Ultra montes

Pro defensione papatus et infallibilitatis Ecclesiae Romanae


ARTICULI ET LIBRI IN FORMATO PDF | LIBRI IN FORMATO DJVU | VERBA CITATA ULTRA MONTES


*   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *
Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
(Hebr. IV, 14)



"Notam facturus Dominus filiis hominum potentiam suam, et pro suae pietatis abundantia fidelibus suis insperata bona largiturus, mirifice fortitudinis viros, in consummationem Sanctorum, in aedificationem corporis sui mystici, diversis temporibus suscitavit: ut per illos fidei et religionis orthodoxae, in salutem et confirmationem credentium, illuminationem gentium, exterminationem schismatum et errorum, veritas sidere inclaresceret fulgentior matutino". (Joannis Dlugossii senioris Canonici Cracoviensis Opera. Vol. I. Vita Sanctissimi Stanislai, Cracoviensis Episcopi. ..., Cracoviae MDCCCLXXXVII (1887), p. 8)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

NOVITATES (29 I; 21 II; 10, 26 III; 7 IV; 1, 10, 31 V; 15, 27, 31 VII; 24, 31 VIII; 10 et 17 IX 2018)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis per omnes anni liturgici dies distributa seu Meditationes ex operibus S. Thomae depromptae (suppletum)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De compendio praedicationis Christi. (Aeterni Patris Verbum sua immensitate universa comprehendens, ut hominem per peccata minoratum in celsitudinem divinae gloriae revocaret, breve fieri voluit, nostra brevitate assumpta, non sua deposita majestate. Et ut a coelestis verbi capessenda doctrina nullus excusabilis redderetur, quod pro studiosis diffuse et dilucide per diversa scripturae sanctae volumina tradiderat, propter occupatos sub brevi summa humanae salutis doctrinam conclusit. Consistit enim humana salus in veritatis cognitione, ne per diversos errores intellectus obscuretur humanus; in debiti finis intentione, ne indebitos fines sectando, a vera felicitate deficiat; in justitiae observatione, ne per vitia diversa sordescat. Cognitionem autem veritatis humanae saluti necessariam brevibus et paucis fidei articulis comprehendit) (novitas)

P. Timotheus Zapelena SI. De Ecclesia Christi. Pars apologetica. Thesis IX. E Christi ipsius institutione Petrus habebit successores in primatu ad finem usque saeculorum. PDF ) (Agitur de permanentia iurium primatialium in una persona physica ita ut Ecclesia ex iure divino futura sit semper monarchica. Ut vero aliquis sit successor Petri in primatu, non requiritur ut hic potestatem iurisdictionis accipiat ab ipso Petro; sufficit ut eidem succedat ex voluntate Christi in omnia iura primatialia; hinc sequitur hanc successionem esse de iure divino ideoque incommutabilem. Agitur demum de successione continuo duratura usque in finem saeculorum. Sufficit evidenter continuitas moralis, quae non interrumpitur eo tempore quo novus successor eligitur. Vacante sede primatiali remanet in Ecclesia ius et officium, (simul cum promissione divina) eligendi aliquem qui legitime succedat papae defuncto in iura primatus. Constitutio ergo ecclesiastica toto hoc tempore non mutatur, siquidem potestas illa suprema non devolvitur in collegium sive episcoporum sive cardinalium, sed manet lex divina de novo successore eligendo... Syntetizando: Christus primo explicite docet domum suam seu Ecclesiam fundatam iri super Petrum. Christus secundo explicite docet Ecclesiam fundatam super Petrum futuram esse perenniter firmam. Christus tertio explicite docet firmitatem domus causaliter dependere a firmitate fundamenti. Ergo Christus quarto implicite docet connexionem causalem inter perennitatem Ecclesiae et perseverantiam fundamenti seu primatus Petrini... Problema de perennitate primatus Petrini recenter examinavit ample, docte, erudite Doctor Oscar Cullmann (protestans) in opere De Petro Christi discipulo, apostolo, martyre. Opus est scriptum lingua germanica: habemus prae manibus versionem gallicam: Saint Pierre Disciple - Apôtre - Martyr, apud Delachauch et Niestlé S. A. Paris, 1952. Hic liber provocavit magnam commotionem et obtinuit maximam resonantiam in castris theologicis cum protestanticis tum catholicis. Prae gravitate materiae et singulari auctoris competentia meretur accuratam expositionem et examinationem. Dabimus doctrinale ipsius contentum, structuram, iudicium criticum... 5. Cullmann admittit ex verbis Christi promissoriis (Mt. 16, 18-19) posse deduci necessitatem alicuius directorii supremi in Ecclesia, ad quod spectet administrare claves et potestatem ligandi ac solvendi acceptam a Petro; negat tamen hoc directorium supremum posse pertinere ad aliquem determinatum episcopum alicuius ecclesiae particularis, v. gr. ad episcopum romanum. 6. Hoc non obstante, potest dici, imo debet dici quod Petrus historicus manet semper tamquam actuale et perenne fundamentum super quod Ecclesia semper aedificabitur usque ad finem saeculorum... Cullmann observat verba Christi ad Petrum continere duas promissiones: Priori Petrus constituitur fundamentum Ecclesiae aedificandae; altera Petro promittitur quod, inchoata aedificatione, ipse habebit primam Ecclesiae directionem. Oportet ergo distinguere inter Petrum Ecclesiae fundamentum, et Petrum Ecclesiae clavigerum seu directorem. Quo posito et retento, auctor decernit sic. Petrus fundamentum nequit habere successores, sed ipse manebit semper perenne Ecclesiae fundamentum. Petrus claviger seu Ecclesiae director habebit continuatores in directione Ecclesiae, non tamen proprie dictos successores formales: aliis verbis, Petrus claviger habebit successores materiales sensu chronologico, non vero successores formales, qui continuent eandem charge apostolique, seu idem munus et officium apostolicum Petri. Singula ergo haec duo officia separatim consideremus... Obiectiones solvuntur. 1. Tempore sedis vacantis Ecclesia manet firma. Sed non firmitate mutuata a primatu quippe qui nullus actu adsit. Ergo falsum est firmitatem ecclesiasticam pendere causaliter a firmitate primatiali, ruit ergo fundamentum primi et principalis pro thesi argumenti. Resp. Dist. maior. Tempore sedis vacantis Ecclesia manet firma firmitate, quae sit fructus exercitii primatus, conc.; firmitate quae sit efformata indipendenter a primatu, nego. Simili argumento posses probare nullam esse connexionem causalem inter animam humanam et unitatem organicam compaginis corporeae, quippe quae manet aliquo tempore in corpore etiam post animae recessum (!) Tempore sedis vacantis Ecclesia eiusque unitas manet firmitate supponente cum antecedens primatus exercitium, tum actualem Christi legem ac providentiam, quae vetat sive transformationem regiminis monarchici in collegiale, sive dissolutionem unius Ecclesiae in plures autocephalias. Sicut unitas organica perenni animae influxui subducta illico tendit in dissolutionem, sic unitas corporis ecclesiastici subducta dynamico influxui papatus serius ocius fataliter vergit in dissolutionem ac divisionem, cuius rei habes luculentum argumentum sive in confracto usque ad pulverem Protestantismo, sive in dissoluto ad autocephalias nationales Orientalismo) (novitas)

