Alpy
Św. Pius X, PapieżBeatissima Virgo Maria. Dominare nostri Tu et Filius.Ultra montesHerb zakonu Kartuzów. Stat Crux dum volvitur orbisPapież Pius XII

W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego


LATINITAS | MARIOLOGIA | MSZA ŚW. I KAZANIA | KSIĄŻKI W DJVU | ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W PDF | CYTATY ULTRA MONTES | "Pod sztandarem Niepokalanej"
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
MODLITWY I MEDYTACJE  |  PISMO ŚWIĘTE  |  OJCOWIE KOŚCIOŁA  |  ŚW. TOMASZ Z AKWINU  |  KATECHIZMY KATOLICKIE  |  HERETYCY I APOSTACI
WYZNANIE WIARY  |  DLA KATOLIKÓW RZYMSKICH  |  DEKLARACJA DOKTRYNALNA

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
 


"O karze tych, co nie zbliżają się do Pana, ani Go słuchają. P. I. Przybliżali się do Niego celnicy i grzesznicy. Rozważ, jaka kara czeka w piekle tych, co przez grzechy śmiertelne oddalają się od Pana Jezusa, kiedy o tych, którym brak wiary św., (a więc jednej tylko cnoty), mówi Prawda Odwieczna, sam Pan nasz Jezus Chrystus: Kto nie uwierzy, będzie potępion (Mk XVI, 16). Jeżeli zatem ciemnych pogan i turków, choć nieraz wiele dobrych uczynków mają, – jeżeli żydów mimo ich ścisłość w zachowaniu wielu przepisów mojżeszowych, – jeżeli heretyków z ich (okaleczonym, a przecież jakimkolwiek nabożeństwem) pożera piekło za to, że nie mają, jedynie prawdziwej i świętej wiary, bez której niepodobna jest spodobać się Bogu (Hebr. XI, 6): cóż będzie z tymi, co uwierzyli i mniej lub więcej zbliżyli się do Chrystusa Pana, a następnie Nim wzgardzili? Ile mąk cierpią wszyscy społem poganie, mahometanie, żydzi i niedowiarki, tyle ich się należy każdemu z osobna wiernemu, co zbliżywszy się raz do Chrystusa, potem Go z zupełną świadomością obraża". (O. Stanisław Solski SI, Rozmyślania na wszystkie dni całego roku. Część druga. Kraków 1902, ss. 866-867) 

"Pod sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 122. Czerwiec 2020 (nowość)

"The Reign of Mary". No. 175. Winter 2020 (nowość)

"Beiträge". Nr. 152. Juni-Juli 2020 (nowość)

"Adsum". May 2020 (nowość)

Ks. Jakub Wujek SI, Bp Władysław Krynicki. Krótka nauka homiletyczna na Niedzielę piątą po Zielonych Świątkach ( PDF )

O. R. Bernard OP. Tajemnica Maryi. Macierzyństwo łaski Najświętszej Panny, jego podstawy i wielkie zadania

Fr. Josephus Calasanctius Card. Vives OFMCap. Manuale devotorum Beatae Mariae Virginis

Ks. Dr Maciej SieniatyckiGłówne zasady etyki Kanta a etyka chrześcijańska ( PDF )

Jérôme Bourbon. "Synod o rodzinie": błogosławieństwo udzielone cudzołóstwu! ( PDF )

Dusza potępionej. List z piekła. "Nie módl się za mnie - jestem potępiona!" ( PDF )


NOWE ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF:

"Przegląd Powszechny". M. Chrześcijański mąż stanu. Don Gabriel Garcia Moreno HTM ) (nowość)

"Traditio". Neo-Watykan szykuje na 2021 rok "zdjęcie ekskomuniki" z Marcina Lutra - odstępcy, który połowę mieszkańców Europy przemienił w heretyków HTM ) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Cała i nieskalana. Musimy zachować integralność wiary katolickiej HTM ) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Różnica między gorliwością misyjną świętego Patryka a duchem Vaticanum II HTM ) (nowość)

Ks. Marian Morawski SI. Kazanie na niedzielę Zielonych Świątek. Czym jest Duch Święty w Kościele? HTM ) (nowość)

Ks. Marian Morawski SI. "Wyznania" liberała HTM ) (nowość)

Bp Michał Nowodworski. Stanowisko Szekspira wobec Kościoła HTM ) (nowość)

"Traditio". Hutton Gibson, dozgonny obrońca tradycyjnej wiary katolickiej umiera w wieku 101 lat, przyjąwszy sakrament ostatniego namaszczenia prawdziwego Kościoła katolickiego HTM ) (nowość)

Ks. Ernest Jouin. Papiestwo i masoneria HTM ) (nowość)

Ks. Kevin VaillancourtObchody "Roku Wiary" a destrukcja życia liturgicznego HTM ) (nowość)

Św. Jan Chryzostom Biskup, Doktor Kościoła. O strzeżeniu się fałszywych proroków HTM ) (nowość)

Ks. Dr Fryderyk Klimke SI. Religia i poznanie HTM ) (nowość)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

OSTATNIO DODANE TEKSTY (30, 25, 9, 4 CZERWCA; 31, 19, 9 MAJA; 28, 18, 9 KWIETNIA; 27, 23, 12, 3 MARCA; 29, 22, 15 LUTEGO; 31, 12 i 3 STYCZNIA 2020)

Ks. Marian Morawski SI. Filozofia i jej zadanie (uzupełniono)

Ks. Marian Morawski SI. Filozofia... Ocenienie krytyczne materializmu dogmatycznego. (Zdanie pospolite o walce z materializmem – od czego zawisła wygrana? – Pewniki materialistów: 1) Nieskończoność i wieczność materii – dowody Büchnera – duch wszechwiedzący Laplace'a – dogmat stworzenia wobec umiejętności natury i wobec metafizyki. 2) Początek życia przez samorodztwo – świadectwo umiejętności o tej kwestii – sąd rozumu. – 3) Rozwój rodzajów – przejście do czucia – Leibnitz, Dubois-Reymond i Bayle o tej kwestii – bezwzględna niemożebność by materia czuła. – 4) Przejście z czucia do myśli – właściwe pojęcie duszy i jej władz – u człowieka władze zmysłowe i umysłowe – u zwierzęcia tylko zmysłowe – jak Darwin tę kwestię bada? – jak dowodzą materialiści, że dusza jest materialną – czy podstawy tych dowodów są umiejętne – czy wniosek logiczny. – Dowody niematerialności duszy – wywód Cycerona – pojedynczość myśli – ogółowość myśli – wolność woli – streszczenie rzeczy o materializmie. – Czy Hartman poratuje materializm? – Absurda w systemie Hartmana – następstwa moralne) (nowość)

