Confessio fidei pro haereticis, in gremium Ecclesiae catholicae transeuntibus (*)

 

Wyznanie Wiary dla heretyków przechodzących na łono Kościoła katolickiego

 

KONGREGACJA ŚW. INKWIZYCJI

 

––––––

 

Ja, N. N., mając przed oczyma św. Ewangelię, której się dotykam własnymi rękoma, i wiedząc, że nikt nie może się zbawić poza tą Wiarą, której się trzyma, wierzy, głosi i naucza święty, katolicki i apostolski Kościół rzymski, żałuję, że przeciwko niemu ciężko błądziłem, ponieważ poza tym Kościołem urodzony, przyjmowałem i wierzyłem w nauki, przeciwne jego nauczaniu.

 

Oświecony obecnie łaską Bożą wierzę, że święty Kościół katolicki, apostolski i rzymski jest jedynym i prawdziwym Kościołem, ustanowionym przez Jezusa Chrystusa na ziemi, któremu się poddaję z całego serca. Wierzę we wszystkie artykuły, które mi podaje do wierzenia; odrzucam i potępiam wszystko, co on odrzuca i potępia, i jestem gotów do zachowania wszystkiego, co on mi nakazuje, a mianowicie: wierzę:

 

W Boga jednego w trzech Osobach oddzielnych i równych, to jest Ojca, Syna i Ducha Świętego;

 

W naukę katolicką o Wcieleniu, Męce, Śmierci i Zmartwychwstaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa i połączenie hipostatyczne dwóch natur Boskiej i ludzkiej; w Boskie Macierzyństwo Najświętszej Panny Maryi, Jej nienaruszone Dziewictwo i Niepokalane Poczęcie;

 

W obecność prawdziwą, rzeczywistą i istotną Ciała Pana naszego Jezusa Chrystusa z duszą i Bóstwem w Najświętszym Sakramencie Eucharystii;

 

W siedem Sakramentów, ustanowionych przez Jezusa Chrystusa dla zbawienia rodzaju ludzkiego, to jest: Chrzest, Bierzmowanie, Eucharystię, Pokutę, Ostatnie Namaszczenie, Kapłaństwo i Małżeństwo;

 

W czyściec, zmartwychwstanie ciała, żywot wieczny;

 

W zwierzchnictwo nie tylko honoru, ale i władzy Biskupa Rzymskiego, następcy świętego Piotra, księcia Apostołów, i zastępcy Jezusa Chrystusa (Vicario di Gesù Cristo infallibile) (a);

 

W cześć Świętych i ich obrazów;

 

W powagę Podania apostolskiego i kościelnego i Pisma świętego, które można tłumaczyć i przyjmować tylko w rozumieniu, jakie przyjął i przyjmuje święty Kościół katolicki, Matka nasza;

 

We wszystko, co określiły i ogłosiły święte kanony, święte Sobory powszechne, a szczególniej Święty Sobór Trydencki i Sobór Watykański.

 

Więc sercem szczerym i wiarą nieobłudną brzydzę się i wyrzekam wszelkiego błędu kacerstwa i sekty, przeciwnej temu świętemu, katolickiemu i apostolskiemu Kościołowi rzymskiemu. (Hic manu dextera tangit librum Evangeliorum). Tak niech mi Bóg dopomoże i ta święta Ewangelia, której się dotykam własnymi rękoma!

 

 

 

 

 

–––––––––––

 

 

Cyt. za: Formularium legale practicum in Parochorum, Vicariorum Foraneorum nec non Curiarum Episcopalium usum compositum cui binae documentorum appendices accedunt. Edidit Marianus Nassalski, M. S. Th. Ephemeridum "Homiletyka" Director. Editio altera, aucta et emendata. Wladislaviae 1905, ss. 211-213. (b)

 

(Pisownię i słownictwo nieznacznie uwspółcześniono; tytuł w tłumaczeniu polskim, nazwa Kongregacji oraz ilustracje od red. Ultra montes).

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Pozwolenie Władzy Duchownej:

 

N. 898.

 

APPROBATUR.

 

Wladislaviae, d. 23 februarii 1904 an.

 

† Stanislaus Eppus.

 

Regens Cancellariae F. Mirecki.

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Przypisy:

(*) S. Off. 20 iulii 1859 et 24 febr. 1884. Inter Collectanea S. Propaganda Fide, ed. anni 1893, n. 1689, p. 649. (a)

 

 

(b) Por. 1) Kodeks Prawa Kanonicznego. Papież Pius IV, Wyznanie Wiary katolickiej (Professio Catholicae Fidei).

 

2) Św. Pius X Papież, a) Przysięga antymodernistyczna (Iusiurandum contra errores modernismi). b) Encyklika Pascendi dominici gregis o zasadach modernistów. c) Przemowa do kardynałów przeciw neoreformizmowi religijnemu.

 

3) Bp Konrad Martin, a) Katolicka nauka wiary. b) Katolicka nauka obyczajów.

 

4) Papież Urban VIII, Papież Benedykt XIV, Wyznanie Wiary dla chrześcijan wschodnich (Professio Fidei Orientalibus praescripta).

 

5) Św. Pius V, Papież, Katechizm Rzymski według uchwały świętego Soboru Trydenckiego (Catechismus Romanus ex decreto Concilii Tridentini).

 

6) Ks. Walenty Gadowski, Nauka Kościoła. Wybór orzeczeń dogmatycznych Kościoła katolickiego i jego praw kanonicznych.

 

7) P. Ferdinandus Cavallera SI, Thesaurus doctrinae catholicae ex documentis Magisterii ecclesiastici.

 

8) Św. Robert kard. Bellarmin SI, a) Katechizm mniejszy czyli Nauka Chrześcijańska krótko zebrana (Compendium Doctrinae Christianae). b) Wykład nauki chrześcijańskiej (katechizm większy) (Catechismus, seu: Explicatio doctrinae christianae).

 

9) Piotr kardynał Gasparri, Katechizm katolicki (Catechismus catholicus).

 

10) O. Jan Jakub Scheffmacher SI, Katechizm polemiczny czyli Wykład nauk wiary chrześcijańskiej przez zwolenników Lutra, Kalwina i innych z nimi spokrewnionych, zaprzeczanych lub przekształcanych.

 

11) "Cahiers Romains", Dla katolików rzymskich integralnych.

 

12) Ks. Augustyn Arndt SI, Odpusty. Podręcznik dla duchowieństwa i wiernych.

 

13) Sacra Congregatio Romanae et universalis Inquisitionis seu Sancti Officii, Professio fidei pro haereticis, in gremium Ecclesiae catholicae transeuntibus.

 

(Przyp. red. Ultra montes).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

( PDF )

 

© Ultra montes (www.ultramontes.pl)

Cracovia MMVII, MMXX, MMXXV, Kraków 2007, 2020, 2025

POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ: