo coniunctione

Ecclesiae Magisterium. Pius Papa XIILitterae Encyclicae "Sacra Virginitas" de Sacra Virginitate ( PDF )

S. Pius Papa V. Catechismus Romanus ex decreto Concilii Tridentini

Canones et decreta sacrosancti oecumenici et generalis Concilii Tridentini sub Paulo III, Iulio III, et Pio IV Pontificibus Maximis

P. Anselmus Stolz OSB. Manuale Theologiae Dogmaticae. - De Ecclesia.

P. Anselmus Stolz OSB. Manuale Theologiae Dogmaticae. - De Ecclesia. Caput V. De civitate Dei. 1. De Ecclesiae catholicitate. 2. De Ecclesiae ad societatem civilem relationibus PDF )

Albertus Nègre, Sacrae Theologiae Doctor, Archiepiscopus Turonensis. Cursus Theologiae Dogmaticae. De Romani Pontificis infallibili magisterio ( PDF )

S. Robertus Cardinalis Bellarminus SI, Ecclesiae Doctor. Compendium Doctrinae Christianae. Ex Italico idiomate in Latinum transtulit Martinus Szyszkowski, Episcopus Cracoviensis ( PDF )

S. Robertus Cardinalis Bellarminus SI, Doctor Ecclesiae. Catechismus, seu: Explicatio doctrinae christianae

La Dottrina Cristiana composta per ordine della santa memoria di Papa Clemente VIII dal ven. Cardinale Roberto Bellarmino

S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Catechismus maior seu Summa doctrinae christianae

S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Catechismi Latini et Germanici

Sac. Augustinus Hunnaeus. Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis per omnes anni liturgici dies distributa seu Meditationes ex operibus S. Thomae depromptae

Sac. J.-B. Raulx (ed.). Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, Sermones et Opuscula concionatoria

P. Vincentius Buczyński SI. Institutiones doctrinae religionis, in quibus principia philosophica ad veritates religionis applicantur.

Sac. Cyriacus Michael Petroccia. Lux et Pax in Synthesy Dogmatica. Lectiones resumptae in Tractatus: De Deo Uno - De Deo Trino - De Deo creante et elevante - De Novissimis - De Verbo Incarnato - De Gratia Christi - De Virtutibus infusis et donis Spiritus Sancti

"Manuale Precum in usum Theologorum". Meditationes

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae, sive Catechismus ad usum seminariorum

Fr. Thomas Maria Zigliara OP, S. R. E. Cardinalis. Propaedeutica ad sacram Theologiam in usum scholarum, seu tractatus de ordine supernaturali

S. Thomas Aquinas, Doctor Angelicus. Summa de veritate catholicae Fidei contra Gentiles

P. Franciscus Suarez SI. Defensio Fidei catholicae et apostolicae adversus Anglicanae sectae errores

P. Franciscus Suarez SI. Defensio Fidei catholicae adversus Anglicanae sectae errores. - Liceatne Catholicis Anglis templa haereticorum adire, et cum eis in ritibus communicare sine intentione cultus vel cooperationis cum illis, solum propter temporalem poenas vitandas? ( PDF )

Sac. Nicolaus Pauwels. Theologiae practicae de Fide et Symbolo. An haeretici sint in Ecclesia? ( PDF )

Jacobus Benignus Bossuet, Episcopus Meldensis. Doctrinae catholicae, de iis argumentis, de quibus controversiae sunt, expositio

P. Joannes Baptista Lohmann SI, P. Victor Cathrein SI. Vita Domini Nostri Jesu Christi e quatuor Evangeliis ipsis ss. librorum verbis concinnata

S. Alphonsus Maria de Ligorio, Ecclesiae Doctor. Opera dogmatica. (Ex italico sermone in latinum transtulit, ad antiquas editiones castigavit notisque auxit Aloysius Walter CSsR)

Valentinus Zubizarreta OCD, Archiepiscopus. De modernismo ( PDF )

P. Parthenius Minges OFM. Falsa systemata de relatione inter fidem et rationem. Modernismus

P. Christianus Pesch SI. Modernismus

P. Giovanni Battista Lemius OMI. Catechismo sul modernismo secondo l'Enciclica "Pascendi Dominici gregis" di Sua Santità Pio X.

