Ultra montes

W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego

Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
 


"Sola igitur catholica Ecclesia est quae verum cultum retinet. Hic est fons veritatis, hoc domicilium fidei, hoc templum Dei;

quo si quis non intraverit vel a quo si quis exierit, a spe vitae ac salutis alienus est". (Lactantius, Divinae institutiones, 4, 30, 11)

-------------------

"Sam tylko katolicki Kościół przechowuje prawdziwą religię. On jest źródłem prawdy, siedzibą wiary, świątynią Boga;
kto do niego nie wstąpi, lub go opuszcza, ten z dala od nadziei życia i zbawienia". (Laktancjusz, Boże nauki, 4, 30, 11)

"Pod sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 58. Luty 2015 

Św. Alfons Liguori Biskup, Doktor Kościoła. Nauka na niedzielę drugą Wielkiego Postu, o niebie

Ks. Jan Górka. Encyklika "Humani generis" o kwestii początku człowieka ( PDF )

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

NOWOŚCI. OSTATNIO DODANE TEKSTY (1 MARCA 2015)

O. Jakub Wujek SI. Historia Męki Pana naszego Jezusa Chrystusa, Boga i człowieka prawdziwego, ze czterech Ewangelistów zebrana, na dziewięć części podzielona. ("Jakoż nie mamy w tych dniach smucić się z tak okrutnej męki i śmierci Syna Bożego, wiedząc pewnie, żeśmy byli sami przyczyną tych wszystkich boleści; gdyż wiemy, że On zranion jest dla nieprawości naszych, umęczon jest dla ciężkich złości naszych (Iz. 53, 5)?... Niechaj się tedy weselą żydzi i heretycy ze śmierci Pana Jezusa, niechaj świat ze swoim książęciem triumfuje z męki Jego, której jest przyczyną; ale nam wiernym chrześcijanom co czynić przystoi, tylko to, co Najświętsza Panna Marja, Matka Jego, co Apostołowie, i co wszyscy miłośnicy Pańscy w tych to dniach czynili". – ss. 8-9) (nowość, djvu)

Ks. Dominik Radecki CMRI. Teilhard de Chardin i grzech pierworodny. ( PDF ) (Kościół katolicki odrzuca pisma Teilharda, ponieważ są pełne najbardziej podstawowych błędów z dziedziny filozofii i teologii. Jego nowa wiara mieni się być wiarą katolicką, lecz zupełnie odrzuca wiele doktryn objawionych przez Boga i nauczanych przez katolicki Kościół. Teilhard położył podwaliny nowej, ekumenicznej religii utworzonej po Vaticanum II... Koncepcje Teilharda prowadzą ostatecznie do zanegowania Bóstwa Chrystusa i przygotowują jego zwolenników na przyjęcie nowej, ekumenicznej religii. Dietrich von Hildebrand wyraźnie to stwierdza: "Chrystus Teilharda nie jest już Jezusem, Bogiem-Człowiekiem... Zbawicielem. Jest On natomiast inicjatorem czysto naturalnego, ewolucyjnego procesu, a równocześnie, jego kresem – Chrystusem Omegą... W jego podstawowej wizji świata, która nie przewiduje grzechu pierworodnego w znaczeniu, jakie nadaje mu Kościół, nie ma miejsca dla Jezusa Chrystusa Ewangelii; jeśli bowiem grzech pierworodny nie istnieje, to odkupienie człowieka przez Chrystusa traci swe wewnętrzne znaczenie"... W religii Teilharda nie ma miejsca na nadprzyrodzone życie łaski, które na Chrzcie zostaje wlane w duszę. Dla niego, zjednoczenie z Bogiem polega przede wszystkim na asymilacji w ewolucyjny proces. Heretyckie nauki Teilharda zostały szeroko rozpowszechnione przez seminaria, probostwa, szkoły, domy zakonne i biblioteki Neokościoła. Jego nauczanie to demonstracja definitywnego odstępstwa od Kościoła katolickiego. Nic dziwnego, że tak wielu duchownych soborowego kościoła głosi religię odmienną od religii katolickiej, skoro w młodości naczytali się i znaleźli pod wpływem twórczości Teilharda. Nie może być żadnych wątpliwości, iż Teilhard de Chardin dopomógł w położeniu fundamentów nowego, soborowego kościoła) (nowość)

Ks. Dr Jan Czuj. "Extra Ecclesiam salus non est" w świetle nauki św. Augustyna. ( PDF ) (Ponieważ Chrystus jeden założył Kościół i przezeń jedynie wskazał drogę do zbawienia, przeto prosty stąd wypływa wniosek, że Kościół jest instytucją, niezbędnie potrzebną do osiągnięcia zbawienia, co uważane negatywnie, pokrywa się z twierdzeniem: Poza Kościołem nie ma zbawienia – Extra Ecclesiam salus non est. Poza Kościołem można mieć wszelakie korzyści doczesne, a nawet w duchownych uczestniczyć obrzędach, lecz do zbawienia to nie wystarczy, gdyż ono jest tylko w Kościele, założonym przez Chrystusa. Warunkiem nieodzownym dostąpienia zbawienia jest tedy życie w Kościele, lecz nie w granicach Kościoła tylko, ale w jedności z nim i miłości. Z tego przekonania wypływają przepiękne porównania, jakimi się Augustyn posługuje. I tak, przyrównuje Kościół do arki Noego, w której znaleźli ocalenie przed wodami potopu tylko ci, którzy się w niej schronili, wszyscy inni poginęli. – Po przyjściu na świat Chrystusa zbawić się mogą tylko ci, którzy się znajdą w granicach Kościoła przezeń założonego... Dwie są głowy rodzaju ludzkiego: Adam, praojciec, fizyczną, Chrystus duchową – i jak co do ciała wszyscy ludzie pochodzą od Adama i na wszystkich przeszedł grzech praojca, tak przez Chrystusa wszyscy rodzą się duchowo i przezeń tylko dostępują usprawiedliwienia i zbawienia. I jak nie ma człowieka, któryby co do ciała nie pochodził od Adama, tak nie może być nikogo, kto by się mógł duchowo odrodzić poza Chrystusem. Dwie również wszyscy posiadamy matki: Ewę, z której wzięliśmy ciało i Kościół, który nas odradza duchowo. A więc dwie mamy pary rodziców: Adam i Ewa, dając nam życie doczesne, rodzą nas na śmierć; Chrystus i Kościół, dając nam życie duchowe, odradzają nas na życie wieczne. Poza tymi rodzicami nie ma życia w ogóle. "Non habebit Deum Patrem, qui Ecclesiam noluerit habere matrem" – zdanie, które się stało hasłem dla przyszłych pokoleń w walce z heretykami i schizmatykami, powtarza św. Doktor za Cyprianem) (nowość)

Św. Alfons Maria Liguori, Biskup i Doktor Kościoła. O wielkim środku modlitwy do dostąpienia zbawienia i otrzymania od Boga wszystkich łask, jakich pragniemy ( PDF ) (uzupełniono)

Św. Alfons Maria Liguori, Biskup i Doktor Kościoła. O wielkim środku modlitwy... O wytrwałości w modlitwie. ( PDF ) (Zbawimy się – przestrzega Apostoł – lecz tylko pod tym warunkiem: Jeśliże ufność i chwałę nadziei aż do końca mocną zachowamy (Hebr. 3, 6); jeśli wytrwamy w modlitwie ufnej aż do śmierci. Ufni w miłosierdzie Boże i opierając się na Jego obietnicach powtarzajmy za tymże Apostołem: Któż tedy nas odłączy od miłości Chrystusowej? utrapienie? czy ucisk?... czy niebezpieczeństwo? czy prześladowanie? czy miecz? (Rzym. 8, 35). Kto nas zdoła odłączyć od miłości Jezusa? Może smutek? Niebezpieczeństwo utraty dóbr ziemskich? Prześladowania szatańskie lub ludzkie? Katusze tyranów? W tym wszystkim przezwyciężamy – odpowiada Apostoł – dla Tego, który nas umiłował (Rzym. 8, 37). Nie! żadne utrapienie, żadne cierpienie, niebezpieczeństwo, prześladowanie albo katusze nie zdołają nas odłączyć od miłości Chrystusowej; z pomocą Bożą pokonamy wszystko i walczyć będziemy z miłości tego Pana, który Swe życie za nas oddał) (nowość)

S. Alphonsus Maria de Ligorio, Episcopus et Ecclesiae Doctor. De magno orationis medio ad aeternam salutem et quamlibet a Deo gratiam consequendam. (Cum duabus appendicibus: 1. De oratione. Tractatus asceticus auctore V. P. Alphonso Rodriguez SI. 2. Epistola S. Athanasii ad Marcellinum in interpretationem psalmorum). ("Ad salutem quidem perveniemus (ita monet Apostolus); hac tamen conditione: Si fiduciam et gloriam spei usque ad finem firmam retineamus (Hbr 3, 6), i. e. si constanter usque ad mortem cum fiducia oraverimus. Divina proinde misericordia ejusque promissis excitati, cum eodem Apostolo dicamus: Quis ergo nos separabit a caritate Christi? Tribulatio? An angustia?... An periculum (terrena bona amittendi)? An (vel daemonum vel hominum) persecutio? An gladius (vel cruciatus a tyrannis adhibiti)? (Rom 8, 35). In his omnibus superamus (sic animum nobis addit S. Paulus) propter eum, qui dilexit nos (v. 37). Minime vero (inquiebat); neque ulla molestia nec sollicitudo, periculum, persecutio vel tormentum a Jesu Christi amore umquam nos separare poterit; quandoquidem divino adjuti auxilio et decertantes amore Domini, qui nostra causa vitam profudit, omnia superabimus". – pp. 101-102) (nowość, djvu)

Sac. F. H. Reinerding. De necessitate Ecclesiae ad salutem. (Christum voluisse, ut omnes Ecclesiae se associent, si salutem suam consequi velint, dogma est, quod Ecclesia nunquam non alte proclamavit. Insuper ipsa missio Divina, quam Ecclesiae vindicavimus, talem necessitatem necessario includit. Christus enim eo ipso, quod Ecclesiam ad omnes sibi aggregandos instituit et auctoritate ad hoc necessaria instruxit, omnes pariter, ut Ecclesiae se aggregarent et ejus auctoritati se submitterent, obligavit, quod praeceptum, cum de re gravi ad humanam salutem pertinente agatur, grave sit necesse est. Haec obsequendi necessitas, quantum ad auctoritatem docendi attinet, etiam ex eo crescit, quod Deus, ut Ecclesiam velut ducem tuti sequeremur, eam in docenda veritate infallibilem consilii et voluntatis suae interpretem esse voluit, et quod Ecclesia non aliud se docere profitetur, quam quod ipsa ex Divina revelatione acceperit. Etenim Deo injuriosum et impium est id rejicere, quod ab infallibili auctoritate velut a Deo revelatum proponitur. Unde, sive quis Ecclesiam amplecti recuset, sive eam aliquando ingressus et in poenam sceleris ab ea expulsus eidem reconciliari non nitatur, sive ejusdem Ecclesiae auctoritati pertinaciter obluctetur, praecepti Divini graviter obligantis violati reus est) (nowość)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia (uzupełniono)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia. Papiestwo. (Papiestwo okazało się w ciągu historii w najświetniejszy sposób tym, do czego je Chrystus przeznaczył: A na tej opoce zbuduję Kościół mój (Mt. 16, 18). Mnóstwo papieży było osobiście ludźmi wybitnymi tak w cnocie, jak i w nauce. Znaczenie jednak papiestwa nie leży w uczoności poszczególnych papieży, ani w ich osobistej cnocie i świętości... Papiestwo jest bardzo wielkim dobrodziejstwem; jego zasadnicze znaczenie nie odnosi się do dóbr doczesnych, ale wiecznych. Dokonało jednak wielkich dzieł i tu na ziemi; jemu zawdzięczają swe istnienie narody cywilizowane... Tak potężnego wpływu na ludy barbarzyńskie nie potrafiłby wywrzeć żaden system naukowy, żadna książka, tylko żywa, w widzialnym majestacie występująca hierarchia Kościoła, która swój kamień węgielny, swoje życiodajne serce ma w rzymskim papieżu) (nowość)

Ks. Józef Deharbe SI. Katechizm rzymsko-katolicki (uzupełniono)

Ks. Józef Deharbe SI.
Katechizm... O trzecim przykazaniu kościelnym.
 (1. P. Co nakazuje nam trzecie przykazanie kościelne? O. Trzecie przykazanie kościelne nakazuje nam zachowywać nakazane posty, i powstrzymywać się w niektórych dniach od jedzenia mięsa. 2. P. Które są posty nakazane? O. Posty nakazane są: 1) post 40-dniowy, tj. wszystkie dni od Popielca do Wielkiej Nocy, z wyjątkiem niedziel; 2) post adwentowy, tj. środy i piątki w czasie adwentu; 3) suche dni czyli post kwartalny, tj. środa, piątek i sobota z początkiem czterech pór roku; 4) niektóre wigilie czyli dnie, poprzedzające uroczyste święta... *8. P. Dlaczego powinniśmy zachowywać posty przez Kościół nakazane? O. Powinniśmy zachowywać posty przez Kościół nakazane, aby: 1) naśladować przykład Jezusa i wszystkich Świętych; 2) pokutować za nasze grzechy; 3) łatwiej zwyciężać nasze złe żądze; 4) okazać posłuszeństwo dla Kościoła katolickiego. Upomnienie: Poważaj przykazanie o poście jako przykazanie, które przez Kościół dał ci Bóg sam, i poczytuj sobie to za zaszczyt, spełniać je sumiennie) (nowość)