"Przegląd Powszechny". M. Chrześcijański mąż stanu. Don Gabriel Garcia Moreno. PDF ) (Don Gabriel z mądrością chrześcijańskiego polityka dobrze rozumiał, iż ziemska władza się nie ostoi tam, gdzie nie uznaną jest władza Boga i Kościoła, że jeden bunt wnet drugi za sobą pociąga. Broniąc sprawy Kościoła w własnej ojczyźnie, chciał jej bronić i w Rzymie. Z Piusem IX zostawał w częstych i ścisłych piśmiennych stosunkach: te dwie podniosłe dusze rozumiały się dobrze, gdy w r. 1870 Sobór Watykański orzekł nieomylność Papieża, Garcia Moreno rozkazał urzędowo i uroczyście obchodzić ogłoszenie nowego dogmatu. Kiedy następnie Włochy zagrabiły Rzym, Rzeczypospolita Ekwadoru jedynym była państwem na świecie, które protestowało przeciw dokonanemu gwałtowi. Europejska dyplomacja uśmiechnęła się na ten pojedynczy protest. Natomiast setki dzienników katolickich w Europie, a wszystkie korporacje, stowarzyszenia i gminy w Ekwadorze oświadczyły swą łączność z głosem oburzenia szlachetnego prezydenta. Niemały to kraj, odzywał się legat papieski, który zdolen na podobne podnieść się wyżyny. Z inicjatywy Morena, cały kraj postanowił niebawem składać na drodze urzędowej obfite świętopietrze w stałych, miesięcznych daninach. W swej prostej a żywej wierze, Garcia Moreno pragnął jeszcze zrobić jeden krok więcej na drodze katolickiego odrodzenia. W duchu Piusa IX działając, umyślił ojczyznę swą poświęcić Najświętszemu Sercu Zbawiciela. A gdy biskupi zgodzili się na to jego życzenie, postanowił i temu świętu nadać cechy urzędowe. Wniósł tedy na kongres Stanów projekt, aby tego poświęcenia dokonał sam prezydent i przedstawiciele głównych ciał Rzeczypospolitej, w imieniu całego narodu. Przez całe osiem dni trwały misje, co dzień inna warstwa społeczna spieszyła przysięgać Najsłodszemu Sercu Zbawiciela dozgonną cześć, miłość i wierność. Pierwszego dnia w katedrze stolicy dziatwa owe rzewne składała śluby, drugiego dnia przyszła kolej na rzemieślników... i tak dalej, aż do ostatniego dnia, w którym sam prezydent na czele armii, donośnym głosem w imieniu narodu, klęcząc u stopni ołtarza, zaprzysiągł Sercu Jezusowemu całego kraju poddaństwo. Piękna ta uroczystość, zakończona w dniu 25 marca 1874 r., wszystkich obecnych do żywego poruszyła; a starzy wodzowie i posiwiali w służbie wojennej żołnierze, nie ukrywali łez głębokiego rozrzewnienia. Od tego dnia Ekwador nazywa się z chlubą: La republica del Sagrado Corazon) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi Panny Bogarodzicy (uzupełniono)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi... Księga czwarta. §. IV. Przyjazd mędrców ze Wschodu. (Niezawodnie byli ci mędrcy, co według jednozgodnych podań starożytności, czternastego dnia po narodzeniu Pańskim do Betlejem przyjechali, sprawiedliwymi i od Boga oświeconymi mężami, którzy mając wielką znajomość Pism świętych żydowskich, czas Mesjasza poznali i tegoż pożądanego narodów z upragnieniem wielkim oczekiwali. Ba nawet pochodzili oni, jak nie bezzasadnie niektórzy mniemają, od Abrahama z drugiej jego żony Cetury; i utrzymywały się u nich pierwiastkowe podania. Ewangelista zowie ich mędrcami, to jest mężami, którzy się poświęcali mądrości, a osobliwie gwiazdarstwu, które we wschodnich krajach wielce poważano. Dał im Bóg poznać szczególniejszym objawieniem, że Ten, którego przyjścia z upragnieniem oczekiwali, już się w Izraelu narodził, a narodził jako król i Pan ludu swojego. Cała starożytność nazywa ich królami, to jest niepodległymi książętami; jakoż i Pismo nieraz tego samego wyrazu używa na oznaczenie mężów, którzy tylko choć nad jednym miastem i okolicą jego panowali) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi... Księga czwarta. §. V. Maryja stawia się ze swoim Boskim dziecięciem w kościele Jerozolimskim, aby dopełniła prawa oczyszczenia. Proroctwo Symeona. (Maryja stawia się ze swoim Boskim dziecięciem w kościele Jerozolimskim, aby dopełniła prawa oczyszczenia. Proroctwo Symeona. (Najświętsza Panna chociaż dobrze wiedziała, że nie podlegała prawu, przecież nie wchodziła w żadne pytania, nie sprzeczała się o swoim oczyszczeniu się z prawem, ale owszem dopełniła go w pokorze; przyniosła ofiarę ubogich, i stanęła z innymi niewiastami, które przyszły także na wywód. Wszelako żadna matka nie przyszła była jeszcze ani razu z bogatszą ofiarą, albowiem przyniosła Najświętsza Panna Ojcu Przedwiecznemu ofiarę, która była godną Jego nieskończonego Majestatu; przyniosła na poranną ofiarę Jego Jednorodzonego, który miał potem, jako wieczorna ofiara Jego Boską sprawiedliwość przejednać i Adama grzeszne pokolenie od wiecznej śmierci wybawić, i połączyła Ta rzeczywiście z tą Boską ofiarą, ofiarę swojego serca, które Najwyższemu poświęciła na doskonałe całopalenie. Lecz w tejże samej chwili przyszedł do kościoła z natchnienia Bożego staruszek imieniem Symeon, któremu Duch Przenajświętszy to dał zapewnienie, że pierwej nie ogląda śmierci, dopóki nie ujrzy Pomazańca Pańskiego. Ten więc czcigodny starzec pospieszał chwiejącym się krokiem do kościoła; a gdy Józefa i Maryję z Boskim dzieciątkiem ujrzał, otworzyły się tu oczy jego ducha; pełen zatem świętej radości wziął dziecię na ręce swoje, uściskał je w najgorętszym zapale i zawołał w świętym zachwyceniu: "Teraz puść sługę Twego Panie w pokoju, gdyż oczy moje oglądały zbawienie Twoje, któreś zgotował przed oblicznością wszystkich narodów; światłość na objawienie poganów, i chwałę ludu Twego izraelskiego!" (Łk. 2, 29-32)) (nowość)

"Traditio". Neo-Watykan szykuje na 2021 rok "zdjęcie ekskomuniki" z Marcina Lutra - odstępcy, który połowę mieszkańców Europy przemienił w heretyków. PDF ) (Wierni katolicy! neokościół zdążył już przygotować grunt pod program "wspólnego upamiętnienia" 500. rocznicy ekskomuniki Lutra w Neo-Rzymie. Sytuacja dojrzała więc już do tego, by Franciszek-Bergoglio ogłosił "zdjęcie ekskomuniki" z arcyheretyka i oficjalnie proklamował protestancki neokościół Novus Ordo. Jeśli Bergoglio to uczyni, nie będzie to dla nikogo zaskoczeniem, ponieważ jego heretycki – jeśli nie odstępczy – neokościół Novus Ordo na pewno nie jest Kościołem katolickim) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Cała i nieskalana. Musimy zachować integralność wiary katolickiej. PDF ) (Stali czytelnicy naszego magazynu zdają sobie sprawę z faktu, że wielokrotnie wytykaliśmy błędy tak zwanego stanowiska teologicznego "uznawaj i stawiaj opór" (Recognize and Resist) – często nazywanego po prostu "R&R". Powodem naszych powtarzających się ostrzeżeń jest to, że jest to błędne nauczanie – a nawet heretyckie – i jeśli chcemy zachować integralną wiarę katolicką, czystą i nieskażoną, musimy unikać jak zarazy wszelkich błędnych nauk, które mogłyby ją podważyć. Jak czytamy w Credo Atanazjańskim: "Ktokolwiek chce być zbawionym, przede wszystkim potrzeba, aby wyznawał katolicką wiarę. Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki". W naszych czasach musimy nieustannie demaskować ten błąd, ponieważ jest często promowany przez tych, których wielu uważa za ortodoksyjnych zwolenników tradycyjnej wiary katolickiej. Jak św. Paweł napomina Tymoteusza: "głoś słowo, nalegaj w porę, nie w porę; przekonywaj, proś, karć z wszelką cierpliwością i nauką" (2 Tym. 4, 2). Pewne prawdy muszą być ciągle objaśniane, zwłaszcza te, które tak często są negowane. Obecnie jest to tym ważniejsze, ponieważ tak wielu skądinąd wiernych katolickich nauczycieli i pisarzy nieustannie zaszczepia ten błąd swoim niczego niepodejrzewającym zwolennikom... Nadszedł czas, aby wszyscy, którzy rozpoznają błędy emanujące z Watykanu – a zwłaszcza od osoby, która twierdzi, że jest papieżem – dokonali wyboru: albo pokornie podporządkować się człowiekowi, który, jak twierdzą, jest papieżem, albo stwierdzić, że z powodu swej uporczywej herezji nie może być prawdziwym następcą św. Piotra, a zatem jego roszczenia do papiestwa należy całkowicie odrzucić. Nie da się pogodzić tych dwóch rzeczy. W szczególności nie można nadal postępować według schematu uznawania kogoś za papieża i opierania się jego dekretom. Jest to kompletnie niekatolickie. Papież Pius VI potępił ideę, że "Kościół rządzony przez Ducha Bożego mógł ustanowić reguły karności, które są… niebezpieczne i szkodliwe i prowadzą do zabobonów i materializmu" (Denzinger 1578). A tymczasem, Novus Ordo, nowy kodeks prawa kanonicznego oraz większość reguł dyscyplinarnych soborowego kościoła są właśnie takie, a nawet gorsze. To wszystko nie mogłoby pochodzić od prawdziwie katolickiej władzy) (nowość)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia łaski Bożej (uzupełniono)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia... IV. 9. Do orszaku łaski uświęcającej należą także nadprzyrodzone uczynkowe łaski Ducha Świętego. (Rozprawiając tak długo o wspaniałościach i potędze łaski uświęcającej, nie możemy milczeniem pominąć tak zwanych uczynkowych łask Bożych. Bez tych łask uczynkowych łaska uświęcająca, jak zaraz się przekonamy, nie wystarcza do tego, abyśmy mogli prowadzić życie nadprzyrodzone. Atoli zawsze łaska uświęcająca jest głównym czynnikiem, ponieważ ona jest właściwym rdzeniem życia nadprzyrodzonego, i aktów nadprzyrodzonych, przeciwnie łaski uczynkowe są tylko pobudzeniem do tych czynności nadprzyrodzonych, a następnie łaska uświęcająca jest także i dlatego głównym czynnikiem, ponieważ te łaski uczynkowe w swoim orszaku posiada i przyprowadza. Z drugiej zaś strony łaski uczynkowe służą do tego, aby z naszym współdziałaniem wprowadziły do duszy naszej łaskę uświęcającą, albo ją w niej powiększały. A jak łaska uświęcająca jest celem i po największej części także podstawą łask uczynkowych, tak i wszystkie wspaniałości łaski uczynkowej odnieść wypada do łaski uświęcającej. Przede wszystkim chcemy tutaj okazać, jak z jednej strony łaska uczynkowa pożyteczną jest, a z drugiej jak ona ściśle łączy się z łaską poświęcającą; o sposobie zaś, jak do niej przygotowuje, w księdze piątej mówić będziemy. Nawet wtenczas, kiedy jesteśmy w stanie łaski uświęcającej, potrzebujemy ciągle do każdego uczynku nadprzyrodzonego pobudek Ducha Świętego. Chociaż bowiem posiadamy w cnotach nadprzyrodzonych i w darach Ducha Świętego moc i zachętę do takich aktów i uczynków nadprzyrodzonych, to przecież musi Duch Święty poruszyć i pobudzić tę moc działaniem odrębnym, aby była w stanie dokonać tego aktu) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De effectibus peccati. (Utrum peccatum diminuat bonum naturae. Co. – Inter naturae bona, aliud (originalis justitia) in totum sublatum est per peccatum, aliud (principia naturae et proprietates) nec sublatum est nec diminutum, aliud denique (inclinatio ad virtutem) sublatum quidem non est, verum valde diminutum) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De macula peccati. (De macula peccati. (Utrum peccatum causet aliquam maculam in anima. Co. – Carentia nitoris quem ex lumine rationis et gratia Dei anima pii hominis habet, macula peccati metaphorice dicitur) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De reatu poenae. (Utrum reatus poenae sit effectus peccati. Co. – Cum peccans agat contra ordinem rationis legisque humanae et divinae, necessario eo ipso quod peccat aliquem poenae reatum incurrit) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De peccato veniali et mortali. (Utrum veniale peccatum convenienter dividatur contra mortale. Co. – Peccatum omne aut mortale, sive contra ordinem charitatis, aut veniale est, et praeter illum ordinem, et ex se dignum venia) (nowość)