Petrus Cardinalis Gasparri. Catechismus catholicus

Gregorius Papa XIII. Martyrologium Romanum

Pius Papa XII. Enchiridion indulgentiarum. Preces et pia opera in favorem omnium christifidelium vel quorumdam coetuum personarum indulgentiis ditata et opportune recognita

Novum Testamentum latine. Vulgatae versionis Clementinae. Textui breves capitulorum inscriptiones et locos parallelos uberiores addidit Fridericus Brandscheid

P. Jacobus Tirinus SI. In universam Sacram Scripturam commentarius. Tom. IV. Novum Testamentum

P. Henricus Marcellius SI. Theologia Scripturae divinae

P. J. Berthier MS. Sententiae et exempla biblica ex Vetere et Novo Testamento excerpta et ordinata

Psalterium Davidis cum brevi ac succincta paraphrasi ex Bellarmini Commentario deprompta

P. Germanus Cartier OSB. Psalmodiae ecclesiasticae dilucidatio

Sac. Ach. Vander Heeren. Psalmi et Cantica explicata in ordine ad recitationem Breviarii

P. Ferdinandus Cavallera SI. Thesaurus doctrinae catholicae ex documentis Magisterii ecclesiastici

Acta et decreta sacrosancti oecumenici Concilii Vaticani (1870). Primum Schema Constitutionis dogmaticae de Ecclesia Christi Patrum examini propositum ( PDF )

P. Christianus Pesch SI. Compendium Theologiae dogmaticae

Sac. Antonius Martinet. Institutiones Theologicae ad usum seminariorum

P. Parthenius Minges OFM. Compendium Theologiae dogmaticae generalis

P. Parthenius Minges OFM. Compendium Theologiae dogmaticae specialis

Ernestus Müller, Episcopus Linciensis. Theologia moralis

P. Dominicus M. Prümmer OP. Manuale iuris canonici in usum scholarum

Codicis Iuris Canonici Fontes. Paulus Papa IV. Constitutio Cum ex apostolatus

Sac. Iosephus Papp-Szilágyi de IllyésfalvaDe electione Romani Pontificis

D. Henricus Maria Pezzani. Codex Sanctae Catholicae Romanae Ecclesiae. Can. 26. Devius a fide catholica, haereticus, vel schismaticus eligi prohibetur in Romanum Pontificem; si eligatur nulla est electio

S. Antoninus Archiepiscopus Florentinus, Ordinis Praedicatorum. Summa Theologica. Num Papa mortuo remaneat ejus potestas. - Ad quos electio Summi Pontificis pertinet ( PDF )

Ioannes Hieronymus Cardinalis Albanus. Libri de potestate Papae et Concilii. Recapitulatio de Papa dubio, non legitime electo et haeretico PDF )

S. Robertus Cardinalis Bellarminus SI, Doctor Ecclesiae. Disputationes de controversiis Christianae Fidei adversus hujus temporis Haereticos. Ad quos electio summi Pontificis pertinet, si Cardinales nulli essent etc. ( PDF )

Dr Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. Papa et Episcopi. An duo vel unum subiectum infallibilitatis et supremae potestatis sit in Ecclesia PDF )

Pius II, Papa. Epistola ad Mahometem, Turcorum imperatorem ( PDF(Hortatur Mahometem Pontifex ad amplectendam Fidem Christianam et ad respuendum Alcorani foedam insanamque doctrinam)

S. Pius Papa V. Bulla "Regnans in excelsis". Damnatio et excommunicatio Elisabeth reginae Angliae eiusque adhaerentium ( PDF ) (S. Pius V. Elisabetham Angliae reginam ob persecutiones contra Fidem Catholicam suscitatas excommunicat a. 1570)

Pius Papa IX. Epistula ad sac. Eduardum Podolski, Editoris ephemeridis cui titulus: Przegląd Lwowski

P. Eduardus Hugon OP. De vi doctrinali Litterarum Encyclicarum Pii Papae XI

Tertulliani Liber de praescriptionibus adversus haereticos et S. Vincentii Lirinensis Commonitorium