Ks. Jakub Górka.
Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny (uzupełniono)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. Ćwiczenie się w cnotach z miłości ku Maryi. Ubóstwo. (Poważni pisarze twierdzą, że Maryja Panna, jako jedynaczka, z królewskiego rodu Dawida, odziedziczyła po rodzicach znaczny majątek, ale rozdała go biednym, ofiarowała także dużo na świątynię jerozolimską, a dla siebie prawie nic nie zatrzymała... I widzimy, że Syn Boży rodzi się z tej Panienki w wielkiej nędzy, bo w szopie bydlęcej. Żłóbek Jego łożem, a siano posłaniem... Przychodzą Mędrcy ze Wschodu, niosą bogate dary: złoto, kadzidło i mirrę, padają na twarz przed Jezusem. Powiada św. Bernard, że Maryja te skarby rozdała zaraz, naśladując Jezusa Chrystusa, który opuścił niebo, przyjął z Niej naturę ludzką i stał się najuboższym z ludzi, choć jest Panem nieba i ziemi: "Dla nas stał się ubogim, będąc bogatym, abyśmy ubóstwem Jego bogatymi byli" (2 Kor. 8, 9)... Naśladujmy tę cnotę, która polega na zamiłowaniu ubóstwa. Są bowiem ubodzy, którzy szemrzą przeciw Opatrzności, zazdroszczą bogatszym, złorzeczą, pożądają cudzego. Ci nędzarze pomimo niedostatku ubogimi nie są, nie posiadają wcale pięknej cnoty ubóstwa: "Błogosławieni ubodzy duchem, albowiem ich jest Królestwo niebieskie" (Mt. 5, 3). Można bowiem posiadać, a przecież nie wiązać się do ziemskich rzeczy; przy majątku można być ubogim w duchu na wzór Świętych z królewskiego, książęcego, magnackiego rodu) (nowość)

Z "Róży Duchownej".
Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Noś zawsze różaniec św. (Kościół św. nadał odpust 100 dni i tyleż kwadragen tym członkom bractwa różańca św., którzy pobożnie będą nosić paciorki różańcowe. Wielu Świętych z nabożeństwem wielkim nosiło różaniec na szyi albo przy boku. Najświętsza Panna Maryja nieraz okazała szczególną opieką, jak miłą Jej jest ta pobożna praktyka. Szatan, często posługuje się przedmiotami materialnymi, by pociągnąć biedne dusze ludzkie w swe sidła. Umiejmy przeciwstawić jego usiłowaniom Krzyże św., medaliki, szkaplerze, koronki, różańce, które nośmy z wielką czcią. W życiu św. Jana Vianney, proboszcza z Ars, czytamy o następującym zdarzeniu: Pewna młoda osoba, czując, że Bóg powołuje ją do życia zakonnego, przed udaniem się w zaciszę klasztorną udała się do św. Jana z Ars, aby przed nim wyspowiadać się z całego życia) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty (uzupełniono)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... Jak Zbawiciel modlił się na górze, i zszedłszy z niej chodził po wodzie, oraz różne uwagi o modlitwie. (Pan Jezus niemal całą noc spędził wtedy na modlitwie, i czytamy że to często czynił. Patrz więc na Niego, jak oto teraz modli się i upokarza przed Ojcem. Szuka miejsc ustronnych, Sam jeden się tam udaje, umartwia się i długie czuwania odbywa. Wierny pasterz wstawia się za owieczki, modli się bowiem nie za Siebie lecz za nas, jako Obrońca nasz i Pośrednik między nami a Ojcem. Modli się i dlatego by nam dać przykład modlenia się; albowiem często upominał o to uczniów, więc według Swego zwyczaju i czynem to stwierdzał. Jakoż, mawiał do nich: zawżdy potrzeba się modlić, a nie ustawać (Łk. 18, 1)... Upominał ich także żeby ufali iż otrzymają to o co prosić będą, mówiąc: Proście a będzie wam dane (Łk. 11, 9)... Owóż, wszystko to mówił Pan nasz najdroższy na to, aby nam polecić cnotę modlitwy. Potęga bowiem modlitwy jest nieocenioną, i przez nią wypraszać sobie możemy wszelkie dobra dla duszy a uchronić ją od wszelkiej szkody. Chcesz-li przeciwności cierpliwie znosić, ćwicz się w modlitwie; chcesz-li zdrożne upodobania przytłumić, ćwicz się w modlitwie; chcesz-li chytrość szatana rozpoznawać i ujść jego złudzeń, ćwicz się w modlitwie; chcesz-li wesoło służyć Bogu i śmiało iść drogą pracy i umartwienia, ćwicz się w modlitwie; chcesz-li wieść życie pobożne i nie troszczyć się o rzeczy doczesne, ćwicz się w modlitwie; chcesz-li nie zaprzątać myśli swoich próżnościami, ćwicz się w modlitwie; chcesz-li duszę twoją utuczyć świętymi i zbawiennymi myślami, niebieskimi pragnieniami, porywami do Boga, ćwicz się w modlitwie. Chcesz-li serce twoje w męstwie i wytrwałym poddaniu się upodobaniu Bożemu ustalić, ćwicz się w modlitwie. Słowem, jeśli chcesz wszelkie wady w sobie wykorzenić, a najpotrzebniejszych cnót nabyć, ćwicz się w modlitwie. Do najwyższej bowiem bogomyślności, do kontemplacji, do zakosztowania już tu na ziemi uciech niebieskich, dochodzi się przez wytrwałość w modlitwie. Miarkuj więc jak wielkiej potęgi, jakiej siły jest modlitwa) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (uzupełniono)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Quomodo Dominus oravit in monte, et descendens ambulavit super aquas, et multa plura de oratione. (Dominus Jesus pernoctabat in orationibus: et pluries legitur, eum orationi intendisse. Conspice ergo eum, qualiter orat, et se humiliat coram Patre. Quaerit solitaria loca, et solus vadit ad ea, affligit se, et vigilat vigilias longas. Intercedit pastor fidelis pro ovibus suis; orat enim non pro se, sed pro nobis, tanquam advocatus noster et mediator apud Patrem. Orat etiam, ut exemplum nobis daret orandi. Frequenter etiam discipulos monuit de hoc, et opere comprobavit. Dicebat namque eis, quoniam oportet semper orare, et non deficere (Luc. 18, 1)... Hortabatur eos etiam ad confidentiam impetrandi petita, dicens: Petite, et dabitur vobis (Luc. 11, 9)... Et hoc dicebat, ut nobis commendaret virtutem orationis. Est quippe virtus ejus inaestimabilis, et efficax ad omnia proficua impetranda, et nociva removenda. Si vis enim patienter tolerare adversa, sis homo orationis. Si vis tentationes et tribulationes superare, sis homo orationis. Si vis pravas affectiones conculcare, sis homo orationis. Si vis astutias Satanae cognoscere ac ejus fallacias vitare, sis homo orationis. Si vis laetanter vivere in opere Dei, et laboris et afflictionis viam incedere, sis homo orationis. Si vis spirituali vita te exercere, et carnis curam non agere in desideriis, sis homo orationis. Si vis vanas muscas cogitationum effugare, sis homo orationis. Si vis animam tuam sanctis et bonis cogitationibus, desideriis, fervoribus et devotionibus impinguare, sis homo orationis. Si vis cor tuum virili spiritu, et constanti proposito in Dei beneplacito stabilire, sis homo orationis. Denique si vis vitia extirpare, et virtutibus imbui, sis homo orationis. In ea enim recipitur sancti Spiritus unctio, quae de omnibus mentem docet. Item si vis ad contemplationem ascendere, frui amplexibus sponsi, sis homo orationis. Ad eam namque contemplationem et coelestium degustationem, per orationis exercitium devenitur. Vides quam magnae potentiae et virtutis sit oratio) (nowość)