"Traditio". Hutton Gibson, dozgonny obrońca tradycyjnej wiary katolickiej umiera w wieku 101 lat, przyjąwszy sakrament ostatniego namaszczenia prawdziwego Kościoła katolickiego. PDF ) (Hutton Gibson, ojciec aktora-reżysera Mela Gibsona i dziesięciorga innych dzieci, szczery do bólu tradycyjny katolik, który odrzucił zarówno heretycki neokościół Novus Ordo, jak i Bractwo Św. Piusa X, zmarł (nie na chińskiego wirusa) 11 maja 2020 r., w wieku 101 lat. Urodził się 26 sierpnia 1918 r., trzy miesiące przed podpisaniem zawieszenia broni kończącego I wojnę światową. Sam był weteranem II wojny światowej, służąc w oddziałach amerykańskich marines w bitwie pod Guadalcanal przeciwko japońskiemu imperium... Dla sprawy tradycyjnego katolicyzmu, którą energicznie rozwijał przez całe swoje długie życie, Hutton Gibson założył Alliance for Catholic Tradition [Przymierze na rzecz Tradycji Katolickiej], napisał sześć książek i wydawał tradycyjny miesięcznik katolicki "The War is Now!" ["Teraz jest wojna!"]. Odrzucił heretyckich posoborowych neopapieży jako nieważnych i niebyłych. Hutton Gibson opublikował sześć książek i jeden materiał wideo, w których demaskował nieważność neokościoła Novus Ordo, założonego 21 listopada 1964 r. na antysoborze Vaticanum II) (nowość)

Ks. Dr Fryderyk Klimke SI. Religia i poznanie. PDF ) (Niewątpliwie życie religijne byłoby w naszych czasach inne aniżeli jest, byłoby pełniejsze, świeższe, obfitsze w owoce, gdyby nasze poznanie religijne było głębsze i dokładniejsze. Właśnie wskutek braku dokładnej znajomości religii pojęcia nasze religijne są często zupełnie fałszywe, a nawet sprzeczne lub śmieszne. Nic więc dziwnego, że takie pojęcia dodatniego wpływu na życie nasze wywierać nie zdołają. Lecz na próżno wmawiamy w siebie, że nasze życie religijne na nowo rozkwitnie, skoro tylko od niepotrzebnych a przestarzałych pojęć zwrócimy się do woli, uczucia lub czynu. Zamęt będzie tylko większy jeszcze. We wszystkich naukach posuwamy się naprzód potężnymi krokami; zadaniem naszym jest, by i nasze wykształcenie religijne stało na wysokości czasu i dzisiejszych wymagań. Czy więc uczucie, wola, czyn nic nie znaczy w religii? Owszem, dobra wola i czyn praktyczny znaczą tyle, że samo poznanie choćby najgłębsze do zbawienia naszego się nie przyczyni. Chrystus Pan jest najdoskonalszym ideałem religii, ponieważ "jest prawdą i żywotem", ponieważ istotna prawda drugiej osoby Bożej przeniknęła w inne zupełnie życie natury ludzkiej. Tylko w Chrystusie Bóstwo było w zupełności doznaniem, immanencją. Lecz od czasów Boskiego Mistrza jest zgodność poznania i uczucia, ducha i serca, mądrości i mistyki znamieniem prawdziwych uczniów Chrystusowych. Przy świetle prawdy rozpala się pochodnia woli, uczucia, zapału religijnego. Uczeń miłości jest zarazem głębokim ewangelistą Logosu. Apostoł narodów doznaje tajemniczych uniesień religijnych, lecz na silnym fundamencie wzniosłej spekulacji. Święty Augustyn umiał naprzód zwalić mur przesądów i dojść do jasnego poznania prawdy; potem dopiero był zdolny głęboką naukę łączyć z mistycznymi zachwytami i wielkimi czynami. Zawsze i wszędzie, w dziedzinie natury tak samo jak w świecie nadprzyrodzonym, rozum postępuje naprzód z zapaloną pochodnią. Za nim idzie wola; następnie łaska otwiera świątynię; a gdy zabłąkany człowiek wstęp do niej znajdzie, wtedy dopiero rozlegają się w pełnych, dźwięcznych akordach uczucia, szczęścia, zachwytu i zapału. Tylko gdy poznanie przoduje, religia stoi na silnych podstawach i zatrzyma swój od Boga nadany kierunek nawet wśród największych burz i przewrotów uczuciowych. Tak więc filozofia katolicka ze swoją teorią poznania stoi w obronie godności ludzkiego umysłu, w obronie wszelkiej nauki, w obronie prawdziwej religii. Religia bez podkładu poznawczego jest czczym uczuciem bez treści, jakby pustą łupiną, jest lśniącym może gmachem lecz stojącym na lotnym piasku. Toteż nic dziwnego, że w niejednej duszy wcześniej czy później rozpada się w gruzy. Centrum religii jest pojęcie Boga. Zdrowe pojęcie Boga rodzi zdrowe pojęcie religii) (nowość)

Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe o Składzie Apostolskim, Przykazaniach Boskich i Kościelnych, o Modlitwie Pańskiej i Sakramentach (uzupełniono)

Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe... O zabójstwie właściwym. (Często bardzo grzeszą ludzie przeciw temu przykazaniu co do zabójstwa drugiego, a przecież każdy śmiało mówi: Nie zabiłem nikogo. Słuchajcie tylko pilnie wszyscy, a obaczycie, iż niejeden z was, który się dalekim od tego grzechu być sądzi, sprawiedliwie winnym być onego uzna się. Zważcie tylko pilnie i przypomnijcie sobie, ileście razy pijanymi będąc zabić chcieli drugiego, albo przynajmniej srogą ranę zadać żądaliście mu, ale że ten usunął się od strzelenia i cięcia waszego, już tedy macie się za niewinnych, żeście rzeczą samą nie zabili, i już to u was grzechem nie jest? Ale wielce mylicie się, bo sama wola szczera w każdym grzechu stanie za uczynek według zdania wszystkich ludzi, a tym bardziej u Boga, któremu są jawne wszystkie skrytości i myśli nasze najtajemniejsze otwarte) (nowość)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae, sive Catechismus ad usum seminariorum (uzupełniono)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae... Pars I. Sectio II. Caput X. De Examine conscientiae, ubi de peccatorum distinctione et circumstantiis. (QUAESTIO. 1. Quare ad hoc sacramentum rite suscipiendum opus est examine conscientiae? R. Quia de peccatis omnibus mortalibus sincerus animi dolor eliciendus est, omniaque singulatim in confessione exprimenda sunt, ut absolutionis beneficium percipi possit. Q. 2. Quale et quantum esse debet istud conscientiae examen? R. Pro varia qualitate et conditione personarum, majus esse debet aut minus. Quilibet salutis suae non omnino incurius, in hoc tanti momenti negotio, tantam saltem diligentiam adhibere sataget, quantam solet in rebus temporalibus majoris momenti, animo revolvens loca, tempora et occasiones, in quibus Deum offendisse, et graviter deliquisse potuit. Inquirendum et in peccatorum radices, ut imposterum amputentur. Animadvertendae etiam peccatorum circumstantiae, quippe quae peccati gravitatem augere possunt atque minuere. Caeterum ut illa sui discussio commode fiat dum confitendum est, nihil utilius nihilque consultius est, quam in fine cujusque diei ad examen revocare, quidquid eo die, opere, verbo, et cogitatione patratum est. Quae res id insuper utilitatis habet, quod a peccando plurimum retrahat, pravosque habitus sensim emendet. Q. 3. Cum circa peccata examen instituendum sit, quid generatim est peccatum? R. Est legis sive divinae sive humanae libera praevaricatio. Quod cum graviter fieri possit et leviter, hinc duplex peccatum distinguitur, mortale et veniale) (nowość)

"Traditio". W pięćdziesiątą rocznicę promowanego przez ruch New Age "Dnia Ziemi" Franciszek-Bergoglio wzywa pogańską boginię przyrody do wybaczenia grzechów. PDF ) (Wierni katolicy! Franciszek-Bergoglio nie przestaje się demaskować jako poganin, komunista i członek ruchu New Age oraz czciciel bogini Pachamama. Grzechy, które go urażają, to jego własne wydumane "grzechy ekologiczne", a nie grzechy obrażające Boga, które sam publicznie popełnia, takie jak: herezja, świętokradztwo, bałwochwalstwo i apostazja. Ochrona przyrody jest działaniem rozsądnym i zgodnym z biblijnym i katolickim nauczaniem. "Ekologizm" to pogański, lewicowy ruch polityczny, który z użyciem przemocy oddaje cześć naturze jako swej najwyższej bogini) (nowość)

"Traditio". Duchowny neokościoła publicznie odmawia ślubowania posłuszeństwa marksistowsko-modernistycznemu Franciszkowi-Bergoglio i jego "fałszywemu kościołowi". PDF ) (Sycylijski prezbiter Alessandro Minutella publicznie odmówił złożenia przysięgi posłuszeństwa Franciszkowi-Bergoglio, który to – jak twierdzi neoprezbiter – ustanowił "fałszywy kościół". Minutella wypowiedział wojnę Bergoglio, wzywając neokatolików, by "stawili opór" Bergoglio i bronili "prawdziwego Kościoła". Jego neoparafia popiera Minutellę i odrzuca Bergoglio za to, że "zbliżył się zanadto do luteranizmu") (nowość)

"Foro Católico". Relacja hiszpańskiej żydówki na temat tajnej historii Opus Judei. PDF ) (Poniższy komentarz nadesłała pewna praktykująca niegdyś kabałę współpracowniczka żydowskiego pochodzenia, która przez lata przedstawiała się jako katoliczka, jednak ostatecznie postanowiła wykorzystać swoją tajną tożsamość, aby wskazać i objaśnić niektóre praktyki kabalistów, którzy przez wieki przenikali do Kościoła katolickiego, a obecnie są w soborowym neokościele. W tym przypadku ujawnia nieco wiadomości rozpowszechnianych na temat założyciela Opus Dei marrana José María Escriv(b)a de Balaguer y Albás i przedstawia nam to z żydowskiego punktu widzenia) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty (uzupełniono)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... Ukrzyżowanie. (Gdy tedy Pan Jezus wiedziony od bezbożników przybył na Kalwarię, na miejsce zarażone najobrzydliwszą wonią trupów które tam składano, patrz jak tam na wszystkie strony, krzątają się Jego niegodziwi oprawcy. I na to zwróć całą uwagę twoją; wyobraź sobie wszystko jakbyś temu obecną była, a pilnie zastanawiaj się nad każdym czynem, nad każdym słowem Zbawiciela. Widzisz tedy jak oto jedni obsadzają krzyż w ziemi; drudzy przygotowują gwoździe i młotki; ci szukają drabiny, tamci dają rozkazy co i jak ma być wykonane, gdy przez ten czas kilku odziera Jezusa z odzienia, albowiem znowu Go z szat ogołacają. Już to więc po raz trzeci staje Zbawiciel obnażony przed ludem; a tą razą takowe zdjęcie z Niego odzienia, wielkie Mu cierpienia zadało, gdyż suknia spodnia przywarła była do ran w ubiczowaniu odniesionych, od których oddzierając ją gwałtownie, rozogniono je i odnowiono. I wtedy to przenajświętsza Panna, po raz pierwszy odkąd Pan Jezus pojmany został, ujrzała Go z bliska i przypatrzyć się Mu mogła. O! cóż za boleść przeszyła Jej serce!) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... Siedem słów Chrystusa na krzyżu. (Lecz Zbawiciel na krzyżu rozpięty, aż do oddania ducha Bogu, nie pozostawał bezczynnym: to przykładem, to słowem, dawał nam najpotrzebniejsze nauki. W tym celu przemówił wtedy razy siedem, jak to w Ewangelii znajduje się spisane, i to nazywamy Siedmiu słowami Pańskimi na krzyżu. Pierwszym było to co wyrzekł w samej chwili ukrzyżowania, gdy modlił się za Swoich krzyżowników, mówiąc: Ojcze! odpuść im, boć nie wiedzą co czynią. A były to wyrazy objawiające wielką cierpliwość i wielką miłość, a także niewymowne miłosierdzie. Drugim słowem było to co powiedział do Matki: Niewiasto, oto Syn Twój, a do Jana: Oto Matka Twoja. Zaś dlatego nie nazwał Ją matką, żeby przez to boleści Jej macierzyńskiego serca nie zwiększał. Trzecim było przemówienie do Łotra pokutującego: Dziś ze Mną będziesz w raju) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... O przeszyciu boku Chrystusowego. (Siedzą tedy pod krzyżem błogosławiona Pani nasza przenajświętsza Maryja Panna, a obok Niej Maria Salome, Maria Jakubowa, Jan i Magdalena, i nie spuszczają oczu z Pana Jezusa wiszącego pomiędzy dwoma łotrami, obnażonego, skatowanego, nieżywego, i od wszystkich opuszczonego. Aż oto patrzą, a od strony miasta zbliża się do nich kilku żołnierzy uzbrojonych, którzy wysłani byli dla połamania goleni ukrzyżowanych, dobicia ich i pogrzebania, żeby ciała uprzątnąć z krzyżów, przed nadchodzącym dniem wielkiego Szabatu. Wtedy przenajświętsza Panna i ci którzy przy Niej byli, podnoszą się, przypatrują, i widzą ich przystępujących do krzyżów; a chociaż nie domyślali się o co idzie, wielką obawą, smutkiem i przerażeniem zostają przejęci. Lecz najbardziej zatrwożyło to przenajświętszą Pannę, która nie wiedząc co począć, zwraca się do Syna chociaż już nieżyjącego, i powiada: "Synu najdroższy, po co oni tu przychodzą? cóż jeszcze z Tobą chcą zrobić; czyż Cię już nie zamordowali? Synu Mój, sądziłam że już dość napastwili się nad Tobą; lecz jak widzę, jeszcze i na nieżywego się rzucą. Synu Mój, cóż ja biedna pocznę, kiedy i od śmierci uratować Cię nie mogłam; ale bądź co bądź, nie odstąpię od stóp krzyża Twojego. Synu Mój, poproś Ojca by tych przybyszów miłosierdziem ku Tobie natchnął, a Ja z Mojej strony co będzie możliwym uczynię". Poczym, wszystko pięcioro płacząc zbliżyli się do krzyża i do niego się przytulili. Tymczasem żołnierze przystąpili z wściekłością i hałasem wielkim, a widząc że obaj łotrzy żyli jeszcze, pogruchotali im golenie, dobili ich, zdjęli z pośpiechem z krzyżów, i co prędzej w dół, już na to przygotowany, zakopali) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (uzupełniono)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio passionis Christi hora sexta. (Cum ergo Dominus Jesus ductu impiorum ad Calvariae locum foetidum pervenit, conspicere potes operarios malos undique nequiter operari. His autem toto mentis intuitu te praesentem exhibeas, et intuere diligenter cuncta, quae sunt contra Dominum tuum, et quae dicuntur et fiunt ab ipso atque per ipsum. Videas ergo oculis mentis alios figere crucem in terram, alios parare clavos et martellos, alios parare scalam et alia instrumenta, alios ordinare quidquid facere debeant, et alios ipsum spoliare. Spoliatur etiam, et nudus est nunc tertia vice coram tota multitudine, renovantur fracturae per pannos carni applicatos. Nunc primo mater conspicit filium suum sic captum, et aptatum dolore mortis affligi. Tristatur etiam supra modum...) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio passionis Domini hora nona. (Dominus autem in cruce pendens usque ad exitum spiritus non fuit otiosus, sed faciebat et docebat utilia pro nobis. Unde dixit septem verba, quae scripta reperiuntur in Evangelio. Primum fuit in ipso crucifixionis actu, cum oravit pro suis crucifixoribus, dicens: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt. Quod verbum magnae patientiae magnique amoris indicium praestat, et etiam fuit indicibilis charitatis. Secundum fuit ad matrem, cum dixit: Mulier, ecce filius tuus, et ad Joannem: Ecce Mater tua. Non vocavit eam matrem, ne prae amoris vehementis teneritudine amplius ipsa doleret. Tertium fuit ad latronem poenitentem, cum dixit: Hodie mecum eris in Paradiso) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... De apertione lateris Christi. (Commorantibus ergo et sedentibus reverenda Domina nostra Maria, atque Joanne, Magdalena et sororibus matris Domini ab una parte prope crucem, et aspicientibus quasi sine intermissione Dominum Jesum pendentem sic in cruce inter latrones, sic nudum, sic afflictum, sic mortuum, sic et ab omnibus derelictum; ecce armati multi veniebant a civitate versus eos, qui mittebantur ut ipsis crucifixis crura frangerent, occiderent eos, ac sepelirent, ne corpora in cruce pendentia in magno die sabbati remanerent. Tunc Domina et omnes surgunt, et aspiciunt, et vident eos, et nesciunt quid hoc esse possit; renovatur dolor, et timor, et tremor crescit. Multum quidem Domina timet, et nescit quid faciat, et vertens se ad filium mortuum dixit: Fili mi dilectissime, quare redeunt isti? quid facere amplius tibi volunt? Nonne te occiderunt? Fili mi, putabam eos satiatos esse de te; sed, ut video, adhuc te mortuum persequuntur. Fili mi, nescio quid faciam. Te defendere a morte non potui; sed veniam, et stabo juxta crucem tuam ad pedes tuos. Fili mi, roga Patrem tuum, ut eos tibi placabiles faciat: ego autem quod potero faciam. Et omnes tunc quinque flentes iverunt, et apposuerunt se ante crucem Domini Jesu. Appropinquant autem illi cum furore et strepitu magno, et videntes latrones adhuc vivere, frangunt eis crura, et ipsos occidunt, et deponunt, et in aliquam fossam velociter illos projiciunt) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Największa ozdoba katolickiego kapłaństwa. PDF ) ("Święte dziewictwo i doskonała czystość, poświęcone służbie Bożej zaliczają się bez wątpienia do najcenniejszych skarbów, które Założyciel Kościoła dziedzictwem zostawił dla utworzonej przez siebie społeczności". Tymi słowami, Jego Świątobliwości, Papieża Piusa XII, rozpoczyna się jego encyklika z 1954 roku Sacra Virginitas. Stan całkowitego i dożywotniego dziewictwa, albo celibat, był nieznany przed Chrystusem, nawet wśród narodu wybranego Starego Testamentu. Jak zwraca na to uwagę Papież, nawet u pogan, którzy go praktykowali – jak np. u Rzymian z ich Westalkami – był to tylko stan tymczasowy. Ale ten piękny kwiat, zaszczepiony przez Chrystusa jako rada ewangeliczna ["Kto może pojąć, niech pojmuje" (Mt. 19, 12)] zaczął rozkwitać i szybko się rozprzestrzeniać wraz z głoszeniem Ewangelii. Stał się on tak wyróżniającym znakiem, że Kościół katolicki jest uznany i szanowany przez niekatolików ze względu na celibat swojego duchowieństwa i zakonników. Nawet wiele amerykańskich plemion indiańskich odrzuciło protestanckich misjonarzy, ponieważ mieli żony, woląc zamiast tego bezżenne "czarne suknie") (nowość)