S. Vincentius Lirinensis. Commonitorium adversus haereses. Tractatus Peregrini pro catholicae fidei antiquitate et universitate adversus profanas omnium haereticorum novitates

S. Cyprianus Episcopus Carthaginensis. De catholicae Ecclesiae unitate ( PDF )

S. Aurelius Augustinus Hipponensis Episcopus, Doctor Ecclesiae. Enchiridion ad Laurentium sive de fide, spe et caritate liber

S. Fulgentius Episcopus Ruspensis. De fide seu de regula verae fidei ad Petrum liber

Sac. F. H. Reinerding. De necessitate Ecclesiae ad salutem

P. Petrus Skarga SI. De Sancta Ecclesiae Dei Monarchia et de Pastoribus et Ovibus. Concio pro Dominica secunda post Pascha ( PDF )

P. Fr. Carolus Thil OESA. Exercitatio theologica de locis, seu fontibus Theologiae Christianae. De Ecclesia Christi. De summa Catholicae Doctrinae circa veram Christi Ecclesiam PDF )

P. Fr. Carolus Thil OESA. Exercitatio theologica de locis, seu fontibus Theologiae Christianae. De Ecclesia Christi. De Notis verae Ecclesiae Christi. Propositio IV. Nota quarta distinctiva verae Ecclesiae, est, quod sit Apostolica primo ratione doctrinae, et secundo ratione suae originis, id est in perpetua, et non interrupta Pastorum suorum successione ab Apostolis PDF )

P. Timotheus Zapelena SI. De Ecclesia Christi. Pars apologetica. Thesis IX. E Christi ipsius institutione Petrus habebit successores in primatu ad finem usque saeculorum. PDF )

P. Joannes Dirckinck SI. Semita perfectionis. Fides

Joannes Card. Bona OCist. Actus Fidei PDF )

S. Franciscus Xaverius. Oratio pro conversione Infidelium

Oratio ad Beatissimam Virginem Mariam pro conversione haereticorum

Symbolum Fidei Catholicae S. Athanasio adscriptum. Quicumque

S. Franciscus Xaverius. Uberrima Symboli declaratio PDF )

Sac. Franciscus Veronius. Professio Fidei Catholicae ex Sacra Scriptura et antiquitate illustrata atque contra haereses adversas vindicata

P. Hermannus Lange SI. De gratia. Tractatus theologicus. Index thesium

Sac. Bernardus Jungmann. Institutiones Theologiae dogmaticae specialis. Tractatus de Gratia

Sac. Bernardus Jungmann. Institutiones Theologiae dogmaticae specialis. Tractatus de Verbo incarnato

Josephus Sebastianus Pelczar, Episcopus Premisliensis Latinorum. Statuta synodi dioecesanae Premisliensis. Titulus I. De fide

Dr. Leo Wałęga, Episcopus Tarnoviensis. De hominis elevatione per gratiam sanctificantem dissertatio

P. Christianus Pesch SI. De efficacia gratiae actualis ( PDF )

Actus virtutum theologicarum

"Manuale Precum in usum Theologorum". Pro vera fide precatio

"Manuale Precum in usum Theologorum". Pro vera spe oratio

"Manuale Precum in usum Theologorum". Oratio pro caritate consequenda

"Manuale Precum in usum Theologorum". Oratio S. Thomae Aquinatis pro obtinendis virtutibus

S. Robertus Card. Bellarminus Episcopus, Doctor Ecclesiae. De prima parte portae domus Dei, quae est fides

P. Constantinus de Schaezler SI. Introductio in S. Theologiam dogmaticam ad mentem D. Thomae Aquinatis

P. Constantinus de Schaezler SI. Introductio... De essentia magisterii Ecclesiae

P. Constantinus de Schaezler SI. Introductio... De infallibili Ecclesiae magisterio spectato in subjecto ejus

P. Constantinus de Schaezler SI. Introductio... De objecto magisterii Ecclesiae

Sac. Constantinus Schaezler. Divus Thomas, Doctor Angelicus, contra liberalismum invictus veritatis catholicae assertor. De doctrinae S. Thomae ad exstirpandos huius aetatis errores vi et efficacia commentarius in sexto centenario Angelici Praeceptoris