Tomasz a Kempis. De imitatione Christi. O naśladowaniu Jezusa Chrystusa (uzupełniono)

Tomasz a Kempis.
O naśladowaniu Jezusa Chrystusa. III. 49. De desiderio aeternae vitae, et quanta sint certantibus bona promissa. O pożądaniu wiecznego żywota; i jak wielkie dobra obiecane są tym, którzy wytrwale walczą. (Chrystus. Synu, kiedy uczuwasz, że zlewa się na ciebie łaska pożądania wiecznej szczęśliwości; kiedy z więzów ciała wyjść pragniesz, abyś mógł wpatrywać się bez przeszkody w niczym nie przyćmioną światłość moją; otwórz serce twoje i oddaj je całe temu świętemu natchnieniu. Czyń najpełniejsze dzięki Temu, który jest najwyższą dobrocią, który cię tak łaskawie nawiedza, tak żarliwie podnieca, tak potężnie wznosi, byś własnym ciężarem ku rzeczom ziemskim nie spadał. Albowiem natchnienie to nie jest dziełem twojego usiłowania i rozmyślania, lecz jedynie litościwego wejrzenia Bożego i łaski Bożej: ku temu, abyś pomnażał się w cnoty, wzrastał w pokorę, usposabiał się i umacniał do przyszłych bojów i abyś usiłował całym sercem garnąć się do mnie i całą wolą mi służyć) (nowość)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi. Considerationes ad cuiusque libri singula capita (uzupełniono)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi... III. 49. De desiderio aeternae vitae, et quanta sint certantibus bona promissa. (Fili, cum tibi desiderium aeternae beatitudinis desuper infundi sentis, et de tabernaculo corporis exire concupiscis, ut claritatem meam sine vicissitudinis umbra contemplari possis: dilata cor tuum et omni desiderio hanc sanctam inspirationem suscipe. Redde amplissimas supernae bonitati gratias, quae tecum sic dignanter agit, clementer visitat, ardenter excitat, potenter sublevat, ne proprio pondere ad terrena labaris. Neque enim hoc cogitatu tuo aut conatu accipis, sed sola dignatione supernae gratiae et divini respectus: quatenus in virtutibus et maiori humilitate proficias, et ad futura certamina te praepares, mihique toto cordis affectu adhaerere ac ferventi voluntate studeas deservire... Unicum et singulare desiderium sanctorum in hac vita fuit, nihil commune habere cum hoc saeculo: sed per contemptum terrenorum tendere semper ad praesentiam Christi et consortium angelorum. Unde et beatus Paulus vehemens amator Christi omnia terrena perfecte despiciebat: et ad caelestia exaestuans, dicebat. Cupio dissolvi: et esse cum Christo (Phil 1, 23). Non est omnium tale desiderium: sed perfectorum qui dicere possunt, nostra conversatio in caelis est. Nam valde pauci ita nudati inveniuntur, qui totum affectum suum ad aeterna erigunt: et de terrenis divitiis et honoribus nihil ambiunt... Felix anima cui tale desiderium inest, et per singulos dies fervorem addit fervori; non desistens orare et clamitare ad Christum donec aperiatur sibi porta caeli: et ingrediatur regnum Dei cunctis fidelibus promissum) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De concupiscentia. (Utrum concupiscentia sit tantum in appetitu sensitivo. Co. – Concupiscentia cum sit secundum sensum delectabilis appetitus, in vi concupiscibili sensitivi appetitus proprie est) (nowość)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(14 lutego 2015)
S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Catechismi Latini et Germanici
Ks. Jan Józef Gaume. 
Zasady i całość wiary katolickiej czyli wykład jej historyczny, dogmatyczny, moralny, liturgiczny, apologetyczny, filozoficzny i socjalny, od stworzenia świata aż do naszych czasów
Ks. Jan Badeni SI. Filozof chrześcijański z II wieku, święty Justyn męczennik ( PDF )
"Obrona prawdy".
 Wypis z Okólnika wydanego do Archidiecezji Kolońskiej ( PDF )
Bp Mark A. Pivarunas CMRI.
 Kościół katolicki i jurysdykcja ( PDF )
Katolickie Przymierze Biskupów.
 Deklaracja doktrynalna ( PDF )
Ks. Antoni Langer SI. 
Pojęcie o Bogu w chrześcijaństwie i u filozofów
Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy Dawida na język polski wierszem przełożone. (Wydanie drugie)

(1 lutego 2015)
Ks. J. B. Delert. Teologia dla użytku wiernych pragnących gruntowniejszej nauki w rzeczach zbawienia. Tom I. Teologia dogmatyczna. Tom II. Teologia moralna i liturgika
Ks. Dr I. Schuster, Ks. Gustaw Mey. 
Historia biblijna dla katolickich szkół
Bp Donald J. Sanborn. Sedewakantyzm: w obronie autorytetu Kościoła katolickiego i papiestwa ( PDF )
Bp Mark A. Pivarunas CMRI.
"Synod o rodzinie" (2014) otwiera ludziom oczy na odstępstwo modernistycznej hierarchii
Bp Michał Nowodworski. [Młot na niedowiarków] - Ksiądz Karol Surowiecki ( PDF )
"Obrona prawdy". 
Zaćmienie ducha
Ks. Ignacy GrabowskiKościół a herezja
Sac. F. H. Reinerding. Theologiae fundamentalis tractatus duo. Tractatus prior. Demonstratio christiano-catholica contra adversarios generatim omnes. De iis, qui auctoritati Ecclesiae obluctantur
Ks. Wawrzyniec Scupoli. O spokoju duszy i o szczęściu serca umierającego sobie samemu, aby żyło Bogu

(15 stycznia 2015)
Ks. Antoni Chmielowski. 
Kwiateczki duchowne O. Ludwika Blozjusza OSB, czyli nauki i rady do pobożnego życia chrześcijan wyjęte z różnych jego dzieł wraz z niektórymi dodatkami z nauk św. Jana Marii Vianney'a
Ks. Franciszek Perriot. 
Poza Kościołem nie ma zbawienia ( PDF )
Dr Anna Danuta Drużbacka.
 Moralne oblicze kwestii żydowskiej w świetle nauki św. Tomasza z Akwinu ( PDF )
O. Florian Jaroszewicz OFM.
 Matka Świętych Polska. Męczeństwa niektórych dziatek zamordowanych od żydów
Bp Oliver Oravec. Prawda o Kościele
Bp Oliver Oravec. Prawda o Kościele. Najczęściej stawiane nam zarzuty
Sac. Iosephus Papp-Szilágyi de IllyésfalvaDe electione Romani Pontificis
Msgr. Giovanni Volpi, Biskup Arezzo. 
Posłuszeństwo Papieżowi i katolicy integralni.