Ks. Józef Stanisław Adamski SI. Doktor Anielski. PDF ) (Walczący nasz Anioł, św. Tomasz, wykonywa jeszcze funkcje Anioła Stróża w dziedzinie umiejętności. Marcin Bucer mawiał: "Znieście Tomasza, a ja się podejmuję obalić Kościół". Jest to przesada. Kościół wszystkimi się posługuje, ale ostatecznie nikogo nie potrzebuje, by istniał. Wszelako przyznać musimy, że Doktor Anielski swą powagą chroni teologię od błędu, zatem Kościołowi oszczędza zaburzeń rewolucji, jakie błędy wywołują. Jego geniusz, to jak ta latarnia morska, co ostrzega przed szkopułami żeglujących po rozległym umiejętności oceanie. Wiemy, jakim dziełem zdobył sobie to najwyższe władztwo. W epoce św. Tomasza był pęd do stawiania wielkich katedr i pisania summ dzieł teologicznych. Była to ta sama idea pod dwiema odmiennymi postaciami; boć słusznie powiedziano: nasze katedry to dzieła teologiczne, napisane marmurem; dzieła teologiczne to katedry, dźwignięte pojęciami. Przeszłość wyjaśnia nam tę dążność współczesnych św. Tomaszowi do rozległej syntezy. Od dwunastu wieków byli na świecie doktorowie, co bronili prawd z dnia na dzień, wedle potrzeb chwili, nie troszcząc się o całokształt. Były to ułomki wzniosłe, ale nie wykończone budowle. Materiały leżały gotowe; potrzeba było tylko architekta. Był nim Doktor Anielski. Św. Tomasz zabiera się więc do ujęcia i streszczenia całej pracy i wysiłku pojęć chrześcijańskich od św. Pawła do św. Augustyna i od św. Augustyna do swego czasu. Bierze on wszystko, co znajduje pod ręką, co chrześcijańska tradycja przekazała z faktów i pojęć; – wszystko to kombinuje, podporządkowuje i w harmonijną związuje całość. Za punkt wyjścia obiera rozum, który analizuje, zgłębia; prawdy naturalne wyrównywa i ustawia w majestatyczną kolumnadę, mającą otaczać świątynię; następnie, wnikając do jej wnętrza, ustawia w porządku prawdy objawione, niby tyleż kolumn, opartych o ziemię, by się wznosić ku niebu; w nawy rozumu wprowadza wiew Boży i sprawia, że on krąży i ożywia je i przenika; dźwiga wspaniałą kopułę prawdy, którą podtrzymuje wiara, którą upiększa miłość, którą uwieńcza nadzieja; a tak z rąk tego genialnego architekta wychodzi świątynia, podobna do tych olbrzymich pomników, które budziły i po dziś dzień budzą podziw i zachwyt widzów. Świątynią tą to jego Summa teologiczna. Jego Summa theologiae, zbiór wszelkiej wiedzy, jest po dziś dzień niewyczerpaną mistrzynią nowożytnego świata; ona wytworzyła mistrzów wszystkich następnych wieków. Ustnie Tomasz św. nauczał tylko przez lat dwadzieścia; atoli cały świat katolicki we wszystkich swych wiekach i pokoleniach nie przestaje uznawać się jego uczniem. I po zgonie swoim Doktor Anielski na każdym soborze przemawiać nie przestanie. Na Soborze Trydenckim jego Summa theologiae leżeć będzie otwarta obok Pisma św. jako najpoważniejszy i największy katechizm wiary po Księgach natchnionych. A iluż niewiernych, iluż wrogów Kościoła, czytając tę "Summę", powróciło do prawdy; że tylko jednego wspomnę: kalwinistę Davy, który po przeczytaniu tych kart powrócił na łono Kościoła i stał się słynnym kardynałem Dupperon. Słusznie można do św. Tomasza zastosować słowa, wyrzeczone o Izajaszu: Dałem cię na światłość narodów, byś był zbawieniem aż do kończyn ziemi (Iz. 49, 6)) (nowość)

Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers. Wykład tajemnic Różańca świętego (uzupełniono)

Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers. Wykład tajemnic Różańca św. Część druga (bolesna). Konanie w Ogrójcu. PDF ) (Powody, dla których Jezus tęskni, są w gruncie też same co i powody strachu Jego; tym tylko różne, że tu z innego względu na nie się zapatruje, zaczem i inne na Nim robią wrażenie, i nowego rodzaju katusze Mu sprawują. Czuje w sobie wstręt jakoby nieskończony do przyjęcia tego żywego i ścisłego związku ze złem, na który Go skazuje prawo naszego odkupienia. Wszelkie postacie i kształty złego i nieprawości: bezbożność, i świętokradzkie obrządki, i bałwochwalstwo, i kult szatana; krzywoprzysięstwo, i kłamstwo, i szpetna obłuda, i nienawiści, i okrucieństwa, i mężobójstwa, i wojny niesprawiedliwe, i chciwość nienasycona, i krzywdy wszelkiego rodzaju, i brudne skąpstwo, i nieczystość we wszelkich jej odmianach, i zbytki, i wytworności, i obrzydłości rozpusty ludzkiej, i orgie pijaństwa, i orgie rzezi krwiożerczych, i przeniewierstwa wszelkie, domowe, społeczne, religijne, i wykrzywiania prawa, i nadużycia władzy, i knowania na zgubę dusz, i piekielne roboty herezji i związków tajnych; słowem, wszystko cokolwiek da się wypowiedzieć grzechów człowieczeństwa, i co się wypowiedzieć nie da, wszystko cokolwiek o nich oznajmia historia, i wszystko co się objawi dopiero w dzień sądny: – wszystko to, całe to, rzec by można, piekło świata moralnego, razem, ogromną falą przypada na Jezusa, zewsząd Go zalewa, i ściska, i przenika, i zanurza, i topi. "Ulgnąłem w błocie głębokości" (Ps. 68, 3), mówi w osobie Jego Psalmista. Każda z osobna z tych zbrodni niezliczonych obrzydzeniem Go wstrząsa i przewraca Mu wnętrzności. O Boże, co czuje w sobie Syn Twój, przywalony taką górą zgnilizny i nieczystości, przesiąkły zewnątrz i wewnątrz taką powodzią błota? Takie Go od tych szkaradzieństw porywają nudności, że ludzka natura Jego rada by je zrzucić, jak żołądek zrzuca materie jadowite lub zepsute, które mimowolnie połknął. Ta Męka, której przed chwilą jeszcze łaknął i pragnął, teraz cała się zamieniła Jezusowi w jedną ogromną ckliwość... Lecz poddając się temu tęsknieniu, Jezus potępia i zarazem naprawia grzeszne nasze upojenia, i tyle sromotnych rozkoszy, w jakie nas rzuca na chwilę zaspokojenie pożądliwości naszych. Naprawia niezdrowe upodobania nasze do świata i do odurzających uciech jego; czyni zadość za te zbyt częste w nas uprzykrzenia i wstręty do cnoty, do Ewangelii, do Sakramentów, do obowiązku, do służby Bożej, do samegoż nawet nieba i świętej szczęśliwości jego. Przez zasługi tego tęsknienia swego, zjednywa nam także, nie tylko pociechę i siłę w chwilach gdy ciężkość i zniechęcenie nas nachodzą, ale i szlachetne pożądliwości tego co dobre, zamiłowanie i zapał do przykazań Pańskich, i pragnienie sprawiedliwości, i swobodny wzlot duszy do Boga, i namiętną żądzę spodobania się Jemu, i gorliwość o chwałę Jego, i słodkie uniesienia modlitwy, i ochotną gotowość do poświęcenia siebie, i on skarb niezgłębiony wesela i pociech duchownych, które ile są hołdem drogim i przyjemnym Bogu, tyle też dla nas są skutecznym bodźcem do pracy wewnętrznej) (nowość)