P. Vincentius Buczyński SI. Institutiones doctrinae religionis, in quibus principia philosophica ad veritates religionis applicantur. ("I. De fonte et fundamento officiorum Christiani. §. 1. Doctrina morum Christiana agit de iis, quae hominem facere et vitare oportet, ut juxta suam supernaturalem destinationem vivat, gratiam sanctificantem et amicitiam Dei conservet, atque aeternam felicitatem consequatur. Minime enim ad Deo placendum, vitamque aeternam consequendam sufficit nosse et credere, quae Deus revelavit; sed exequi quoque in omnibus sanctissimam ejus voluntatem oportet. Nam «fides, ut dicit scriptura (Jacob. 2, 20), sine operibus mortua est» et (Rom. 2, 13) «non auditores legis justi sunt apud Deum, sed factores legis justificabuntur». Unde Christus D. (Matth. 19, 17) dicit: «Si vis ad vitam ingredi, serva mandata». §. 2. Porro Deus author naturae legem suam cordibus nostris, ut dicit Apostolus, inscripserat, eamque per ipsum lumen rationis manifestavit: quam per hominum pravitatem magna ex parte obliteratam positiva quoque revelatione instauravit, tum per Moysen, cui legem tabulis lapideis inscriptam tradidit, tum per alios antiqui testamenti Prophetas, quos suae voluntatis praecones esse voluit, tum denique per Filium suum incarnatum, qui ipsam legem naturalem plenius elucidavit, eique novum robur sanctionis pretiumque supernaturale addidit. Quidquid igitur lege naturali praecipitur, aut prohibetur, id ad officia quoque Christiani pertinere intelligitur. Sed praeterea ratione supernaturalis nostrae destinationis, et positivarum relationum, quas post lapsum protoparentum acquisivimus cum Deo ut nostro Redemptore et Sanctificatore placuit Deo superaddere multas positivas leges, quae nos in praesenti statu lapsae, reparataeque humanae naturae, ad supernaturalem destinationem, tanquam media ad finem ducerent. Fons ergo proprius Christiani officiorum praeter legem naturalem est positiva lex divina, quae tum praeceptis decalogi, tum praeceptis evangelicis continetur. Tum etiam, quia Christus Ecclesiae suae potestatem legislativam contulit, eique determinanda suis praeceptis media, quae nos ad eundem supernaturalem finem ducerent, reliquerat; lex quoque ecclesiastica fons officiorum Christiani esse intelligitur. § 3. Voluntas igitur Dei praecipiens aut prohibens per revelationem cognita est generale officiorum Christiani fundamentum et efficacissima ratio determinans, cur alia facere, alia omittere debeat: nihil est enim, quod fortius voluntatem nostram ad officium possit stimulare, quam cognitio, sic praecipere aut prohibere Deum, summe venerandum, et amandum propter suam infinitam excellentiam et bonitatem, nostrum supremum Dominum, Creatorem, Redemptorem, summumque Benefactorem ac justissimum Remuneratorem. Unde etiam haec voluntas Dei debet esse praecipuum motivum agendorum et omittendorum, ut officiorum nostrorum executio pretium suum coram Deo habeat", – pp. 222-224) (novitas, djvu)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (suppletum)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio de passione Domini in generali. (Videtur autem mihi non incongrue dici, quod non solum illa poenalis, et mortalis crucifixio Domini, sed ea quae praecesserunt eamdem, sunt vehementissimae compassionis, amaritudinis et stuporis. Quid enim est cogitare, quod ipse Dominus noster super omnia benedictus Deus, ab hora qua de nocte captus est, usque ad sextam crucifixionis suae horam, fuit in bello continuo, doloribus magnis, opprobriis, illusionibus et tormentis? Non enim sibi datur vel modica requies. Sed in quali erat bello et conflictu, audi et vide. Alius ipsum dulcem, et mitem, et pium Jesum apprehendit; alius ligat; alius insurgit, et alius exclamat; alius impellit, alius blasphemat; alius expuit in eum, et alius vexat; alius circumvolvit, alius interrogat; alius contra eum falsos testes inquirit, et alius inquirentes associat; alius contra eum falsum testimonium dicit, aliusque accusat; alius deludit, et alius oculos ejus velat; alius faciem ejus pulcherrimam caedit, alius colaphizat; alius eum ad columnam ducit, et alius expoliat; alius, dum ducitur, percutit, alius vociferatur, et alius eum insultanter ad vexandum suscipit, et alius ad columnam ligat; alius in eum impetum facit, et alius flagellat; alius eum purpura in contumeliam vestit, et alius spinis eum coronat; alius arundinem in manu ejus ponit; alius furibunde accipit, ut spinosum caput percutiat; alius nugatorie genuflectit, alius deridet genuflexionem; et plura ei intulerunt opprobria. Ducitur, et reducitur; spuitur, et reprobatur; volvitur, et circumflectitur huc atque illuc tanquam stultus, et stultissime imbecillis; sed et tanquam latro, et impiissimus malefactor; modo ad Annam, modo ad Caipham, modo ad Pilatum, modo ad Herodem, et iterum ad Pilatum, et ibidem modo intus, modo foris ducitur et attrahitur. Deus meus! quid est hoc?) (novitas)

P. Joannes Crasset SI. Manuductio ad Coelum, per quinquaginta duas selectas Considerationes desumptas ex nova forma meditationum. ("A Deo ex nihilo conditus sum. Dei sum totus. Non subsisto, nisi in Deo. Non vivo, nisi ut serviam Deo. Sicut non possum existere, nisi a Deo, ita non possum existere, nisi propter Deum. Necessarium non est, me in mundo existere. Quod si tamen existam, necessario oportet me totum esse Dei. 2. Omnia mihi loquuntur de Deo. Omnia me rapiunt ad Deum. Omnia mihi Dei cognitionem ingenerant. Omnia mihi exprobrant, quod vivere non merear, nisi vivam propter Deum, quod cor habere non merear, nisi velim Deum diligere, quod non possim duobus dominis servire, sed quod oporteat me aut daemonis, aut Dei mancipatum esse obsequiis. 3. Utri illorum hactenus obtemperavi? Cujus dominio me subjeci? Cujus obsequiis me impendi? Cujus beneplacitum adimplevi? Heu! daemonis imperiis sum obsecutus. En Dominum, quem Deo praetuli. Illi me mancipavi. Omnem voluntatem ejus explevi. 4. Ah! exhorresco perfidiam meam. Agnosco iniquitatem meam. Cupio deinceps soli Deo adhaerere. Nolo amare nisi Deum. Nolo vivere, nisi propter Deum. Nolo servire nisi Deo. Necessitatem mihi imponam Deum amandi, ejusque beneplacitum in omnibus exequendi", – Pars I. Meditatio I. De fine hominis, pp. 3-4) (novitas, djvu)

Joannes Cardinalis Bona OCist. Manuductio ad coelum, continens medullam Sanctorum Patrum, et veterum philosophorum (suppletum)

Joannes Card. Bona OCist. Manuductio ad coelum. XXXV. De statu perfectorum. Imago viri perfecti. Finis vitae perfectae, unio cum Deo. (Perfectus ille dicitur, cui nihil deest. Quid autem potest illi deesse, qui purgatus a peccatis, emundatus a vitiis, ac virtutibus exornatus, Deo suo intime adhaeret, et unus cum eo efficitur spiritus in aeternum? Hic est apex Christianae perfectionis: hic finis ultimus, ad quem tendere debes. Cum enim quaelibet res tunc perfecta censeatur, cum fini suo copulatur, finis autem tuus Deus sit; tunc demum te perfici necesse est, cum perfecte Deo adhaerens ad eum redis, a quo existi. Perfectus autem sine speciali Dei auxilio nemo est. Et quia pauci inter mortales ad singularem Dei illapsum recipiendum mentis apicem disponunt; ideo paucorum perfectio est. Paucos singula saecula protulerunt) (novitas)

Dr. Antonius Weiss. Lites anthropologicae. I. Pelagianismus. - Doctrina S. Augustini. II. Semipelagianismus. PDF ) (Nomen habet haec haeresis a Pelagio (antea Morgan dictus?) monacho, qui in Britannia (?) natus circa finem saec. IV Romam venit et ibi eruditione et morum honestate excellens magno fruebatur honore. Expositioni epistularum S. Pauli deditus forsan doctrinam Theodori Mopsuesteni cognovit, quam discipulus ejus Rufinus Syrus (?) sub Anastasio I. (399 – 401) Papa ibi disseminasse dicitur. Cum in studio suo ascetico cognovisset, hominem propriis viribus in virtute multum proficere posse et suam ignaviam frustra imbecillitate naturae excusare, contra Manichaeorum aliorumque doctrinam libertatem hominis efferre et necessitatem gratiae divinae impugnare coepit. Ex ejus discipulis praesertim eminebat Caelestius, forsan Italicus, prius auditorialis scholasticus, dein monachus, qui mox apertius quam Pelagius errores suos sparsit. Dum Pelagius premendo vires libertatis magis occulte et practice ad virtutem excitare studuit, Caelestius scientifice et speculative "incredibili loquacitate" peccatum originale (traducem peccati) et necessitatem baptismi impugnavit. Irruentibus Gothis sub Alarico a. 410 ambo in Africam fugerunt, unde Pelagius in Palaestinam se contulit, ubi Joannes Hierosolymitanus eum recepit. Caelestius autem Carthagine consistens errores aperte spargebat et simul presbyteri honorem ambiit. Attamen Paulinus diaconus Mediolanensis, tunc in Africa praesens eum accusavit in synodo Carthaginiensi a. 412 (411) apud Aurelium ep. Carth. propter septem propositiones, quas Caelestius docuerit, nempe 1. Adam mortalem factum, qui sive peccaret sive non peccaret moriturus fuisset; 2. peccatum Adae ipsum solum laesit, non genus humanum; 3. parvuli, qui nascuntur, in eo statu sunt, in quo fuit Adam ante praevaricationem; 4. neque per mortem vel praevaricationem Adae omne genus hominum moritur, nec per resurrectionem Christi omne genus hominum resurget; 5. infantes etiamsi non baptizentur, habent vitam aeternam; 6. lex sic mittit ad regnum coelorum quomodo et evangelium; 7. et ante adventum Domini fuerunt homines impeccabiles, i. e. sine peccato; hominem posse esse sine peccato et mandata Dei facile custodire, si velit... Illis 7 thesibus revera cardo et essentia totius systematis rationalistici Pelagianorum continetur, quamvis negari nequeat, hoc systema demum successive, praesertim a Juliano episcopo Eclanensi in pugna ejus cum S. Augustino magis expolitum esse... Contra naturalismum Pelagianorum Augustinus imprimis asseruit, Deum primum hominem ad consequendum supernaturalem finem praeter – et supernaturalibus donis, nempe immortalitate ("posse non mori"), libertate a concupiscentia rebelli, dominio eminente super creaturas, sanctitate et justitia exornasse. Libertate praeditus peccare quidem poterat, ast simul adjutorium perseverantiae ei datum erat, quo si homo recte usus esset, Deus ipsi tamquam bene meriti praemium reddidisset impossibilitatem peccandi, ut sic homo Deo, cujus est imago, fieret quam simillimus (Opus imp. c. Jul., V., 28 sqq.)) (novitas)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae, sive Catechismus ad usum seminariorum (suppletum)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae... Pars I. Sectio II. Caput V. De augustissimo Eucharistiae Sacramento: ac imprimis de reali Chrsti in Eucharistia praesentia, transsubstantiatione, et adoratione illi ibidem debita. (QUAESTIO. 1. Quid est Eucharistia, et quae nominis ratio? R. Est divinissimum illud novae Legis sacramentum, quo sub panis, vinique symbolis, verum Christi corpus, verusque sanguis mystice immolantur, populoque fideli sumenda proponuntur. Eucharistiae nomen gratiarum actionem sonat, quo nomine hoc augustissimum mysterium nuncupatur, quod oblatione dignaque receptione corporis et sanguinis Christi, sub externis panis, vinique speciebus, nulla dignior Deo gratiarum actio exhiberi possit. Inde porro hoc nomen Ecclesia derivavit, quod Christus hoc sacramentum instituens, gratias egisse legitur. Caeterum praeter hoc, variis aliis nominibus designari solet, hoc adorandum mysterium: vocatur enim, sacra communio, sacra mensa, sacra synaxis, panis filiorum, panis Angelorum, sacramentum altaris, sacramentum pacis et charitatis, viaticum hujus peregrinationis, etc.) (novitas)

P. Sanctus Schiffini SI. De veris membris Ecclesiae. PDF ) (Quaer. I. Quinam ut vera membra Ecclesiae sunt habendi? Respondeo. Multae sunt Theologorum sententiae de hac re. Duo tamen sunt prorsus certa. Primum, extra Ecclesiam esse haereticos formales, eosdemque publicos et manifestos, siquidem omni modo perrumpunt vinculum primum et praecipuum quo homines in Ecclesiam Christi cooptantur et coetum fidelium efformant, vinculum nempe fidei. Eos propterea sacrae Litterae dicunt (1 Tim. 1, 19) circa fidem naufragasse, h. e. fracta parte navis Ecclesiae ex ea in mare decidisse; (1 Io. 2, 19) ex nobis prodiisse, nec nobiscum permansisse, utpote factos extra fidelium congregationem; (Tit. 3, 10. 11) devitandos et proprio iudicio condemnatos, nempe sua sponte a communione digressos. Secundo, ut vera membra Ecclesiae esse recensendos baptizatos omnes fideles, tametsi peccatores, non schismaticos aut excommunicatos. Hi enim nec vinculum fidei, aut communionis sacramentorum, nec adhaesionem ad centrum catholicae unitatis amiserunt. Quod autem in Ecclesia, praeter iustos, sint etiam peccatores, suo loco probatum dedimus (n. 87 sqq.). De aliis qui duplici regula tradita non comprehenduntur, variae sunt, ut diximus, doctorum opinationes) (novitas)

P. Sanctus Schiffini SI. De distinctione inter Sedem et Sedentem quoad Romanum Pontificem. PDF ) (Diligenter hanc rem pertractat Franzelin (Theses de Ecclesia Christi, th. 13). Solutio facilis est, si termini rite intelligantur. Nomine scilicet Romanae Sedis intelligitur ipse primatus, prout iunctus est cum Romano episcopatu, sicut, generatim loquendo, sedis episcopalis cuiuscumque nomine significari solet complexus iurium et officiorum quae divina aut ecclesiastica institutione perenniter ita sunt disposita ut insint singulis in illo episcopatu legitimis successoribus. Sedes itaque Romana complectitur iura omnia et privilegia quae constituunt vim et rationem primatialis auctoritatis Romani episcopatus. Sedens vero appellatur persona illa quae hac episcopali et primatiali dignitate insignitur. Considerari potest materialiter et in recto, vel formaliter et in obliquo, ut fieri solet in omni termino concreto et connotativo, prout nempe vel spectetur persona ipsa quae hac dignitate pollet, vel spectatur eadem persona secundum quod tali dignitate insignitur) (novitas)

P. Sanctus Schiffini SI. Undenam fluit ordinaria potestas Episcoporum in greges sibi subditos. PDF ) (Tria certa sunt et rata apud omnes catholicos. Primo: potestatem episcopalem ordinis esse divinae institutionis, eamdemque per consecrationem episcopalem singulis immediate conferri a Deo, ut a causa principali, prout fit in ceteris quae ad sacramentum ordinis spectant. Secundo: iurisdictionem episcopali consecrationi adnexam pendere a Petro eiusque successoribus, sive quoad determinationem subditorum, sive quoad taxationem materiae. Id enim omnino exigit essentialis forma Ecclesiae, quae est monarchia simplex. Tandem, prout definivit Tridentina Synodus (sess. 23, c. 4), certum est, episcopos ad hierarchiam divina ordinatione institutam praecipue pertinere, eosdemque esse apostolorum successores, ac positos a Spiritu Sancto regere Ecclesiam Dei. His tribus extra controversiam positis, acerrime concertatum fuit in Tridentina Synodo de proximo fonte iurisdictionis episcopalis, et adhuc sub iudice lis est... Altera opinio docet, Christum duplicem eamdemque perpetuam potestatem iurisdictionis in Ecclesia instituisse, h. e. primatialem Petri perpetuo duraturam in eius legitimis successoribus, et episcopalem priori subordinatam, ab ipso Christo immediate collatam omnibus apostolis, quae et ipsa perpetuo sit duratura in iis qui in locum apostolorum legitima successione subintrent. Priorem instituit loc. cit. Ioannis. Alteram vero instituit per illa verba (Io. 20, 21): Sicut misit me Pater, et ego mitto vos; et (Matth. ult.): Docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis: et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem seculi. Confer quae dixi (n. 103). Sicut autem ad Petrum eiusque successores spectat determinare legitimum modum successionis in ipsam potestatem primatialem, ita etiam per apostolos, et maxime per ipsum Petrum eiusque successores determinandus est modus legitimae successionis episcoporum qui in locum apostolorum subintrent. Hoc praestabant singuli apostoli, quoties ipsi per se fundabant ecclesias, eisque episcopos idoneos praeficiebant) (novitas)

P. Sanctus Schiffini SI. Num suprema potestas quae est in coetu Episcoporum in coniunctione cum Romano Pontifice sit distincta a potestate suprema quae in uno Romano Pontifice est. PDF ) (Certum est nullo modo posse sustineri talem distinctionem, quatenus per eam plus aliquid effici posse dicatur quam per solam supremam potestatem Romani Pontificis. Sic enim Summus Pontifex potiores solum partes haberet supremae potestatis, et non totam plenitudinem eiusdem potestatis; quae est explorata haeresis. Solum ergo quaeri potest, num ex Christi institutione duplex sit subiectum huius supremae potestatis, h. e. ipse Romanus Pontifex per se sumptus, et ipse una cum ceteris episcopis, maxime in oecumenico concilio congregatis) (novitas)

Albertus Nègre, Sacrae Theologiae Doctor, Archiepiscopus Turonensis. Cursus Theologiae Dogmaticae. De Romani Pontificis infallibili magisterio. ( PDF ) (Romanus Pontifex, ex cathedra loquens, est ex sese infallibilis, non autem consensu Ecclesiae... Ex Scripturis. a) Romanus Pontifex est Petra Ecclesiae: petra nempe quae principium est stabilitatis et unitatis Ecclesiae (Matt. 16, 18). Atqui Ecclesia est una societas credentium. Ergo R. Pontifex est Petra fidei, principium nempe unitatis et stabilitatis fidei Ecclesiae. Sed R. Pontifex nequit esse petra fidei nisi per suam fidem. Fides ergo R. Pontificis ita se habet ad fidem Ecclesiae, sicut fundamentum ad aedificium: videlicet principium est soliditatis, immobilitatis et constantiae fidei Ecclesiae; et ideo fides Ecclesiae firma non est sine fide R. Pontificis. Atqui fides labilis, deficiens, non infallibilis nequit hanc habere relationem ad fidem Ecclesiae contra quam non sunt praevaliturae portae inferi. Ergo infallibilis est fides R. Pontificis. Infallibilis est vero prout est Petra Ecclesiae tribuens ei firmitatem. Ergo infallibilis est, et quidem ex sese R. Pontifex prout munus exercet supremi Pastoris. b) Portae inferi non praevalebunt adversus Ecclesiam propter firmitatem Petrae. Portae autem inferi sunt haereses et schismata, quae sane non praevalebunt contra fidem Ecclesiae, quia fides Ecclesiae firmitatem habet a Petra. Itaque 1° nunquam praevalebunt portae inferi contra fidem Petrae; secus enim et praevalere possent contra Ecclesiam; 2° firmitas fidei Ecclesiae contra haereses pendet a firmitate fidei Petrae, quae ex se firma est nec minus firma esse potest quam ipsa Ecclesia. Ergo R. Pontifex, qui est hujusmodi Petra fidei, est infallibilis, et ex sese infallibilis. c) Probatur infallibilitas Pontificis verbis Lucae (22, 31, ss.): Ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua, et tu aliquando conversus confirma fratres tuos. Ex quibus sic arguimus: fides Petri, ac proinde Romani Pontificis, ea est pro qua immediate oravit Christus ne deficiat, et sic fidem fratrum suorum, omnium fidelium, etiam episcoporum confirmare valeat. Atqui fides ejusmodi est ex se firma, et nedum ab aliorum fide stabilitatem accipiat, huic firmitatem tribuit. Ergo fides R. Pontificis ex sese est infallibilis. d) Idem patet ex potestate pascendi oves et agnos Christi, quam R. Pontifex in Petro suscepit. Nam R. Pontifex debet imprimis verbo doctrinae pascere Ecclesiam, quae eum audire et sequi tenetur. Sed Ecclesia infallibilis doctrinam falsam amplecti nequit. Ergo nec eam potest Ecclesiae proponere R. Pontifex. Jamvero si summi Pontificis solemniter definientis propositio non esset infallibilis et irreformabilis, nisi Ecclesiae consensus accesserit, reipsa non R. Pontifex pasceret, sed pasceretur, quod est contra verba Christi Domini) (novitas)

S. Antoninus Archiepiscopus Florentinus, Ordinis Praedicatorum. Summa Theologica. Num Papa mortuo remaneat ejus potestas. - Ad quos electio Summi Pontificis pertinet. ( PDF ) (Si nomine potestatis papalis intelligimus actualem administrationem, quod est quid materiale et formale in papatu, sic actualis administratio bene moritur, mortuo Papa, quia nec remanet in collegio actualis administratio potestatis papalis, ipso mortuo, nisi in quantum per statutum praedecessoris est eis commissum, nec remanet isto modo in Christo, quia de communi lege Christus post ressurrectionem non est exsecutus talem potestatem, nisi mediante Papa: licet enim ipse sit ostium, Petrum tamen et successores suos constituit ostiarios suos, quibus mediantibus aperitur et clauditur janua intrandi ad ipsum. Potestas ergo ecclesiae non moritur, mortuo Papa, quantum ad jurisdictionem, quod est quasi formale in papatu, sed remanet in Christo. Nec moritur quantum ad personae electionem et determinationem, quod est tamquam quid materiale, sed remanet in collegio cardinalium, sed moritur quantum ad actualem administrationem jurisdictionis ejus, quia mortuo Papa ecclesia vacat, et privatur administratione talis potestatis. Nec obstat, si dicatur Christi sacerdotium durare in aeternum, sicut Christus; ergo, mortuo Papa, remanet potestas ejus, quia hoc est verum quantum ad id, quod est formale in sacerdotio: sicut enim omnes sacerdotes non sunt nisi unus sacerdos, puta Christus quantum ad potestatem conficiendi, quia omnes conficiunt in persona Christi; sic omnes Papae non sunt nisi unus Papa, puta Christus, quia omnes Papae recipiunt jurisdictionem et potestatem administrandi immediate a Deo; moritur tamen actualis administratio dictae potestatis, mortuo isto vel illo Papa... Ad cardinales ordinarie spectat electio Papae... Deficiente autem collegio cardinalium, ita quod nullus remaneret, dicunt aliqui, quod tunc electio Papae pertineret ad Romanum clerum, quia illi sunt successores cardinalium. Quum enim Papa singulariter sit episcopus Romanus, et ecclesia parochialis sua sit ecclesia S. Joannis Lateranensis, ideo ad canonicos illius ecclesiae et clericos pertineret electio Papae. Sed dicit idem Augustinus, quod eo casu magis tutum esset, quod congregaretur propter hoc concilium ad talem electionem faciendam, et hoc tum ad vitandum schisma; nam, si in eo casu electio fieret per Romanum clerum, posset esse hoc materia schismatis; nam forte taliter electus non reciperetur ab universali ecclesia in Papam, calumniando vel dubitando de potestate talis electionis; tum propter dubium interpretandum, quia enim dubium est, ad quos tunc spectaret electio Papae, quum dubia interpretari, quae emergunt in ecclesia, ad generale concilium spectet, praecipue vacante sede apostolica; ideo magis tutum esset, quod ad concilium generale referatur... Nec obstat, quod concilium generale congregari non potest nisi auctoritate Papae, ut habetur Dist. 17. per totum, quia hoc est verum, ipso vivente: secus ipso mortuo, et collegio cardinalium deficiente. Nam in tali casu Imperator et alii reges et principes christianorum possent et deberent concilium episcoporum congregare ad hujusmodi electionem faciendam) (novitas)

Sac. Augustinus Hunnaeus. Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones. ("Collegi, Amice Lector, Conclusiones quas habet Doctor Angelicus ante quodlibet corpus suae Summae, ipsius corporis vim habentes: tum ut satisfacerem amicorum meorum precibus, tum ut aliorum prospicerem utilitati; quatenus in promptu habeant et semper prae manibus resolutiones omnes tanti doctoris. Habent igitur amici quod intendunt: habent et alii sacrae Theologiae amatores unde proficere possint: uterque autem meos hos labores aequi bonique consulat, meque commendatum orationibus suis habeat, velim. Vale", p. [III]) (novitas, djvu)

P. Coelestinus Leuthner OSB. Coelum christianum: in quo vita, doctrina, passio D. N. Jesu Christi, nonnulla Deiparae Virginis festa, SS. Apostolorum et Evangelistarum gesta etc. pia meditatione expensa proponuntur. ("I. Fili mi, disce a me, quid homo Deo debeat, dum vides, quid ego homo Deus praestiterim Deo. Conceptus in utero Virginis, statim, ut hominem oportebat, me, mea, corpus et animam, Deo Patri obtuli, a quo acceperam. Quid tu habes, quod a Deo non accepisti? cur ergo Deo non donas omnia? cur tam multa tibimetipsi, sensui, mundo sacrificas? II. Quemadmodum Patri me obtuli, ut ejus amore facerem omnia, sic etiam, ut pro ejus honore gravissima quaeque tolerarem. Vidi decretam mihi a Deo paupertatem, contemptum, cruciatus, mortem acerbam et infamem. Promptissime excepi crucem, meque totum Patris voluntati permisi. Quomodo tua, mi fili, voluntas cum divina consonat? diligis, an fugis crucem? III. Primum mihi jam in utero Matris negotium fuit, benefacere. Stimulavi Matrem meam, ut visitationis officium exhiberet cognatae Elisabeth. Joannem in sinu matris suae a peccato purgavi. Elisabethae divinam Mariae maternitatem aperui. Zachariae linguae usum restitui. Omnes ad laudandum Deum animavi. Tu quid agis ad salutem proximi, cui prodesse posses nunc verbo, nunc exemplo?", – Consideratio II. Christus ad Elisabetham portatur. Luc. I, 39) (novitas, djvu)

P. Marinus de Boylesve SI, Philosophiae Professor. Cursus philosophiae complectens logicam, metaphysicam, ethicam. Accedit Compendiosa religionis demonstratio et Historia philosophiae. ("ECCLESIA est societas hominum eorum, qui veram Christi doctrinam profitentur. Si nominis ratio habeatur, Ecclesia (ab εκ καλέω ex voco) dici potest veluti vocatio. Et vero, ideo missus est Christus, ut omnes homines ad veram Dei notitiam et cultum, simulque ad salutem ac vitam aeternam, ex omnibus gentibus vocaret. Cum vero demonstraverimus Christum esse Deum, inde jam patet omnes homines debere veram Christi doctrinam profiteri. Qui enim Christi verbum vel unum negare auderet aut admittere recusaret, hoc ipso Christum falli potuisse aut fallere crederet, adeoque ipsum esse Deum negaret. Cum vero nulla sit salus ei, qui Christum esse Deum negat, nullam pariter salutem illi esse patet, qui veram Christi doctrinam non profitetur; qui autem veram Christi doctrinam non profitetur, extra Christi Ecclesiam versatur; ergo extra veram Christi Ecclesiam salus non est. Quod caeteroquin dilucide affirmavit Christus ipse, cum apostolis, iis nempe quos ad doctrinae suae praedicationem mittebat, diceret: «Qui vos audit, me audit; et qui vos spernit, me spernit: qui autem me spernit, spernit eum qui misit me» (LUC. X, 16). Et: «Qui crediderit et baptizatus fuerit, salvus erit: qui vero non crediderit, condemnabitur» (MARC. XVI, 16). Si vero extra veram Christi Ecclesiam nulla detur salus, Ecclesia haec debet esse visibilis, talis nempe ut certis notis discerni possit. Secus enim salus esset impossibilis. Et re quidem vera quatuor sunt notae, quibus praecipue ac facile dignosci potest utrum et quasnam sit in mundo hominum societas, qui veram Christi doctrinam profiteantur, seu quaenam sit his in terris vera Christi Ecclesia, et hae sunt: Unitas, Sanctitas, Catholicitas, Apostolicitas", pp. 512-513) (novitas, djvu)

Pius II, Papa. Epistola ad Mahometem, Turcorum imperatorem ( PDFHortatur Mahometem Pontifex ad amplectendam Fidem Christianam et ad respuendum Alcorani foedam insanamque doctrinam (In coelo plena felicitas est, apud inferos plena miseria: cum eo ventum est, nihil juvat gloria quae praecessit et fama saeculi. Studendum igitur est ut post obitum, qui per omnes horas se infert certus et incertus, animabus nostris bene consulamus: praeveniendus est piis operibus dies mortis, et omnes actus nostri ita dirigendi, ut Deo placeamus; ipse est enim finis omnium, et summum bonum, ad quod aspiramus, et ipsa beatitudo, cujus cupiditas omnibus mortalibus inest, quaerendum est iter ad eam, id recta fides ostendit, et operatio justitiae, quia nec justitia sine fide, nec fides sine justitia sufficit: Justus ex fide vivit; ut scriptum est, et sine fide nemo est acceptus Deo. Tua lex (ut aiunt) in sua quemque religione salvari hominem censet, si alioquin caste justeque vivat, nisi Mahometea traditione relicta ad aliam transierit. Dicunt et in tua lege scriptum esse (est enim sibi ipsi saepe contraria) nulli salutem patere nisi in ea. Nos contra sentimus, et certi sumus viam vitae soli Christiano, si bene agat, apertam esse; ait enim Veritas nostra in Evangelio: Qui crediderit, et baptizatus fuerit, salvabitur: qui non crediderit, condemnabitur. Tu ergo, si futurum credis saeculum, si vis fieri salvus, si animae tuae bene consultum cupis, ut fidem Romanae Ecclesiae, extra quam non est salus, et Baptismum recipias oportet. His duabus clavibus, fide et Baptismo, aperiuntur paradisi portae, illis tamen qui apposite ad fidem vivunt, nam sine operibus fides mortua est; Evangelio praebendae sunt aures et Christi doctrina sequenda, quae nullum fallit... Ad Petrum vicarium suum inquit Salvator: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. Et iterum: Rogavi pro te, Petre, ut non deficiat fides tua. Praevaluissent portae inferi, et defecisset fides Petri, si falsum esset Evangelium, quod sequimur. Sed manet fides magni pastoris in Ecclesia Romana, quae nunquam inventa est errasse, neque errabit in aeternum; magistra est enim et mater omnium fidelium, et disciplina veritatis... Vera est Christiana lex ex utero recepta Mosaicae, ex prophetis, ex divinis oraculis: Deus auctor ejus est: Filius Dei, qui eam tradidit: ex ore Dei manifestata est: pura est, et nitida, et immaculata, et sancta, perfecta ex omni parte, nullam habet rugam; nusquam deficit, nusquam claudicat: in ea qui quaerit invenit; qui petit accipit, et pulsanti aperitur. Ipsa est fons clementiae, justitiae culmen, pietatis speculum, mansuetudinis et misericordiae plena: pro ea martyres innumerabiles sunt occisi, senes, juvenes, pueri, matronae, virgines, scientes beatos esse mortuos, qui moriuntur in Domino... Tu ergo, princeps nobilis, qui non es rationis incapax, neque ingenii obtusi, collige quae diximus, et conserva in mente tua, et consule tibi et tuae genti, et noli esse incredulus, sed fidelis: relinque tenebras, et lucem sequere: intellige quo pede claudicat tua lex, et quantis scatet erroribus, et quam procul a veritate recedit, et quod non est in ea salus, novae et antiquae legis inimica. Intelligis quam solida est Evangelica doctrina, quam vera, quam sancta, quam munda et immaculata, et quod ea tantum iter in coelum ostendit, et non alia. Intelligis, si verba nostra memoria tenes, quod Trinitas in unitate, et unitas in Trinitate colenda est: neque altera contradicit alteri. Intelligis, quonam modo Pater sibi Filium aequalem genuit, et quomodo a Patre et Filio Sanctus procedit Spiritus, qui est charitas et amor, et simul colendus est, et Deus est: et quod Filius pro nostra salute incarnatus est, mortem tulit, et spoliato inferno tertia die resurgens, quadraginta diebus cum discipulis conversatus ascendit in caelum, sedet ad dexteram Patris, venturus in fine saeculi judicare vivos et mortuos: quo facto, mali perpetuo poenam ignis subibunt, boni aeternam beatitudinem consequentur, non in carnalibus desideriis, aut impudicitiis, non in cubilibus, sed in dulcedine mentis, et in charitate Christi, quae superat omnem sensum. Ante omnia vero monstratum est, non posse te assequi inter Christianos gloriam et potentatum, quam videris optare, maxime apud Europaeos et Occidentales populos, dum in tua secta perseveraveris: quod si velles Christianis initiari sacris, magnam tibi spem facimus, et potentiae, et gloriae. Memento igitur verborum nostrorum, et accipe fidele consilium: sume Baptismum Christi et lavacrum Spiritus Sancti. Amplectere sacrosanctum Evangelium, et illi te totum committe) (novitas)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (suppletum)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De causa peccati, quae est malitia. (Utrum aliquis peccet ex certa malitia. Co. – Dicuntur homines ex certa malitia peccare quando ex certa scientia malum eligunt) (novitas)

*   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *

Thomas a Kempis. De imitatione Mariae. (Ex operibus Thomae a Kempis)  (31 XII 2017)
P. Franciscus Suarez SI. 
Defensio Fidei catholicae adversus Anglicanae sectae errores. - Liceatne Catholicis Anglis templa haereticorum adire, et cum eis in ritibus communicare sine intentione cultus vel cooperationis cum illis, solum propter temporalem poenas vitandas? ( PDF )  (31 XII 2017)
S. Thomas Aquinas, Doctor Angelicus. 
Summa de veritate catholicae Fidei contra Gentiles (31 X 2017)
P. Ludovicus I. Fanfani OP. De Rosario Beatae Mariae Virginis. Historia - Legislatio - Exercitia. Manuale practicum Directoribus Confraternitatum ipsisque SS. Rosarii sodalibus maxime utile et accomodatum (23 X 2017)
S. Pius Papa V. Bulla "Regnans in excelsis". Damnatio et excommunicatio Elisabeth reginae Angliae eiusque adhaerentium ( PDF ) S. Pius V. Elisabetham Angliae reginam ob persecutiones contra Fidem Catholicam suscitatas excommunicat a. 1570 (31 X 2017)
Fr. Thomas Maria Zigliara OP, S. R. E. Cardinalis. Propaedeutica ad sacram Theologiam in usum scholarum, seu tractatus de ordine supernaturali (7 IX 2017)
P. Georgius Patiss SI. Materiae meditationum et concionum ex Evangeliis et Epistolis Dominicarum (3 IX 2017)
P. Franciscus Suarez SI. Defensio Fidei catholicae et apostolicae adversus Anglicanae sectae errores (14 VIII 2017)
P. Christianus Pesch SI. 
De efficacia gratiae actualis ( PDF ) (14 VIII 2017)
Jacobus Benignus Bossuet, Episcopus Meldensis. 
Doctrinae catholicae, de iis argumentis, de quibus controversiae sunt, expositio (8 VII 2017)
S. Robertus Cardinalis Bellarminus SI, Doctor Ecclesiae. 
Disputationes de controversiis Christianae Fidei adversus hujus temporis Haereticos. Ad quos electio summi Pontificis pertinet, si Cardinales nulli essent etc. ( PDF ) (8 VII 2017)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

TRADITIONIS TESTIMONIA CONTRA HAERESES MODERNAS

Codex Iuris Canonici. Pius Papa IV. Professio Catholicae Fidei ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. S. Pius Papa X. Iusiurandum contra errores modernismi

Ecclesiae Magisterium. Urbanus Papa VIII, Benedictus Papa XIV. Professio Fidei Orientalibus praescripta ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Pius Papa XII. Litterae encyclicae Mystici Corporis Christi

Ecclesiae Magisterium. Pius Papa XIILitterae Encyclicae "Sacra Virginitas" de Sacra Virginitate ( PDF )

S. Pius Papa V. Catechismus Romanus ex decreto Concilii Tridentini

Canones et decreta sacrosancti oecumenici et generalis Concilii Tridentini sub Paulo III, Iulio III, et Pio IV Pontificibus Maximis

Albertus Nègre, Sacrae Theologiae Doctor, Archiepiscopus Turonensis. Cursus Theologiae Dogmaticae. De Romani Pontificis infallibili magisterio ( PDF )

S. Robertus Cardinalis Bellarminus SI, Ecclesiae Doctor. Compendium Doctrinae Christianae. Ex Italico idiomate in Latinum transtulit Martinus Szyszkowski, Episcopus Cracoviensis ( PDF )

S. Robertus Cardinalis Bellarminus SI, Doctor Ecclesiae. Catechismus, seu: Explicatio doctrinae christianae

La Dottrina Cristiana composta per ordine della santa memoria di Papa Clemente VIII dal ven. Cardinale Roberto Bellarmino

S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Catechismus maior seu Summa doctrinae christianae

S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Catechismi Latini et Germanici

Sac. Augustinus Hunnaeus. Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis per omnes anni liturgici dies distributa seu Meditationes ex operibus S. Thomae depromptae

P. Vincentius Buczyński SI. Institutiones doctrinae religionis, in quibus principia philosophica ad veritates religionis applicantur.

"Manuale Precum in usum Theologorum". Meditationes

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae, sive Catechismus ad usum seminariorum

Fr. Thomas Maria Zigliara OP, S. R. E. Cardinalis. Propaedeutica ad sacram Theologiam in usum scholarum, seu tractatus de ordine supernaturali

S. Thomas Aquinas, Doctor Angelicus. Summa de veritate catholicae Fidei contra Gentiles

P. Franciscus Suarez SI. Defensio Fidei catholicae et apostolicae adversus Anglicanae sectae errores

P. Franciscus Suarez SI. Defensio Fidei catholicae adversus Anglicanae sectae errores. - Liceatne Catholicis Anglis templa haereticorum adire, et cum eis in ritibus communicare sine intentione cultus vel cooperationis cum illis, solum propter temporalem poenas vitandas? ( PDF )

Sac. Nicolaus Pauwels. Theologiae practicae de Fide et Symbolo. An haeretici sint in Ecclesia? ( PDF )

Jacobus Benignus Bossuet, Episcopus Meldensis. Doctrinae catholicae, de iis argumentis, de quibus controversiae sunt, expositio

P. Joannes Baptista Lohmann SI, P. Victor Cathrein SI. Vita Domini Nostri Jesu Christi e quatuor Evangeliis ipsis ss. librorum verbis concinnata

S. Alphonsus Maria de Ligorio, Ecclesiae Doctor. Opera dogmatica. (Ex italico sermone in latinum transtulit, ad antiquas editiones castigavit notisque auxit Aloysius Walter CSsR)

Valentinus Zubizarreta OCD, Archiepiscopus. De modernismo ( PDF )

P. Parthenius Minges OFM. Falsa systemata de relatione inter fidem et rationem. Modernismus

P. Christianus Pesch SI. Modernismus

Petrus Cardinalis Gasparri. Catechismus catholicus

Gregorius Papa XIII. Martyrologium Romanum

Pius Papa XII. Enchiridion indulgentiarum. Preces et pia opera in favorem omnium christifidelium vel quorumdam coetuum personarum indulgentiis ditata et opportune recognita

Novum Testamentum latine. Vulgatae versionis Clementinae. Textui breves capitulorum inscriptiones et locos parallelos uberiores addidit Fridericus Brandscheid

P. Jacobus Tirinus SI. In universam Sacram Scripturam commentarius. Tom. IV. Novum Testamentum

P. Henricus Marcellius SI. Theologia Scripturae divinae

P. J. Berthier MS. Sententiae et exempla biblica ex Vetere et Novo Testamento excerpta et ordinata

Psalterium Davidis cum brevi ac succincta paraphrasi ex Bellarmini Commentario deprompta

P. Germanus Cartier OSB. Psalmodiae ecclesiasticae dilucidatio

Sac. Ach. Vander Heeren. Psalmi et Cantica explicata in ordine ad recitationem Breviarii

P. Ferdinandus Cavallera SI. Thesaurus doctrinae catholicae ex documentis Magisterii ecclesiastici

Acta et decreta sacrosancti oecumenici Concilii Vaticani (1870). Primum Schema Constitutionis dogmaticae de Ecclesia Christi Patrum examini propositum ( PDF )

P. Christianus Pesch SI. Compendium Theologiae dogmaticae

Sac. Antonius Martinet. Institutiones Theologicae ad usum seminariorum

P. Parthenius Minges OFM. Compendium Theologiae dogmaticae generalis

P. Parthenius Minges OFM. Compendium Theologiae dogmaticae specialis

Ernestus Müller, Episcopus Linciensis. Theologia moralis

P. Dominicus M. Prümmer OP. Manuale iuris canonici in usum scholarum

Codicis Iuris Canonici Fontes. Paulus Papa IV. Constitutio Cum ex apostolatus

Sac. Iosephus Papp-Szilágyi de IllyésfalvaDe electione Romani Pontificis

D. Henricus Maria Pezzani. Codex Sanctae Catholicae Romanae Ecclesiae. Can. 26. Devius a fide catholica, haereticus, vel schismaticus eligi prohibetur in Romanum Pontificem; si eligatur nulla est electio

S. Antoninus Archiepiscopus Florentinus, Ordinis Praedicatorum. Summa Theologica. Num Papa mortuo remaneat ejus potestas. - Ad quos electio Summi Pontificis pertinet ( PDF )

S. Robertus Cardinalis Bellarminus SI, Doctor Ecclesiae. Disputationes de controversiis Christianae Fidei adversus hujus temporis Haereticos. Ad quos electio summi Pontificis pertinet, si Cardinales nulli essent etc. ( PDF )

Pius II, Papa. Epistola ad Mahometem, Turcorum imperatorem ( PDF(Hortatur Mahometem Pontifex ad amplectendam Fidem Christianam et ad respuendum Alcorani foedam insanamque doctrinam)

S. Pius Papa V. Bulla "Regnans in excelsis". Damnatio et excommunicatio Elisabeth reginae Angliae eiusque adhaerentium ( PDF ) (S. Pius V. Elisabetham Angliae reginam ob persecutiones contra Fidem Catholicam suscitatas excommunicat a. 1570)

Pius Papa IX. Epistula ad sac. Eduardum Podolski, Editoris ephemeridis cui titulus: Przegląd Lwowski

P. Eduardus Hugon OP. De vi doctrinali Litterarum Encyclicarum Pii Papae XI

Tertulliani Liber de praescriptionibus adversus haereticos et S. Vincentii Lirinensis Commonitorium

S. Vincentius Lirinensis. Commonitorium adversus haereses. Tractatus Peregrini pro catholicae fidei antiquitate et universitate adversus profanas omnium haereticorum novitates

S. Cyprianus Episcopus Carthaginensis. De catholicae Ecclesiae unitate ( PDF )

S. Aurelius Augustinus Hipponensis Episcopus, Doctor Ecclesiae. Enchiridion ad Laurentium sive de fide, spe et caritate liber

S. Fulgentius Episcopus Ruspensis. De fide seu de regula verae fidei ad Petrum liber

Sac. F. H. Reinerding. De necessitate Ecclesiae ad salutem

P. Petrus Skarga SI. De Sancta Ecclesiae Dei Monarchia et de Pastoribus et Ovibus. Concio pro Dominica secunda post Pascha ( PDF )

P. Timotheus Zapelena SI. De Ecclesia Christi. Pars apologetica. Thesis IX. E Christi ipsius institutione Petrus habebit successores in primatu ad finem usque saeculorum. PDF )

P. Joannes Dirckinck SI. Semita perfectionis. Fides

Joannes Card. Bona OCist. Actus Fidei PDF )

S. Franciscus Xaverius. Oratio pro conversione Infidelium

Oratio ad Beatissimam Virginem Mariam pro conversione haereticorum

Symbolum Fidei Catholicae S. Athanasio adscriptum. Quicumque

S. Franciscus Xaverius. Uberrima Symboli declaratio PDF )

Sac. Franciscus Veronius. Professio Fidei Catholicae ex Sacra Scriptura et antiquitate illustrata atque contra haereses adversas vindicata

P. Hermannus Lange SI. De gratia. Tractatus theologicus. Index thesium

Sac. Bernardus Jungmann. Institutiones Theologiae dogmaticae specialis. Tractatus de Gratia

Sac. Bernardus Jungmann. Institutiones Theologiae dogmaticae specialis. Tractatus de Verbo incarnato

Josephus Sebastianus Pelczar, Episcopus Premisliensis Latinorum. Statuta synodi dioecesanae Premisliensis. Titulus I. De fide

Dr. Leo Wałęga, Episcopus Tarnoviensis. De hominis elevatione per gratiam sanctificantem dissertatio

P. Christianus Pesch SI. De efficacia gratiae actualis ( PDF )

Actus virtutum theologicarum

"Manuale Precum in usum Theologorum". Pro vera fide precatio

"Manuale Precum in usum Theologorum". Pro vera spe oratio

"Manuale Precum in usum Theologorum". Oratio pro caritate consequenda

"Manuale Precum in usum Theologorum". Oratio S. Thomae Aquinatis pro obtinendis virtutibus