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones

Fr. Josephus Calasanctius Card. Vives OFMCap. Summula Summae Theologicae Angelici Doctoris S. Thomae Aquinatis

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Declaratio Terminorum theologicorum

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Breviloquium. (Summatim ac breviter Theologiae instituta ac praecepta exponit)

P. Leonardus Lessius SI. De perfectionibus moribusque divinis

Sac. Constantinus Joannes Vidmar. Compendium repetitorium Theologiae dogmaticae tum generalis cum specialis. Editio quarta

Sac. Constantinus Joannes Vidmar. Compendium repetitorium Theologiae dogmaticae tum generalis cum specialis. Editio altera

Sac. Mathias Novotni. Assertiones ex universa Theologia

P. Armandus Plessis SMM. Manuale Mariologiae Dogmaticae

P. Herminius Borzi CSsR. Maria hominum Coredemptrix

P. Christianus Pesch SIQuo sensu beata virgo Maria sit mediatrix inter Deum et homines

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. De opere Christi. Indoles religionis christianae ( PDF )

P. Parthenius Minges OFM. De excellentia religionis christianae ( PDF )

P. Albertus a Bulsano OFMCap. De Tolerantismo religioso ( PDF )

P. Petrus Skarga SI. De haeretica zizania et diabolica libertate religiosa ( PDF )

P. Georgius Patiss SI. Judaei a Deo rejecti sunt ( PDF )

P. Hieronymus Savonarola OP. Triumphus Crucis, sive De veritate Fidei. IV. 7. Mahumetanorum sectam omni ratione carere ( PDF )

Fra. Girolamo Savonarola OP. Il Trionfo della Croce. IV. 7. Che la setta de' Maomettani è tutta irrazionabile ( PDF )

Fr. Jérôme Savonarole OP. Le Triomphe de la Croix. IV. 7. Que la secte des mahométans est toute déraisonnable ( PDF )

Fra. Girolamo Savonarola OP. The Triumph of the Cross.  IV. 7. The Utter Irrationality of the Mahometan Religion ( PDF )

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. De proprietatibus religionis

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. De indefectibilitate Ecclesiae

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. De necessitate Ecclesiae

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. Infideles et haeretici publici certe non sunt membra Ecclesiae ( PDF )

Themata dogmatica Concilii Vaticani. Votum P. Ioannis Perrone e Societate Iesu. De Ecclesia eiusque iuribus

P. Christianus Pesch SI. Iesus Christus docuit integram suam doctrinam omnibus hominibus necessario amplectendam esse

P. Christianus Pesch SIDe membris Ecclesiae

P. Augustinus Deneffe SI. Ecclesia catholica se profitetur unice veram ecclesiam a Deo fundatam

P. Augustinus Deneffe SI. De eximia sanctitate

P. Parthenius Minges OFM. Ecclesia est infallibilis

P. Dominicus Palmieri SI. Tractatus de Romano Pontifice cum Prolegomeno de Ecclesia. Thesis. Inter auctoritatem religiosam, quae propria est Romani Pontificis et potestatem politicam christiani Principis ea exsistit ex ipsis rerum naturis habitudo, ut haec sit illi ne dum negative sed et positive subordinata, licet indirecte

P. Sanctus Schiffini SI. De veris membris Ecclesiae PDF )

P. Sanctus Schiffini SI. De distinctione inter Sedem et Sedentem quoad Romanum Pontificem PDF )

P. Sanctus Schiffini SI. Undenam fluit ordinaria potestas Episcoporum in greges sibi subditos PDF )

P. Sanctus Schiffini SI. Num suprema potestas quae est in coetu Episcoporum in coniunctione cum Romano Pontifice sit distincta a potestate suprema quae in uno Romano Pontifice est PDF )

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. De ecclesia, corpore Christi mystico

P. Christianus Pesch SI. De differentia fidei in catholicis et in asseclis sectarum

P. Christianus Pesch SI. Compendium Theologiae Dogmaticae. De praescriptione theologica

P. Christianus Pesch SI. Christus voluit, ut ecclesia a se fundata usque ad finem mundi permaneret

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. Ecclesia est infallibilis in canonizatione sanctorum

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. De distinctione inter sedem et sedentem