Ks. Dr Fryderyk Klimke SI. Hasła etyczno-religijne monizmu. (Odczyt publiczny, miany 12 marca w Krakowie). PDF ) (Otóż religia jest według monizmu niczym innym jak afirmacją życia. Jest ona wyrazem przekonania, że człowiek ma prawo do bytu, że posiada wartość wewnętrzną, rokującą mu szczęśliwą przyszłość tu na ziemi. W tej religii według monizmu nasza siła, nasza pociecha, nasza potęga, zadatek lepszej przyszłości. I dlatego należy odłączyć tę prawdziwą i właściwą religię od jakiejkolwiek formy wyznania religijnego, od jakiegokolwiek Kościoła, od jakiejkolwiek wiary. Wiara chrześcijańska w życie przyszłe i pozagrobowe, wiara w Boga, wiara w nagrodę lub karę po śmierci jest czczą i pustą łupiną, którą odrzucić należy jako niezgodną już z dzisiejszym postępem naukowym. Jedyną treścią religii, treścią żywotną i prawdziwą jest tylko afirmacja życia. Życie: to najwyższe bóstwo; religia: to kult tego nowego bóstwa, to kult życia i postępu. Grzech: to nie przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych; grzechem jest wszystko to i tylko to, co tej afirmacji życia się sprzeciwia. Oto religia w najszlachetniejszym tego słowa znaczeniu; tak twierdzi monizm. W tej religii prawdziwym i jedynym objawieniem jest to jasne i świadome przekonanie o swoim postępie, przekonanie, do którego człowiek dochodzi na podstawie nowożytnej nauki. Jedyną ewangelią jest ewangelia rozwoju i postępu. Królestwem bożym jest urzeczywistnienie tego rozwoju i postępu w naszym życiu... Kto by się otwarcie do tych zasad przyznał, tym samym zrzekłby się wszelkiej przynależności do Kościoła katolickiego. Cały ten ruch antykościelny i antyreligijny jest tylko smutnym dowodem na to, że świat dzisiejszy w bardzo wielu jednostkach zatracił zupełnie zdrowe zrozumienie tego, czym jest religia chrześcijańska tak dla każdej jednostki z osobna, jak dla narodów i społeczeństw. Bez religii chrześcijańskiej, Chrystusowej nie mielibyśmy ani dzisiejszej nauki, ani dzisiejszej kultury. Paweł Deussen, jeden z najwybitniejszych dzisiejszych znawców ludzkiej kultury, który się jednak wcale nie przyznaje do pozytywnego chrześcijaństwa, powiada słusznie na jednym miejscu, że dzisiejszej kultury nie można rozumieć bez Chrystusa i św. Pawła, tak samo jak bez Arystotelesa i Platona. A zatem walka nowożytnego monizmu naturalistycznego przeciwko religii chrześcijańskiej jest walką przeciwko najistotniejszym czynnikom naszej kultury. Lecz jak w ubiegłych stuleciach, tak i w wieku dwudziestym walka ta nie będzie uwieńczona skutkiem. Piętrzące się fale nowożytnego pogaństwa zdołają wprawdzie niejeden kamyczek, chwiejny i luźny, oderwać od skały Piotrowej, lecz skała pozostanie nienaruszona. Toteż najlepszą i najskuteczniejszą bronią, z jaką przeciwko nadciągającemu monizmowi i naturalizmowi walczyć możemy, to pogłębienie znajomości Chrystusowej w sobie i innych, to pełne i konsekwentne życie naprawdę chrześcijańskie. "Jam jest prawdą, drogą i żywotem", powiada Boski Mistrz. Te słowa sprawdzają się nie tylko w życiu prywatnym i chrześcijańskiej pobożności, one się również sprawdzają w życiu społecznym i publicznym, w nauce i sztuce, we wychowaniu i w polityce. Tutaj fundament prawdziwej, trwałej kultury. Kultura monizmu: to pałac wystawowy, który po kilku miesiącach lub latach rozpada się w gruzy) (nowość)

Ks. Dr Alojzy Jougan. Ku czci św. Józefa. PDF ) (Św. Józef jest obok Najświętszej Panny i Bogarodzicy Maryi najbardziej rodzimym i najpowszechniej czczonym Świętym; był bowiem Oblubieńcem Maryi i Żywicielem Chrystusa Pana. W tych obu powołaniach i tytułach zawiera się jego cała chwała. Jak inni Święci w Nowym Zakonie, tak osobliwie św. Józef obierany był w chrześcijaństwie dość często Patronem; jest on patronem stanu rękodzielniczego, umierających, rodziny chrześcijańskiej i Kościoła św. Dla swego wybranego stanowiska i uprzywilejowanego stosunku do Najświętszej Rodziny uchodzi on za wzór i obrońcę rodziny chrześcijańskiej, jako też za Patrona Kościoła św. tj. wielkiej rodziny Bożej zjednoczonego na ziemi chrześcijaństwa. Od dziatwy odbiera on cześć jako żywiciel i opiekun Boskiego Dzieciątka, dla młodzieży jest wzorem dla swej czystości i dziewiczości, dla małżonków ozdobą i przykładem pożycia małżeńskiego. Jako opiekuna i patrona sierót przedstawiają go z Dzieciątkiem Jezus na rękach otoczonego dziatwą, zwracającą ku niemu z ufnością swe oblicza. W skromnym rzemieślniku św. Józefie, niepozornym wobec świata, ale tak wielce uzacnionym wobec Boga, czuje się stan rękodzielniczy wywyższonym i uszlachetnionym. Stąd poszło, że rozliczne zawody pracownicze zdają się ze sobą współubiegać, by oddać się w opiekę tego św. Patrona i wyjednać sobie jego potężne orędownictwo u Boga) (nowość)

"Antimodernist". Bożonarodzeniowy koncert w Watykanie. PDF ) (Aula "Pawła VI" dysponuje miejscami siedzącymi dla 6327 osób, stojących może pomieścić do 25 000, a świąteczny koncert w Watykanie jest znaczącym wydarzeniem w kalendarzu watykańskim. W koncertach występują międzynarodowi muzycy i gwiazdy, a od 1993 roku emitowany jest przez wiele stacji z całego świata. Jest więc coroczną, doniosłą mega imprezą medialną! Wprawdzie Bergoglio osobiście trzymał się z dala od koncertu, ale był przynajmniej na krótko obecny, przy powitaniu. Podczas koncertu – ku zaskoczeniu wszystkich artystów i gości – na scenie pojawiła się amazońska Indianka i wygłosiła zupełnie nie-bożonarodzeniową katechezę na temat naturalistycznej religii Pachamamy, którą natychmiast połączyła z praktycznym zastosowaniem... Na filmiku można faktycznie zobaczyć, jak wszyscy obecni – "prałaci", "biskupi", dziennikarze i cała publiczność – na polecenie kobiety krzyżują ręce na piersi i wykonują wraz z nią opisany, pogański rytuał! Nie do wiary – chciałoby się powiedzieć. Zastanówmy się co by na to powiedziano 70 lub 80 lat temu! Gdyby taki teatr miał miejsce podczas świątecznego koncertu w Watykanie, co by pomyślał przeciętny katolik? Pomyślałby: co za stek bzdur! Czy oni wszyscy poszaleli? Jestem katolikiem i czczę trójjedynego Boga, Stwórcę nieba i ziemi, nie czczę Matki Ziemi... Łatwo sobie wyobrazić, jak się czuli goście, słuchając świątecznego koncertu w wielkiej sali, bez ani jednego krzyża i bez żadnego chrześcijańskiego znaku, za to pod wejrzeniem węża i Bafometa, samego szatana – po tym, jak czule związali się z pogańską boginią i matką kosmosu, ponieważ, jak słyszeliśmy: nasz związek z nią jest stały, tak jak czuje tętno, jak czuje serce. Mimowolnie pojawia się pytanie, dlaczego żaden z gości nie wstał i nie wyszedł? To bardzo proste, ponieważ wszyscy są neopoganami i już nie są katolikami!) (nowość)

O. Marin de Boylesve SI. Papieże pod cezarami rzymskimi. PDF ) (Apostołowie poszli w świat. Piotr im przewodził, on ich rozsyłał, on rozdzielał pomiędzy nich narody; dla siebie zachował stolicę świata. Gdy obok szeregu cezarów rzymskich, książąt państwa pogańskiego, postawimy szereg Papieży, książąt państwa chrześcijańskiego, łatwo i tym sposobem okazać możemy, że założenie królestwa Chrystusowego nie jest faktem czysto ludzkim i postępem tylko naturalnym wytłumaczyć się nie da. Ale wykazując udział Boży w tym wielkim fakcie, nie możemy w nim zaprzeczyć udziału ludzkiego. W Bogu nie ma zazdrości, Bóg jest wielki w stopniu najwyższym. Bogu należy się chwała za Jego dzieło, ale Bóg chce aby każdy miał w niej cząstkę podług swojej miary. Bóg założył Kościół, ale założył go przez ludzi; Bóg zwyciężył świat, ale zwyciężył złych przez dobrych; Bóg przełamał bramy piekielne i pokonał ludzkie sługi szatana, ale do zwycięstwa tego użył ludzi. Jak tedy głównymi instrumentami piekła przeciwko Kościołowi Jezusa Chrystusa byli cezarowie rzymscy, tak znowu głównymi działaczami wpływu Bożego w założeniu tego Kościoła byli Papieże rzymscy) (nowość)

S. Maria Celestyna, benedyktynka od nieustającej adoracji. Najlepsza cząstka. (Życie kontemplacyjne). PDF ) (Gdy dusza zatapiając się w kontemplacji uprzytomni sobie, że miłość Boża bywa wzgardzona przez ludzi i znieważana – wówczas powstają w niej nowe pragnienia. Boleśnie odczuwając wzgardę swego Stwórcy, chce ją niejako unicestwić przez świadome i dobrowolne przyjęcie jej skutków na siebie, czyli przez ekspiację. Ofiaruje się tedy Bogu w łączności z Chrystusem-Ofiarą na wszystkie cierpienia fizyczne i duchowe, by nimi równoważyć niejako ogrom wyrządzonej Mu zniewagi. Uznanie w cierpieniu zadośćuczynienia za obrazę świętości i miłości Bożej – to zasadniczy i istotny akt miłości wynagradzającej. Nic dziwnego, że na wyższych szczeblach mistycznych budzi się w duszy nienasycony głód cierpienia. Znały go dobrze święte kontemplatyczki wszystkich wieków i czasów. "Cierpieć albo umrzeć" – woła św. Teresa z Avila. "Cierpienie jest mym pokarmem na ziemi" mówi św. Joanna de Chantal, a jej córka duchowna, św. Małgorzata Maria pragnie "cierpieć w milczeniu, bez najmniejszej ulgi, pociechy i współczucia". Powszechnie znane zdanie św. Teresy z Lisieux: "Nad wszelkie zachwyty przekładam ofiarę" – zda się mówić to samo. Cierpienia wynagradzające dusz kontemplacyjnych, których pierwszym celem jest zawsze naprawa chwały Bożej, wywierają również swój zbawczy wpływ na świat i ludzi. Wspomnijmy na niezrównany dogmat świętych obcowania – zasługi jednych odbijają się echem łask i błogosławieństw na innych. Wiemy, iż "jeden akt miłości duszy kontemplacyjnej jest cenniejszy w oczach Bożych i więcej przynosi pożytku Kościołowi i duszom niż wszystkie inne dzieła" (św. Jan od Krzyża). Stąd wielka, choć przeważnie zapoznana, użyteczność zakonów kontemplacyjnych dla społeczeństwa) (nowość)