S. Robertus Card. Bellarminus Episcopus, Doctor Ecclesiae. De prima parte portae domus Dei, quae est fides

P. Constantinus de Schaezler SI. Introductio in S. Theologiam dogmaticam ad mentem D. Thomae Aquinatis

P. Constantinus de Schaezler SI. Introductio... De essentia magisterii Ecclesiae

P. Constantinus de Schaezler SI. Introductio... De infallibili Ecclesiae magisterio spectato in subjecto ejus

P. Constantinus de Schaezler SI. Introductio... De objecto magisterii Ecclesiae

Sac. Constantinus Schaezler. Divus Thomas, Doctor Angelicus, contra liberalismum invictus veritatis catholicae assertor. De doctrinae S. Thomae ad exstirpandos huius aetatis errores vi et efficacia commentarius in sexto centenario Angelici Praeceptoris

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones

Fr. Josephus Calasanctius Card. Vives OFMCap. Summula Summae Theologicae Angelici Doctoris S. Thomae Aquinatis

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Declaratio Terminorum theologicorum

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Breviloquium. (Summatim ac breviter Theologiae instituta ac praecepta exponit)

P. Leonardus Lessius SI. De perfectionibus moribusque divinis

Sac. Constantinus Joannes Vidmar. Compendium repetitorium Theologiae dogmaticae tum generalis cum specialis. Editio quarta

Sac. Constantinus Joannes Vidmar. Compendium repetitorium Theologiae dogmaticae tum generalis cum specialis. Editio altera

Sac. Mathias Novotni. Assertiones ex universa Theologia

P. Armandus Plessis SMM. Manuale Mariologiae Dogmaticae

P. Herminius Borzi CSsR. Maria hominum Coredemptrix

P. Christianus Pesch SIQuo sensu beata virgo Maria sit mediatrix inter Deum et homines

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. De opere Christi. Indoles religionis christianae ( PDF )

P. Parthenius Minges OFM. De excellentia religionis christianae ( PDF )

P. Albertus a Bulsano OFMCap. De Tolerantismo religioso

P. Petrus Skarga SI. De haeretica zizania et diabolica libertate religiosa ( PDF )

P. Georgius Patiss SI. Judaei a Deo rejecti sunt ( PDF )

P. Hieronymus Savonarola OP. Triumphus Crucis, sive De veritate Fidei. IV. 7. Mahumetanorum sectam omni ratione carere ( PDF )

Fra. Girolamo Savonarola OP. Il Trionfo della Croce. IV. 7. Che la setta de' Maomettani è tutta irrazionabile ( PDF )

Fr. Jérôme Savonarole OP. Le Triomphe de la Croix. IV. 7. Que la secte des mahométans est toute déraisonnable ( PDF )

Fra. Girolamo Savonarola OP. The Triumph of the Cross.  IV. 7. The Utter Irrationality of the Mahometan Religion ( PDF )

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. De proprietatibus religionis

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. De indefectibilitate Ecclesiae

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. De necessitate Ecclesiae

Dr. Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps. Infideles et haeretici publici certe non sunt membra Ecclesiae ( PDF )

Themata dogmatica Concilii Vaticani. Votum P. Ioannis Perrone e Societate Iesu. De Ecclesia eiusque iuribus

P. Christianus Pesch SI. Iesus Christus docuit integram suam doctrinam omnibus hominibus necessario amplectendam esse

P. Christianus Pesch SIDe membris Ecclesiae

P. Augustinus Deneffe SI. Ecclesia catholica se profitetur unice veram ecclesiam a Deo fundatam

P. Augustinus Deneffe SI. De eximia sanctitate

P. Parthenius Minges OFM. Ecclesia est infallibilis

P. Dominicus Palmieri SI. Tractatus de Romano Pontifice cum Prolegomeno de Ecclesia. Thesis. Inter auctoritatem religiosam, quae propria est Romani Pontificis et potestatem politicam christiani Principis ea exsistit ex ipsis rerum naturis habitudo, ut haec sit illi ne dum negative sed et positive subordinata, licet indirecte

P. Sanctus Schiffini SI. De veris membris Ecclesiae PDF ) (novitas)

P. Sanctus Schiffini SI. De distinctione inter Sedem et Sedentem quoad Romanum Pontificem PDF ) (novitas)

P. Sanctus Schiffini SI. Undenam fluit ordinaria potestas Episcoporum in greges sibi subditos PDF ) (novitas)

P. Sanctus Schiffini SI. Num suprema potestas quae est in coetu Episcoporum in coniunctione cum Romano Pontifice sit distincta a potestate suprema quae in uno Romano Pontifice est PDF ) (novitas)

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. De ecclesia, corpore Christi mystico

P. Christianus Pesch SI. De differentia fidei in catholicis et in asseclis sectarum

P. Christianus Pesch SI. Compendium Theologiae Dogmaticae. De praescriptione theologica

P. Christianus Pesch SI. Christus voluit, ut ecclesia a se fundata usque ad finem mundi permaneret

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. Ecclesia est infallibilis in canonizatione sanctorum

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. De distinctione inter sedem et sedentem

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. De papa dubio

Sac. Petrus Semenenko CR. Papa semper idem sit formaliter qui et materialiter ( PDF )

Sac. Franciscus Amatus Pouget. Institutiones catholicae in modum catecheseos. Cain et Abel, civitas terrena et Civitas Dei, Judaei et Jesus Christus

S. Joannes Chrysostomus Archiepiscopus Constantinopolitanus, Doctor Ecclesiae. Adversus Judaeos orationes. Oratio prima. Synagoga Judaeorum diversorium daemonum

S. Franciscus Salesius Episcopus et Princeps Genevensis, Doctor Ecclesiae. Tractatus Amoris Divini. Deus reprobavit Judaicum populum

P. Parthenius Minges OFM. De religione iudaica postchristiana

Sac. Andreas Pohl. De religione mahumedana

P. Bernardinus a Piconio OFMCap. Fidei depositum custodi!

P. Cornelius a Lapide SI. Una fides

S. Fulgentius Ruspensis Episcopus. De fide ad Petrum, seu de regula verae fidei. Extra Ecclesiam non est salus

P. Ludovicus Blosius OSB. De sorte haereticorum et schismaticorum

Catechismus Romanus. Quo modo daemon homines tentet

S. Joannes Damascenus, Doctor Ecclesiae. Expositio accurata fidei orthodoxae. De Antichristo

Sac. F. H. Reinerding. Theologiae fundamentalis tractatus duo. Tractatus prior. Demonstratio christiano-catholica contra adversarios generatim omnes. De iis, qui auctoritati Ecclesiae obluctantur

Sac. Franciscus Amatus Pouget. Institutiones catholicae in modum catecheseos... Haeretici, schismatici, apostatae

Quintus Septimius Florens Tertullianus. De haereticorum disciplina et moribus

P. Christianus Pesch SI. Praelectiones dogmaticae. Num possint esse athei

P. Christianus Pesch SI. De certitudine providentiae divinae

P. Leonardus Lessius SI. De perfectionibus moribusque divinis. Liber XIII. De iustitia et ira Dei. Caput XIII. De subtractione auxilii externi

P. Leonardus Lessius SI. De perfectionibus moribusque divinis. Liber XIII. De iustitia et ira Dei. Caput XIV. De excaecatione et obduratione

P. Nicolaus Lancicius SI. De variis Antichristis Spiritualibus

P. Ioannes Herrmann CSsR. De Antichristo

Venerabilis Bartholomaeus Holzhauser. Sede vacante

Venerabilis Bartholomaeus Holzhauser. De turpissimo et scelestissimo idolo, antipapa, qui lacerabit Ecclesiam occidentalem et adorare faciet bestiam primam


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

VITA CHRISTIANA

S. Alphonsus Maria de Ligorio, Episcopus et Ecclesiae Doctor. De magno orationis medio ad aeternam salutem et quamlibet a Deo gratiam consequendam. (Cum duabus appendicibus: 1. De oratione. Tractatus asceticus auctore V. P. Alphonso Rodriguez SI. 2. Epistola S. Athanasii ad Marcellinum in interpretationem psalmorum)

S. Cyprianus Episcopus Carthaginensis et Martyr. Liber de oratione dominica ( PDF )

P. Jacobus Illsung SI. Verba vitae aeternae. Ex quatuor Evangelistis deprompta atque in argumenta quotidianae meditationis digesta

Sanctus Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi. (Parisiis 1868)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Collatio de contemptu saeculi ( PDF )

Thomas a Kempis. De imitatione Christi. Considerationes ad cuiusque libri singula capita

Thomas a Kempis. De imitatione Mariae. (Ex operibus Thomae a Kempis)

P. Nicolaus Avancinus SI. Vita et doctrina Jesu Christi ex quatuor Evangelistis collecta et in meditationum materiam ad singulos  totius anni dies distributa

P. Joannes Crasset SI. Manuductio ad Coelum, per quinquaginta duas selectas Considerationes desumptas ex nova forma meditationum