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. De papa dubio

Sac. Petrus Semenenko CR. Papa semper idem sit formaliter qui et materialiter ( PDF )

Sac. Franciscus Amatus Pouget. Institutiones catholicae in modum catecheseos. Cain et Abel, civitas terrena et Civitas Dei, Judaei et Jesus Christus

S. Joannes Chrysostomus Archiepiscopus Constantinopolitanus, Doctor Ecclesiae. Adversus Judaeos orationes. Oratio prima. Synagoga Judaeorum diversorium daemonum

S. Franciscus Salesius Episcopus et Princeps Genevensis, Doctor Ecclesiae. Tractatus Amoris Divini. Deus reprobavit Judaicum populum

P. Parthenius Minges OFM. De religione iudaica postchristiana

Sac. Andreas Pohl. De religione mahumedana

P. Bernardinus a Piconio OFMCap. Fidei depositum custodi!

P. Cornelius a Lapide SI. Una fides

S. Fulgentius Ruspensis Episcopus. De fide ad Petrum, seu de regula verae fidei. Extra Ecclesiam non est salus

P. Ludovicus Blosius OSB. De sorte haereticorum et schismaticorum ( PDF )

Catechismus Romanus. Quo modo daemon homines tentet

S. Joannes Damascenus, Doctor Ecclesiae. Expositio accurata fidei orthodoxae. De Antichristo

Sac. F. H. Reinerding. Theologiae fundamentalis tractatus duo. Tractatus prior. Demonstratio christiano-catholica contra adversarios generatim omnes. De iis, qui auctoritati Ecclesiae obluctantur

Sac. Franciscus Amatus Pouget. Institutiones catholicae in modum catecheseos... Haeretici, schismatici, apostatae

Quintus Septimius Florens Tertullianus. De haereticorum disciplina et moribus

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. Num possint esse athei

P. Christianus Pesch SI. De certitudine providentiae divinae

P. Leonardus Lessius SI. De perfectionibus moribusque divinis. Liber XIII. De iustitia et ira Dei. Caput XIII. De subtractione auxilii externi

P. Leonardus Lessius SI. De perfectionibus moribusque divinis. Liber XIII. De iustitia et ira Dei. Caput XIV. De excaecatione et obduratione

P. Nicolaus Lancicius SI. De variis Antichristis Spiritualibus

P. Ioannes Herrmann CSsR. De Antichristo

Venerabilis Bartholomaeus Holzhauser. Sede vacante

Venerabilis Bartholomaeus Holzhauser. De turpissimo et scelestissimo idolo, antipapa, qui lacerabit Ecclesiam occidentalem et adorare faciet bestiam primam


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

VITA CHRISTIANA

S. Alphonsus Maria de Ligorio, Episcopus et Ecclesiae Doctor. De magno orationis medio ad aeternam salutem et quamlibet a Deo gratiam consequendam. (Cum duabus appendicibus: 1. De oratione. Tractatus asceticus auctore V. P. Alphonso Rodriguez SI. 2. Epistola S. Athanasii ad Marcellinum in interpretationem psalmorum)

S. Cyprianus Episcopus Carthaginensis et Martyr. Liber de oratione dominica ( PDF )

Doctorum: Angelici, Seraphici, Melliflui, Extatici in Orationem Dominicam et Salutationem Angelicam expositiones. Collegit ediditque Fr. I. C. Card. Vives OFMCap.

P. Jacobus Illsung SI. Verba vitae aeternae. Ex quatuor Evangelistis deprompta atque in argumenta quotidianae meditationis digesta

Sanctus Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi. (Parisiis 1868)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Collatio de contemptu saeculi ( PDF )

Thomas a Kempis. De imitatione Christi. Considerationes ad cuiusque libri singula capita

Thomas a Kempis. De imitatione Mariae. (Ex operibus Thomae a Kempis)

P. Nicolaus Avancinus SI. Vita et doctrina Jesu Christi ex quatuor Evangelistis collecta et in meditationum materiam ad singulos  totius anni dies distributa

P. Joannes Crasset SI. Manuductio ad Coelum, per quinquaginta duas selectas Considerationes desumptas ex nova forma meditationum