Z "Róży Duchownej". Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Widzenie. (Pośród legend z czasów św. Dominika znajduje się jedna, która wykazuje moc modlitwy różańcowej. Jeden ze zakonników kartuzów, gorliwy czciciel Królowej Różańca św., zatopiony w modlitwie ujrzał jakby przed sobą wyniosły wspaniały tron, na którym siedział Zbawiciel świata, Pan nasz Jezus Chrystus. Oblicze Jego było gniewne, w podniesionej prawicy widać było ogniste strzały, które zamierzał rzucić na ziemię. Wtem przy tronie staje Najświętsza Panna Marja i powstrzymuje słusznie zagniewaną prawicę Syna, błagalnie mówiąc do Niego: "Synu mój jedyny, miej litość nad grzesznymi ludźmi, daj im jeszcze czas do czynienia godnej pokuty". Lecz Pan odrzekł: "Czyż nie jestem samą sprawiedliwością, dlaczegoż więc mam ustawicznie powstrzymywać bieg jej naturalny? Nieprawość, występek wszędzie wszechwładnie panuje, każda niemal ich chwila, przepełniona li tylko złem". Na to Orędowniczka nasza: "Tak, Tyś Boże mój i Synu mój samą sprawiedliwością, ale i też samym miłosierdziem. A czyż Twoje miłosierdzie nie przewyższa niebios? Nie odmówisz mi łaski dla biednych synów ziemi, bo napisanym jest: Gdy będziesz zagniewanym wspomnisz na miłosierdzie") (nowość)

Ks. Jan Rosiak SI. "Poza Kościołem nie ma zbawienia". PDF ) (Do tych, którym powierzał rządy w Kościele swoim, powiedział Syn Boży: "Jako mię Ojciec posłał, i ja was posyłam" (Jan. 20, 21). I władze swe własne w ich dłonie złożył, i mocy swoich im udzielił, szafarzami swej łaski ich uczynił, naukę swoją w umysłach ich wypisał, ich usta nieomylnością naznaczył, przedstawicielami swymi ich postanowił i własne swe dzieło zbawienia świata im polecił. Nikomu więcej... "Dana mi jest – mówił – wszystka władza na niebie i na ziemi. Idąc tedy na cały świat, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je... ucząc je chować wszystko, comkolwiek wam przykazał. A oto ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata" (Mt. 28, 18-20). Tylko z wami... Na tych i na innych oświadczeniach Bożych się opierając, rozumiał Kościół Boży zawsze i rozumieć nie przestaje, że jest, w rzeczy samej, przedstawicielem Boga na ziemi, dopełnieniem Jezusa Chrystusa w czasie i w przestrzeni. Jego ciałem mistycznym – Mistycznym Chrystusem. W poczuciu też tego nadprzyrodzonego dostojeństwa, boskich swych uprawnień i zbawczej swej misji – wypełniając rozkazy swego Boga i Założyciela – działał Kościół i przemawiał w imię Boga. Głosił jasno i otwarcie – jako władzę mający – że tylko on jeden (podobnie jak Chrystus) jest bramą Chrystusowej owczarni. Jakżeż mógł inaczej, skoro w głębinach swej świadomości nosi niezłomne i przez Boga zaszczepione przekonanie, że jak jeden jest tylko Chrystus, Syn Boży, tak jeden jest tylko Chrystus Mistyczny; jedna jest Głowa ciała mistycznego, więc jedno ciało mistyczne. Jak Chrystus jest jedyną zbawczą prawdą, drogą, żywotem i światłem, tak "alter Christus" – Kościół – jedynym jest żywotem w Bogu, poza którym nie masz życia; jedynym światłem ewangelicznym, poza którym nie masz światła; jedyną prawdą nadprzyrodzoną i drogą jedyną do Boga i Chrystusa, poza którą są jeno bezdroża. "Bo – tak powtarza za Apostołem – jeden Bóg, jeden Pośrednik Boga, który samego siebie dał na odkupienie za wszystkich... Dla którego ja zostałem ustanowiony kaznodzieją i Apostołem (prawdę mówię, nie kłamię) i nauczycielem... w wierze i prawdzie" (I Tym. 2, 5-7). "Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest" (Efez. 4, 5) i jeden Kościół Chrystusowy. Takie jest prawo wyłączności, prawo, które jest dogmatem wiary, sformułowanym od początku chrześcijaństwa w postaci znanego aksjomatu: "Extra Ecclesiam nulla salus – Poza Kościołem nie ma zbawienia"... Chodzi jedynie i wyłącznie o tolerancję dogmatyczną (indyferentyzm religijny), wyznającą zasadę, że wszystkie religie jednakową posiadają wartość, jednakowo są prawdziwe (względnie fałszywe) i jednakowo prowadzą do ostatecznego celu. Na tym stanowisku ani Kościół, ani zresztą żaden rozumny człowiek stać nie może. Tolerancja bowiem w dziedzinie prawdy jest nonsensem wobec rozumu, zdradą wobec prawdy i przestępstwem wobec dobra. Nie ma przecież i być nie może równości między prawdą i fałszem, światłem i ciemnością, drogą i bezdrożami, cnotą i występkiem, między życiem i śmiercią duchową) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Pana naszego Jezusa Chrystusa Syna Bożego (uzupełniono)

Johann Peter SilbertŻywot Pana naszego... §. XXXVII. Mowy Jezusa do faryzeuszów. (Przy okazji pierwszych tych cudownych uzdrowień w Jeruzalem a mianowicie nad sadzawką owczą, miał Jezus w kościele odezwę do kapłanów, nauczycielów zakonu i faryzeuszów, w której im swoje Bóstwo nader jaśnie wykazał. Albowiem gdy Go prześladowali, że trzydziestoletniego chorego w dzień sobotni uzdrowił, rzekł był tak do nich: "Ojciec Mój aż dotąd działa, i Ja działam. Zaprawdę, zaprawdę mówię wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, jedno co ujrzy Ojca czyniącego: albowiem cokolwiek On czyni, to i Syn także czyni. Bo Ojciec miłuje Syna i wszystko Mu ukazuje, co sam czyni, i większe Mu nad te uczynki ukaże, abyście się wy dziwowali. Albowiem jako Ojciec wzbudza umarłych i ożywia, tak i Syn, których chce, ożywia. Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszystek sąd dał Synowi; aby wszyscy czcili Syna, jako czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci Ojca, który Go posłał. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, iż kto słowa Mego słucha, a wierzy Onemu, który Mię posłał, ma żywot wieczny, i nie przyjdzie na sąd, ale przeszedł z śmierci do żywota" (Jan. 5, 17-24)) (nowość)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny (uzupełniono)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi... Nauki na święta Matki Najświętszej. Na ofiarowanie Pana Jezusa w kościele. Wesele z oddania się zupełnego Bogu. (W dzisiejszą uroczystość Msza św. zaczyna się od słów Psalmu: "Przyjęliśmy, Boże, miłosierdzie Twoje wpośród kościoła Twego" (Ps. 47, 10). Dziękuje Kościół Bogu tymi słowy, że dnia tego posłał Jednorodzonego Syna do świątyni. Dziś Jezus Chrystus, Pan świątyni, stanął w kościele, niesiony na rękach innej prawdziwej świątyni, tj. swej dziewiczej Matki Maryi) (nowość)

Lucjan Siemieński. Dzieje narodu polskiego (Wieczory pod lipą) (uzupełniono)