P. Coelestinus Leuthner OSB. Coelum christianum: in quo vita, doctrina, passio D. N. Jesu Christi, nonnulla Deiparae Virginis festa, SS. Apostolorum et Evangelistarum gesta etc. pia meditatione expensa proponuntur

P. Georgius Patiss SI. Materiae meditationum et concionum ex Evangeliis et Epistolis Dominicarum

S. Gregorius Magnus, Papa, Doctor Ecclesiae. Liber Regulae Pastoralis

In orationem dominicam, Tertulliani, S. Cypriani et S. Thomae Aquinatis commentaria ( PDF )

Joannes Cardinalis Bona OCist. Manuductio ad coelum, continens medullam Sanctorum Patrum, et veterum philosophorum

S. Franciscus AssisiensisOratio ante Crucifixum dicta ( PDF )

S. Franciscus Assisiensis. Epistola ad fideles ( PDF )

S. Franciscus Assisiensis. Canticum fratris Solis vel Laudes creaturarum ( PDF )

Thomas a Kempis. Alphabetum monachi

P. Guilielmus Nakateni SI. Coeleste Palmetum. Lectissimis pietatis exercitiis ornatum

Sac. Josephus Drozd. Liber precum in usum litterarum studiosae iuventutis

V. P. Nicolaus Lancicius SI (Mikołaj Łęczycki SI). De praxi Divinae praesentiae et orationum iaculatoriarum ac variis orandi Deumque pie colendi modis

P. Nicolaus Lancicius SI. Opusculum spirituale. De piis erga Deum et coelites affectibus

P. J. Petitdidier SI. Exercitia spiritualia juxta normam sancti Ignatii Loyole

P. Guilielmus Stanihurstus SI. Dei immortalis in corpore mortali patientis historia, moralis doctrinae placitis et commentationibus illustrata

P. Franciscus Naval CMF. Theologiae asceticae et mysticae cursus

P. Ludovicus Blosius OSBManuale vitae spiritualis continens opera spiritualia selecta

Joannes Card. Bona OCist. Opuscula ascetica selecta

S. Augustinus, Episcopus Hipponensis. Confessiones.

S. Thomas de Aquino. Orationes

P. Vitus a Bussum OFMCap. De spiritualitate franciscana. Aliqua capita fundamentalia

P. Michael Godinez SI. Praxis Theologiae mysticae

Dionysius Carthusianus, Doctor Ecstaticus. Commentaria in Psalmos omnes Davidicos. Expositio psalmi quinquagesimi: Miserere mei, Deus, secundum, etc.

Sac. Claudius Arvisenet. Sapientia Christiana. (Mechliniae 1933)

Sac. Claudius Arvisenet. Sapientia Christiana

S. Alphonsus a Ligorio, Doctor Ecclesiae. De Mariae gloriis. (Versio latina operis "Le glorie di Maria" per Victorium Bartoccetti)

Fr. Josephus Calasanctius Card. Vives OFMCap. Manuale devotorum Beatae Mariae Virginis

P. Ludovicus I. Fanfani OP. De Rosario Beatae Mariae Virginis. Historia - Legislatio - Exercitia. Manuale practicum Directoribus Confraternitatum ipsisque SS. Rosarii sodalibus maxime utile et accomodatum

Sac. Paulus Maria Quarti. Tractatus in laudem Sacratissimi Rosarii

P. Ludovicus I. Fanfani OP. De Rosario Beatae Mariae Virginis. De Rosarii recitatione

P. Ludolphus de Saxonia. Partes Judaeorum et Gentilium in Passione Christi

P. Nicolaus Lancicius SI. Meditatio de Judae proditione

Sac. Claudius Arvisenet. Memoriale vitae sacerdotalis. De zelo animarum

Sac. Claudius Arvisenet. Memoriale vitae sacerdotalis. De oboedientia episcopo praestanda

Joannes Maria Odin, Episcopus. De zelo animarum

Sac. Vincentius Smoczyński. Manuale quotidianum continens preces ante et post Missae Sacrificium atque alias preces ad usum Sacerdotum

P. Emm. Bottalla SI. Meditationes de Jesu Christo ejusque Ss. Corde. Christus in Eucharistia est Cor Ecclesiae unitatem producens

P. Joannes Stephanus Grosez SI. Diarium Sanctorum. S. Vincentius Ferrerius 

S. Vincentius Ferrerius OP. Tractatus de vita spirituali ( PDF )

P. fr. Hieronymus Savonarola OP. Regulae quaedam brevissimae

P. Michael Godinez SI. Praxis Theologiae mysticae. Aphorismi, qui pertinent ad proficientes in vita spirituali

P. Joannes Stephanus Grosez SI. Diarium Sanctorum. S. Franciscus Xaverius

P. Gabriel Hevenesi SI. Scintillae Ignatianae sive S. Ignatii de Loyola Sententiae et effata sacra. Cum Appendice continente Sententias S. Philippi Nerii

S. Ignatius de Loyola. Summa et scopus nostrarum Constitutionum

P. Nicolaus Avancinus SI. Vita et doctrina Domini Nostri Iesu Christi. Meditatio 1. De aeterna Verbi generatione

Ludolphus de Saxonia. Vita Jesu Christi, Domini ac Salvatoris nostri. De divina et aeterna Christi generatione. (Joannis cap. 1)

P. Zacharias Laselve. De Dei voluntate circa hominum salutem

P. Peregrinus de Opole OP. Sermones de tempore et de sanctis. Sermo in Epiphania Domini

P. Nicolaus Lancicius SI. De verbis Simeonis et Annae Prophetissae de Christo

P. Nicolaus Lancicius SI. Meditationes. Alleluja

S. Franciscus Assisiensis. Laudes

S. Franciscus Assisiensis. Salutatio Beatae Virginis

S. Franciscus Assisiensis. De vera et perfecta laetitia

S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Exhortationes domesticae. De Adventu Domini

S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Exhortationes domesticae. De Natali Domini

S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Exhortationes domesticae. De Pentecoste

S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Exhortationes domesticae. Quid faciendum nostris in hoc gravis et publicae calamitatis tempore?

P. Joannes Dirckinck SI. Exhortationes domesticae. In festo Pentecostes. De praeparatione ad Spiritum Sanctum qui lux est


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

HISTORIA, LITTERATURA, PHILOSOPHIA

S. Pius Papa XEpitome historiae divinae Revelationis ( PDF )

P. Marinus de Boylesve SI, Philosophiae Professor. Cursus philosophiae complectens logicam, metaphysicam, ethicam. Accedit Compendiosa religionis demonstratio et Historia philosophiae

Sac. Franciscus Zeibert. Compendium historiae ecclesiasticae

Sac. Andreas Retke. Patrologiae Compendium scholis accomodatum

Sac. Andreas Retke. Patrologiae Compendium. Tertullianus

S. Cyprianus Episcopus Carthaginensis et martyr. Liber de mortalitate

S. Caecilii Cypriani opuscula de Mortalitate, de Opere et Eleemosyna, de Patientia. Quinti Septimii Florentii Tertulliani liber de Patientia et exhortatio ad Martyres

Sac. Andreas Retke. Patrologiae Compendium. S. Cyprianus

Josephus Fessler, Episcopus. Institutiones Patrologiae. Character et doctrina S. Cypriani

Acta Martyrum. Acta Proconsularia Sancti Cypriani Episcopi et Martyris

S. Augustinus Episcopus, Doctor Ecclesiae. De Civitate Dei. XVIII. 51. Quod etiam per haereticorum dissensiones fides catholica roboretur

Sac. Andreas Retke. Patrologiae Compendium. S. Augustinus

Dr. Antonius Weiss. Lites anthropologicae. I. Pelagianismus. - Doctrina S. Augustini. II. Semipelagianismus PDF )

Sac. Andreas Retke. Patrologiae Compendium. S. Fulgentius Ruspensis Episcopus

P. Clarus Vascotti OFM. Institutiones historiae ecclesiasticae Novi Foederis. Bonifacius VIII (1294-1303). - Philippus Pulcher rex Franciae

Sac. Bernardus Jungmann. De Joanne XXII Romano Pontifice (1316-1334)

R. P. D. Hieronymus Ragasonus, Venetus, Episcopus Nazianzenus, et Coadiutor Famaugustanus. Oratio habita in ultima sessione Concilii Tridentini ( PDF )

Ioannes Baptista Palma. De Martino Luthero, et haeresi ab eodem inducta

Sac. Matthias Hiptmair. Antiinffallibilistae seu Neohaeretici

P. Christianus Pesch SI. De usu rationis humanae in theologia

Sac. J. Peemans. Synopsis theoriae philosophicae ex SS. Patribus

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
ARTICULI ET LIBRI IN FORMATO PDF | LIBRI IN FORMATO DJVU | VERBA CITATA ULTRA MONTES



Ultra montes
(www.ultramontes.pl)

poczta@ultramontes.pl

© Omnia iura reservantur.

Cracovia MMIV-MMXVIII

Omnia ad honorem Omnipotentis Dei et Ecclesiae Romanae!