P. Coelestinus Leuthner OSB. Coelum christianum: in quo vita, doctrina, passio D. N. Jesu Christi, nonnulla Deiparae Virginis festa, SS. Apostolorum et Evangelistarum gesta etc. pia meditatione expensa proponuntur

P. Georgius Patiss SI. Materiae meditationum et concionum ex Evangeliis et Epistolis Dominicarum

S. Gregorius Magnus, Papa, Doctor Ecclesiae. Liber Regulae Pastoralis

In orationem dominicam, Tertulliani, S. Cypriani et S. Thomae Aquinatis commentaria ( PDF )

Joannes Cardinalis Bona OCist. Manuductio ad coelum, continens medullam Sanctorum Patrum, et veterum philosophorum

S. Franciscus AssisiensisOratio ante Crucifixum dicta ( PDF )

S. Franciscus Assisiensis. Epistola ad fideles ( PDF )

S. Franciscus Assisiensis. Canticum fratris Solis vel Laudes creaturarum ( PDF )

Thomas a Kempis. Alphabetum monachi PDF )

P. Guilielmus Nakateni SI. Coeleste Palmetum. Lectissimis pietatis exercitiis ornatum

Sac. Josephus Drozd. Liber precum in usum litterarum studiosae iuventutis

V. P. Nicolaus Lancicius SI (Mikołaj Łęczycki SI). De praxi Divinae praesentiae et orationum iaculatoriarum ac variis orandi Deumque pie colendi modis

P. Nicolaus Lancicius SI. Opusculum spirituale. De piis erga Deum et coelites affectibus

P. J. Petitdidier SI. Exercitia spiritualia juxta normam sancti Ignatii Loyole

P. Guilielmus Stanihurstus SI. Dei immortalis in corpore mortali patientis historia, moralis doctrinae placitis et commentationibus illustrata

P. Franciscus Naval CMF. Theologiae asceticae et mysticae cursus

P. Ludovicus Blosius OSBManuale vitae spiritualis continens opera spiritualia selecta

Joannes Card. Bona OCist. Opuscula ascetica selecta

S. Augustinus, Episcopus Hipponensis. Confessiones.

S. Thomas de Aquino. Orationes

P. Vitus a Bussum OFMCap. De spiritualitate franciscana. Aliqua capita fundamentalia

P. Michael Godinez SI. Praxis Theologiae mysticae

Dionysius Carthusianus, Doctor Ecstaticus. Commentaria in Psalmos omnes Davidicos. Expositio psalmi quinquagesimi: Miserere mei, Deus, secundum, etc.

Sac. Claudius Arvisenet. Sapientia Christiana. (Mechliniae 1933)

Sac. Claudius Arvisenet. Sapientia Christiana

S. Alphonsus a Ligorio, Doctor Ecclesiae. De Mariae gloriis. (Versio latina operis "Le glorie di Maria" per Victorium Bartoccetti)

Fr. Josephus Calasanctius Card. Vives OFMCap. Manuale devotorum Beatae Mariae Virginis

P. Ludovicus I. Fanfani OP. De Rosario Beatae Mariae Virginis. Historia - Legislatio - Exercitia. Manuale practicum Directoribus Confraternitatum ipsisque SS. Rosarii sodalibus maxime utile et accomodatum

Sac. Paulus Maria Quarti. Tractatus in laudem Sacratissimi Rosarii PDF )

P. Ludovicus I. Fanfani OP. De Rosario Beatae Mariae Virginis. De Rosarii recitatione

P. Ludolphus de Saxonia. Partes Judaeorum et Gentilium in Passione Christi

P. Nicolaus Lancicius SI. Meditatio de Judae proditione

Sac. Claudius Arvisenet. Memoriale vitae sacerdotalis. De zelo animarum

Sac. Claudius Arvisenet. Memoriale vitae sacerdotalis. De oboedientia episcopo praestanda

Joannes Maria Odin, Episcopus. De zelo animarum

Sac. Vincentius Smoczyński. Manuale quotidianum continens preces ante et post Missae Sacrificium atque alias preces ad usum Sacerdotum

P. Emm. Bottalla SI. Meditationes de Jesu Christo ejusque Ss. Corde. Christus in Eucharistia est Cor Ecclesiae unitatem producens