Lucjan Siemieński. Wieczory pod lipą. Wieczór XXVI. (Jacy to byli Jagiellonowie? Byli królami prawdziwie chrześcijańskimi. Cośmy zyskali na połączeniu się z Litwą? Zygmunt I dwa razy chybił; raz nadając Prusy hołdownym prawem Albertowi; drugi raz pozwalając szlachcie swawoli. – Handel bardzo się podnosi i cały kraj opływa w dostatki. Dużo uczonych ludzi. Z wynalazkiem prochu inny sposób wojowania. Co zdobyto na wrogu ofiarowano Panu Bogu) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis per omnes anni liturgici dies distributa seu Meditationes ex operibus S. Thomae depromptae (uzupełniono)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... Jesus ad ostium. (Ego sto, expectans ad poenitentiam. Isa. 30, 18: Expectat Dominus ut misereatur. Cant. 2, 9: En ipse stat post parietem nostrum. Ad ostium cordis, quod est liberum arbitrium. Exod. 12, 22: Nullus egrediatur ostium domus suae usque mane. Illud ostium clausum tenetur, quamdiu homo habet voluntatem peccandi, ita quod Dominus intrare non potest. Sap. 1, 4: In malevolam animam non introibit sapientia. Et pulso, inspirando, verberando, praedicando, beneficia conferendo. Cant. 5, 2: Vox dilecti mei pulsantis: aperi mihi soror mea, amica mea, columba mea, immaculata mea. Si quis audierit, una aure scilicet cordis quae est intelligentia, et alia, quae est obedientia, vocem meam id est inspirationem seu flagellationem seu praedicationem, seu beneficiorum collationem quae dicuntur vox Domini, quia per haec vocat nos Dominus ad se et tamen pauci audiunt. Et aperuerit mihi januam cordis sui, id est voluntatem per quam intrat Christus ad animam, quae dicitur aperiri Christo per consensum bonum et diabolo per consensum malum. Introibo ad illum infundendo ei gratiam, sicut sol intrat in domum per fenestram apertam, radios intromittendo, nec aliter intrat sol nisi fenestra aperiatur, et ea aperta statim intrat sol. Et coenabo cum illo, id est in fide ejus et operibus delectabor. Et ipse mecum, quia laetabitur de auxilio meo. Vel coenabo cum ipso et ipse mecum, id est reconciliabor illi et ipse mihi. Nam mutua coenatio est signum mutuae reconciliationis, ac mutuae dilectionis) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De Purificatione B. Virginis. (Postquam impleti sunt dies purgationis Mariae, secundum legem Moysi tulerunt puerum in Jerusalem, ut sisterent eum Domino. Luc. 2, 22. In isto evangelio possunt notari septem virtutes in Beata Virgine: Prima humilitas in purgatione, cum non indigeret; secunda, amor puritatis in superabundanti purgatione; tertia amor obedientiae: secundum legem; quarta, reverentia ad Filium in portatione: tulerunt; quinta, devotio in locorum visitatione: in Jerusalem; sexta, gratiarum actio in Filii oblatione: ut sisterent eum Domino, quia tibi Domine, quem dedisti, offerimus; septima, paupertas in oblatione: duos turtures, quae erat oblatio pauperum) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De Christi praesentatione in templo. (Christi humanitas semper quidem fuit Deo maxime praesens, et tamen debuit propter nos praesentari. Sicut enim Filius Dei non propter seipsum factus est homo et circumcisus in carne, sed ut nos per gratiam faceret deos et ut spiritualiter circumcidamur; sic propter nos sistitur Domino, ut discamus Deo praesentare nosmetipsos. Et hoc post circumcisionem ejus factum est, ut ostendat neminem, nisi circumcisum vitiis, dignum esse divinis conspectibus) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De modo nosmetipsos Deo praesentandi. (Quatuor sunt necessaria, quae circa oblationem Christi mystice designantur, mentis puritas, cordis humilitas, animi tranquillitas, bonorum operum fecunditas. Primum designatur per oblationis tempus, quod completis diebus purgationis, per quod mystice innuitur, quod Deo offerre non possumus, nisi purgati prius ab omni immunditia mentis et corporis. Eccl. 23, 28: Oculi Domini multo plus lucidiores sunt super solem, et ad iniquitatem respicere non possunt. Matth. 18, 3: Nisi conversi fueritis et efficiamini sicut parvuli, ubi dicit Beda: Nisi talem habueritis innocentiam et animi puritatem, sicut parvuli, non intrabitis in regnum coelorum. Apoc. 21, 27: Nihil coinquinatum intrabit in eam. Duo autem sunt in nobis purganda, intellectus, ut noverit; affectus, ut velit) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Dobre postanowienia noworoczne na 2020 r. Kazanie na Nowy Rok. PDF ) (Koniec jednego roku i początek drugiego jest naturalnie czasem na rozrachunek i poprawę. Jest to czas na reorganizację naszego życia, odnowienie celów i przeanalizowanie środków jakimi chcemy je osiągnąć. Czy mamy do czynienia z drobnym handlem czy wielką korporacją, zawsze dokonuje się analizy zysków i strat i na jej podstawie podejmowane są decyzje o przyszłości firmy. Najważniejsze, jednak, są cele duchowe. Większość postanowień na nowy rok dotyczy diety i odchudzania, większej aktywności fizycznej, spędzania czasu wolnego i spraw zawodowych. Choć te postanowienia same w sobie nie są złe, niemniej jednak odzwierciedlają podejście większości społeczeństwa, dla którego najważniejszą rzeczą jest dobre życie tutaj na tej ziemi realizowane głównie na czterech płaszczyznach: po pierwsze – dobry wygląd, stąd odpowiednia dieta, po drugie – dobre zdrowie, więc dlatego aktywność fizyczna, po trzecie – rozrywka, więc czas wolny i w końcu pieniądze, a więc aktywność zawodowa. Jednak katolicy wiedzą, że najważniejszą rzeczą w życiu jest dobra śmierć i choć nie ma nic złego w tych wcześniej wymienionych rzeczach, nigdy nie możemy ich postrzegać jako najważniejszego celu życia. Dobra śmierć to taka, gdy idziemy do Boga w stanie łaski uświęcającej, wolni na ile to możliwe od grzechów powszednich i kar doczesnych za grzechy. W związku z tym, pierwszy dzień nowego roku jest czymś zupełnie innym dla gorliwego katolika niż dla człowieka światowego) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Cnoty świętych Trzech Króli. PDF ) (Wszyscy znamy ewangeliczne opowiadanie o Trzech Świętych Mędrcach (Kacprze, Baltazarze i Melchiorze), którzy rozpoznali narodziny naszego Boskiego Zbawiciela poprzez pojawienie się gwiazdy i podążali za tym ciałem niebieskim aż do Betlejem. Może również wiemy, że ich relikwie znajdują się w niemieckiej katedrze w Kolonii. Jednak ilu z nas nigdy nie bierze pod uwagę wspaniałych cnót, jakie Święci Mędrcy – nie zaliczając się do Ludu Wybranego Starego Testamentu – ukazali nam przez swoją współpracę z łaską Bożą. Zwróćmy przede wszystkim uwagę na poddanie się Mędrców Woli Bożej. Kiedy zobaczyli pojawienie się gwiazdy, rozpoznali w tym objawienie od Boga. Przez modlitwę i rozważanie zrozumieli, że narodził się długo oczekiwany Mesjasz i zareagowali na to, odkładając na bok wszystkie swoje doczesne dążenia, aby znaleźć Mesjasza i ofiarować Mu cenne dary) (nowość)

Ks. Anthony Cekada. Wyznanie modernistycznej herezji pseudopapieża bałwochwalcy ("Papa Pachamama"). PDF ) ("WSZYSCY bogowie pogańscy – to czarci" mówi Psalm 95 – ale nie powstrzymało to Jorge Mario Bergoglio przed firmowaniem kultu pogańskiej bogini amazońskiej – Pachamamy, w ogrodach watykańskich 4 października. Nie powstrzymało go to również dwa tygodnie później, gdy podczas procesji ofiarowania w czasie "mszy", z uśmiechem przyjął tradycyjną ofiarę dla Pachamamy z kwiatów ozdobionych czerwoną wstążką – instruując swojego mistrza ceremonii, aby umieścił ją na ołtarzu głównym Bazyliki św. Piotra, który stoi bezpośrednio nad grobem samego św. Piotra. Herezji i apostazji – jak nauczają nas kanoniści i teologowie moralni – można dopuścić się dictis vel factis – nie tylko słowami, ale także czynami. A jeśli ostatnie czyny Bergoglio nie są dowodem na to, że całkowicie wyparł się objawionej przez Boga religii, to znaczy, że już same słowa herezja i apostazja – a tak naprawdę to całe Pierwsze Przykazanie – zupełnie straciły swoje znaczenie. Jak mogło stać się możliwym usprawiedliwianie takich czynów – czynów, których wykonania, nawet pod groźbą tortur i pewnej śmierci, odmawiali męczennicy – i to jeszcze w miejscu, gdzie umarł sam św. Piotr? Odpowiedzią jest oczywiście Vaticanum II, który naucza, że pogańskie religie są "środkami zbawienia" używanymi przez Ducha Świętego. A ta herezja jest z kolei produktem innej: modernistycznej meta-herezji o ewolucji dogmatów) (nowość)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(28 i 14 grudnia 2019)
"Traditio"
. 
Paglia - arcybiskup neokościoła i przewodniczący firmowanej przez Franciszka-Bergoglio Akademii Życia [Śmierci] nazywa wiernych katolików "heretykami", ponieważ uważają, że Judasz jest w piekle PDF )
Bp Donald J. Sanborn
. 
Jawna herezja dotycząca ewolucji dogmatów PDF )
"Traditio"
.
 
Franciszek-Bergoglio wyznaje, iż został prezbiterem Novus Ordo w dużej mierze dlatego, że chciał być komunistycznym "modernistycznym rewolucjonistą" w Neokościele PDF )

(14 listopada 2019)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI
. Święto Boskiego Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny w Seminarium Mater Dei PDF )

(31, 22, 17 i 9 października 2019)

Ks. Franciszek de Salazar SI, doktor Uniwersytetu w Alcala. 
Zasady mądrości
O. Franciszek de Salazar SI. 
Zasady mądrości. O sądzie szczegółowym
O. Atanazy Bierbaum OFM
.
 
Z Bogiem. Rozmyślania dla ludzi świeckich w duchu Akcji Katolickiej. - Tydzień w oktawie Chrystusa-Króla PDF )
P. Joannes Berthier MS
. 
Compendium Theologiae dogmaticae et moralis. Introductio philosophica PDF )
Ks. Paweł Rubon SI
. 
Nauka o zwycięstwie Różańca świętego PDF )
Joseph Paul Hau Pham
. 
List do duchowieństwa diecezji Bac Ninh w Wietnamie. (List otwarty byłego kapłana Novus Ordo) PDF )
Ernest Hello
. 
Indyferentyzm (obojętność) PDF )
"Traditio"
. 
Franciszek-Bergoglio w Ogrodach Watykańskich przewodniczy pogańskiej ceremonii ku czci "Matki Ziemi" PDF )
Ks. Antoni Langer SI
O objawieniu PDF )
"Niedziela"
.
 Modlitwa Pańska
"Niedziela"
.
 Szlachetna wdowa
"Niedziela"
.
 Piesek Wiktusi

(30, 26 i 4 września 2019)

Bp Henryk Przeździecki.
 Monizm PDF )
Ks. Benedict Hughes CMRI.
 Przemyślenia na temat pożaru Notre Dame PDF )
"Przegląd Katolicki".
 Cudowne nawrócenie 200 muzułmanów w Damaszku do Kościoła katolickiego PDF )
Biskup Orleanu.
 Życie wewnętrzne Kościoła PDF )

(11 sierpnia 2019)

Godfryd Kurth, Profesor Uniwersytetu w Liège.
 Co to są średnie wieki? PDF )