(27 grudnia 2014)
Sanctus Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi. (Parisiis 1868)
Święty Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła.
Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty. (Kraków 1879)
O. Artur Vermeersch SI, Profesor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego.
 Katechizm małżeństwa chrześcijańskiego według encykliki "Casti connubii"
Abp Antoni Julian Nowowiejski, Biskup Płocki. 
O liberalizmie, czyli fałszywej wolności
Bp Donald J. Sanborn. Amoralny synod modernistycznych biskupów (2014) - produkt doktrynalnego liberalizmu Vaticanum II (PDF)
Bp Mark A. Pivarunas CMRI. 
Życie sakramentalne Kościoła w dobie modernistycznej apostazji ( PDF )
Ks. Jan Badeni SI.
 Św. Cyryl Biskup Aleksandryjski i walka o Bóstwo Chrystusowe w V wieku ( PDF
Ks. Zygmunt Łoziński, Biskup Piński. Królowa Korony Polskiej
Św. Franciszek z Asyżu. De vera et perfecta laetitia. O prawdziwej i doskonałej radości.

(30 listopada 2014)
Ks. Dr Aleksander Żychliński. Tajemnica katolicyzmu
Ks. Antoni Nojszewski, Profesor liturgii w Seminarium lubelskim. Liturgia rzymska
P. Christianus Pesch SI. Compendium Theologiae dogmaticae
Biblia Łacińsko-Polska, czyli Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, podług tekstu łacińskiego Wulgaty i przekładu polskiego ks. Jakuba Wujka SI z komentarzem Menochiusza SI przełożonym na język polski
Ks. Kevin Vaillancourt. 
Obalanie mitu. Novus Ordo to nie to samo, co Msza Trydencka. (Część II)
Ks. A. Kraetzig SI. Janssen i historia reformacji

(31 października 2014)
Ks. Profesor Franciszek Spirago. Nauka o Sakramencie Małżeństwa
Ecclesiae Magisterium. Papież Urban VIII, Papież Benedykt XIV. Wyznanie Wiary dla chrześcijan wschodnich ( PDF )
Ecclesiae Magisterium. Urbanus Papa VIII, Benedictus Papa XIV.
 Professio Fidei Orientalibus praescripta ( PDF )
Bp Donald J. Sanborn.
 Bergoglio o (nie)istnieniu Boga ( PDF )
Ks. Benedict Hughes.
 Franciszek okazuje względy dla ruchu charyzmatycznego
Synod Zamojski (1720). Forma profesji Wiary
Księża poznańscy. Rusin, Moskal i Polak, czyli Kościół unicki a Schizma ( PDF )
René Bazin. 
Papież Pius X. Modernizm
Ks. Piotr Ximenes. 
Krótki wykład świętych Ewangelii na niedziele i święta całego roku

(30 września 2014)
Ks. Władysław Szczepański SI. Nowy Indeks książek zakazanych oraz jego uzasadnienie, dzieje i nowe prawo
Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Cześć ku Najświętszej Maryi Pannie katolicką odpowiedzią na niepokoje współczesnego świata (PDF)
Bp Donald J. Sanborn.
 Nasz katolicki apostolat, Dziesięć rad Bergoglio i "Requiem" dla protestanckiego heretyka
Bp Donald J. Sanborn. Cnoty nadprzyrodzone. Kazanie wygłoszone 31. 08. 2014 r. w Krakowie ( PDF )
Ks. Andrzej Macko. 
Znaczenie encykliki o modernizmie ( PDF )

(28 sierpnia 2014)
Pisma mężów Apostolskich, Klemensa Rzymskiego, Ignacego i Polikarpa biskupów, przy tym Dzieje męczeństwa dwóch ostatnich i List do Diogneta. Z oryginału greckiego przełożył i uwagi przydał biskup Kacper Borowski
Ks. Rama P. Coomaraswamy. Ruch zielonoświątkowy: przejawem i uzewnętrznieniem "nowego kościoła"
Henryk Hello. 
Syllabus w wieku XX
Ks. Jakub Balmes.
Katolicyzm i protestantyzm w stosunku do cywilizacji europejskiej


KSIĄŻKI W FORMACIE DJVU

ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF

KATECHIZMY KATOLICKIE I NAUKI KATECHIZMOWE

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Jezus Chrystus, Zbawiciel świata ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Papież Urban VIII, Papież Benedykt XIV. Wyznanie Wiary dla chrześcijan wschodnich ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Św. Pius X, Papież. Encyklika Pascendi dominici gregis o zasadach modernistów ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Papież Pius XI. Encyklika Mortalium animos. O popieraniu prawdziwej jedności religii ( PDF )

Ks. Paweł Smolikowski CR. Katechizm sporny. (Rozprawa z sceptykami, z racjonalistami, z indyferentnymi i z heretykami)

O. Jan Jakub Scheffmacher SI. Katechizm polemiczny czyli Wykład nauk wiary chrześcijańskiej przez zwolenników Lutra, Kalwina i innych z nimi spokrewnionych, zaprzeczanych lub przekształcanych ( PDF )

Ks. Zygmunt Chełmicki. Ojców naszych Wiara Święta (mały katechizm) ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Katechizm mniejszy czyli Nauka Chrześcijańska krótko zebrana ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Wykład Nauki Chrześcijańskiej. (Katechizm większy)

O. Marian Morawski SI. Dogmat łaski. 19 wykładów o porządku nadprzyrodzonym ( PDF )

O. Marian Morawski SI. Dziewięć nauk o Sercu Jezusowym, jako Sercu Kościoła ( PDF )

Potępienie herezji liberalizmu. Mały katechizm o Syllabusie ( PDF )

Ks. Jacek Tylka. Dogmatyka katolicka. Traktat o Kościele Chrystusowym

Ks. Piotr Semenenko CR. O nieomylności Kościoła

Ks. Franciszek Hettinger. Nieomylność Papieża

Z "Rycerza Niepokalanej". Dlaczego wierzę (47 artykułów apologetycznych)

Henryk Hello. Nowoczesne wolności w oświetleniu encyklik. Wolność sumienia - wolność wyznania - wolność prasy - wolność nauczania

O. Mikołaj Jamin OSB. Myśli Teologiczne odnoszące się do błędów współczesnych. O jedności prawdziwej religii

Ks. Andrzej Dobroniewski. Modernizm i moderniści

Ks. Maciej Sieniatycki. Modernistyczny Neokościół

Ks. Anthony Cekada. Tradycjonaliści, nieomylność i Papież ( PDF )

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Sedewakantyzm ( PDF )

"The Reign of Mary". Stanowisko Teologiczne Zgromadzenia Maryi Niepokalanej Królowej (CMRI) ( PDF )

Ks. Józef Stagraczyński. Historia biblijna. Męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa

O. Paweł Segneri SI. Kazanie o Bóstwie Chrystusowym ( PDF )

O. Jan Tauler OP. Ustawy duchowe. Dzieło z XIV wieku

Św. Piotr Alkantary. Pokój duszy

Bp Jan Piotr Camus. Duch świętego Franciszka Salezego, czyli wierny obraz myśli i uczuć tego Świętego

O. Fryderyk William Faber. Postęp duszy, czyli wzrost w świętości

O. Mikołaj Łęczycki SI. Pobudki do unikania grzechu śmiertelnego i kilka innych rozważań pobożnych

O. Gabriel Paláu SI. Katolik uczynkiem i prawdą (73 artykuły formacyjne)

Bp Michał Nowodworski. Kilka słów Ojców i Nauczycieli Kościoła dla tych, którzy szemrzą w przeciwnościach i cierpieniach

Abp Józef Bilczewski. List pasterski o czci Najświętszej Maryi Panny

Ks. Zygmunt Golian. Konferencje majowe. Rozmyślania na każdy dzień maja

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Odrodzenie ludzkości

Ks. Adam Gerstmann. Święty Augustyn jako teolog, duszpasterz, człowiek  ( PDF )

Ks. Jakub Balmes. Fanatyzm i indyferentyzm, ich źródła i następstwa

T. W. "Człowiek" Ernesta Hello

Ks. Władysław Michał Dębicki. Wielkie bankructwo umysłowe. Rzecz o nowoczesnym skrajnym sceptycyzmie naukowo-filozoficznym
(15 artykułów o filozofii nowożytnej)

Ks. Antoni Langer SI. Św. Tomasz z Akwinu i dzisiejsza filozofia

Ks. Jan Badeni SI. Życie św. Ignacego Loyoli, założyciela zakonu Towarzystwa Jezusowego

Kardynał M. Wiseman. Fabiola. Powieść z czasów prześladowania chrześcijan w roku 302

Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Redaguje kolegium:
Mariusz Gruszeczka, Michał A.Nowak, Mirosław Salawa.
Współpraca:
Iwona Olszewska.
Kontakt: poczta@ultramontes.pl
Strona uaktualniana zazwyczaj co dwa tygodnie.
© Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kraków 2004-2015

Omnia ad honorem Omnipotentis Dei et Ecclesiae Romanae!

Wszystko na cześć Boga Wszechmogącego i Kościoła rzymskiego!